نقشه پراکندگی گویشورانی که زبان مادری ایشان فارسی است در آسیای میانه و غرب آسیا
فارسی زبانی چندکانونی از شاخه زبانهای ایرانی غربی است که به صورت گستردهای در آسیای میانه، غرب آسیا و شبهقاره هند به آن تکلم میشود.
این زبان در ایران فارسی، در افغانستان فارسی دری و در تاجیکستان فارسی تاجیکی نامیده میشود. علیرغم این نامگذاریهای متفاوت که ریشه سیاسی دارند این لهجهها به صورت کامل برای یکدیگر قابل فهم هستند. در ایران و افغانستان این زبان با الفبای فارسی و در تاجیکستان و ازبکستان با الفبای تاجیکی نوشته میشود.
فارسی زبان مادری بین ۸۰ تا ۹۰ میلیون نفر است و با احتساب کسانی که به این زبان مسلط هستند تعداد گویشوران آن تا ۲۰۰ میلیون نفر نیز میرسد. تعداد گویشوران بومی فارسی در ایران ۵۲ میلیون نفر، در افغانستان ۱۳ تا ۱۶ میلیون نفر، در تاجیکستان ۷ تا ۸ میلیون نفر و در ازبکستان ۱۰ تا ۱۲ میلیون نفر برآورد میشود.
افزون بر این کشورها اقلیتهای فارسی زبان در کشورهای گوناگونی مانند پاکستان، عراق، کشورهای حاشیه خلیج فارس، ترکیه، آذربایجان، روسیه و غیره نیز وجود دارند.
@AsrTarikh
