دوس دارم انقد پولدار شم که وقتی میخوام برم جایی بعد دیدن هزینه اسنپش پشیمون نشم.

اختلاف طبقاتی فقط اونجا که من داشتم برا اینکه ۸۰ تومن دادم یه گیره روسری خریدم افسوس میخوردم، بعد دوستم گیره روسریش طلا بود.

کاش هنوز تو سنی بودم که همه خوراکیاشون رو باهام شریک میشدن.

بعد چند وقت داشتم یه سریال ایرانی رو با اشتیاق میدیدم که اونم توقیف شد، اینم شد زندگی؟

من دو روز میرم مسافرت یه وانت بار میبرم بعد الان میخوایم اسباب کشی کنیم بابام اصرار داره که فقط یه چمدون بردار ۳ ماه دیگه برمیگردیم.

نمی‌دونم چطور به دیگران توضیح بدم پدر و مادرم سخت گیرن ولی سخت گیر نیستن.مثلا می‌ذارن برم بیرون ولی نمی‌ذارن یا اینکه آزادی دارم ولی ندارم،می‌تونم هرکاری بخوام انجام بدم ولی همچنین نمی‌تونم،می‌تونم هرچی می‌خوام داشته باشم ولی نمی‌تونم.واقعا یه کلمه برای توصیف این شرایط نیاز دارم.

اتاق بچگیام.

ولی من ازین دخمه صورتی تاریک متنفرم. جدا باید بعد ۸ سال برگردم اینجا؟

دوس دارم انقد پولدار شم که همه فیلمارو با کیفیت 1080 ببینم

میترسم به جایی برسم که دیگه پولم برام خوشبختی نیاره.

امروز یکی ازون روزای نحس بود، اتفاقای بد، خبرای بد، انرژی منفی، درد جسمانی، انگاری همه چی دست به دست هم دادن تا یه روز فراموش نشدنی برا من بسازن

از موفقیت های من: