وای چطور به ذهنم نرسیده بود؟ ما واقعا به یه سماور نیاز داریم. اون موقع تا حالا برای چای‌های مسموممون از چی استفاده می‌کردیم؟ ماکروویو؟

وای فهمیدم. تا قبلش فقط قهوه می‌خوردیم این‌جا. وای. ممنونیم مالاکای. این‌جا تا آخرین روزی که چای می‌خوره بهت مدیونه.

تموم شد. وای بالاخره.

موقع نوشتن این‌طوریم که: یک روز: نصف صفحه هشت ماه: دو خط و نیم یه بعد از ظهر رندوم: چهار صفحه‌ی باقی مونده و پایان داستان.

بچه‌ها. امیدوارم تا الان همه‌تون فرام رو دیده باشید. چون قراره از الان بهتون بگم چاقو دستتونه بذارید زمین و بشینید لاست رو ببینید.

نابود شدم.✨

آقای بِندر تا ما رو تروماتایزد نکنه ول کن نیست.✨

می‌دونید چی شد؟ بعد از اینکه کلی خودم رو قانع کردم تا نرم سراغ ادیت‌ها و فصل آخر رو واسه خودم اسپویل نکنم، تصمیم گرفتم فقط برم تایپ mbti کرکترا رو چک کنم. و حدس بزنید چی. اسپویل شدم.✨✨

یعنی مگه می‌شه واقعا. چطور ممکنه.✨ این‌طوری بود که مثلا اسم یه کرکتر رو نوشته بود و توی پرانتز اسم یه کرکتر دیگه رو نوشته بود و من اون‌جا فهمیدم این دوتا یکین.✨

Lost: What's done is done. From: Que sera sera.

وای یکی من رو متوقف کنه.