این مواقع حساسه خیلی حساس که من به تجربه دیدم خود اهل بیت این مواقع نجاتم دادن💔
اینو گفتم که بدونی وقتی دلت اینطور شد حواست به خودت باشه...
اینجور مواقع که حس میکنی وسط جهان فقط خودتی و خودت، این دلتم پرواز می کنه سمت کربلا، فقط باید بری سراغ خدا؛
رفقا گناه کاری میکنه که این دل دیگه حوصله یک نماز خوندنم نداشته باشه یک یاالله نگه!
اینطوری دل گرد و غبار میگیره آروم آروم..
اون موقع که تنبلی بهت غلبه کرد
اون موقعی که گفتی حالا بزار این ها درست بشن به خدا میگم ببخش
اون موقعی که شب تا صبح توی گوشی چرخیدیم، با هزار تا رفیق حرف زدیم اما یک
حرف به خدا نزدیم...
بله اون لحظاتی که جدی نگرفتیم و دستمون سُر خورد!
اون لحظات خدا داشت نگاهمون میکرد..
مگه بنده من جز من کسی را داره
پس چرا دلش پیش من نیست
چرا با هر چی مانوس شد جز من؟
آقا خدا هم یک حقی داره!
بابا ما همسایهامون میاد دم در احترامش نگه میداریم،
یک بار نگفتیم خدایا تو هم خدای منی بزار ببینم تو چی از من میخوای؟
تا کی خدا منتظرمون بمونه؟
اون موقع که سنگ لحدم گذاشتن بگیم یا الله به دادم برس؟
اون موقع که بلإ گناه یقهامون گرفت بگیم خدا؟
یک بار شد وسط خوشیمون یک سجده کنیم بگیم شرمندهاتم که نعمت بهم دادی حواسِ دلم بندِ تو نبود؟
میگن روز قیامت خدا به بعضی ها نگاه نمی کنه!
آخ دل اونجا آتیش میگیره...
این دل اینجا از گناهش آتیش بگیره خوبه یا اونجا؟
هی میگیم خدایا ببخش،
اما پای امتحانش که میرسه وا میدیم انگار
نه انگار به خدا قول دادیم؛
بابا گناه یعنی خدا نه فقط دل خودم؛
بابا این دل تشنه خداست
من نمیذارم برسه به آسمون
منم با اشتباهات کوچیک و بزرگم
نمیگذارم یک بار خدا مهمون دلم بشه!
یادت بیار چند بار دلت سنگین شد ،
این نمازی که رو به خدا نشستی حرف زدی
نور وجودت نشد؟
همش اون گناه های ساده الکی که جدیش نمیگیریم باعثشون بودن!
دستی به این طاقچه دل بکشیم
تمیزش کنیم بگیم،
ببخش اون کار را برای دل خودم کردم نه تو خدا...