چرا گاهی زود ناامید میشم؟ چرا تلاشم رو بیشتر نمی‌کنم؟ چرا نمی‌تونم آدم بشم؟

واقعا به خودت چند بار قول دادی فلان کار انجام بدی اما نشد و انجامش ندادی هزار بار به خودت گفتی بابا من هیچی بلد نیستم!

چند بار افتادی زمین ناامید شدی گفتی ولش کن

چندین بار شده که راه رو پیدا کنی باز گم کنی؟

بخوای گناه نکنیم باز انجامش بدی...

این اتفاقات روز نزدیک لمس کردی درسته؟

می‌دونی که همه این افکارت همه همه همه این قفل ها کلید دارن؟ همه این فکر ها مثل ستاره دارن راه رو نشونت میدن؟

هر کدوم از این قفل ها و با یک کلید متفاوت باز میشن!

یعنی شاید تا امشب فکر می‌کردی

شهید قاسم سلیمانی شدن غیر ممکنه شاید فکر می‌کردی شهید حججی کجا و من کجا؟

اما می‌دونی همه این ها ممکنه؟

تا حالا به این فکر کردی شایدیک روزی کار های بزرگی به دست تو انجام بشه؟