از هر طرف دیوار کشیده میشه برات!

حس اینکه همه تنهات گذاشتن توی اوج سختی هات کسی نیست!

فکر می‌کنی تمام عالم کوچیک شده اما اگه بخوای عمیق‌تر نگاه کنیم

میبینیم که از اول زندگی در دنیا همین بوده!

یک روز خنده و یک روز گریه.

اما باید همینطوری هر وقت دچار امتحان و غم شدیم هی ناامید بشیم هی گله و غر بزنیم هی فکر کنیم تنهایی تنهاییم؟

قطعا در آینده هم دچار غم هایی خواهیم شد! پس چه کاریه که نجاتمون میده؟

میل به دنیا، اندوه را زیاد و دل بریدن از دنیا، قلب و بدن را در راحتی قرار می‌دهد. •پیامبر (ص)

چرا انسان خودش را خرجِ غصه‌های بیهودۀ دنیا کند؟ چرا ترس و اندوهش را برای مسائل باعظمت قرار ندهد؟ ترس از خدا و غم معنوی، نه‌تنها موجب حال بد نمی‌شود بلکه به انسان شجاعت، آرامش و قوّت روحی می‌دهد.

اونی که وسط غصه خوردن و خمیدن و شکسته شدن بلندت می‌کنه یاد خداست یاد هدفت یاد اینکه مقصد خداست؛

وسط طوفان زندگی برخلاف جهت امواج و وزش سختی ها اگه قلب آدم راه نیاد یهو خالی می‌کنی و دیگه نمی‌تونی که جلوتر بیای... اونجا تنها یاد خداست که بهت قدرت میده بر خلاف همه چیز ادامه بدی و انگیزه‌ات هزار برابر بشه برای رسیدن.

یاد هدف یاد خدا یاد امامان...