خانه های این شهر محل نزول قرآنی شده‌اند که نور به اهالی می‌تاباند و در جان ها توازن و تعادل پدید می‌آورد...

آیه ها قدم قدم نشانه هایشان را به دل ها کریمانه نشان می‌دهند و سوره ها صمیمانه سور هدایت می‌گسترند

اینجا دل ها به فرقان دست می‌یابند و جان ها با قرآن هم داستان می‌شوند.

شب نشینی ها در این شهر رمز های راز و نیاز را می‌گشاید و قفل هر دلی در این سحرگاهان باز می‌شود

و در های لبخند نور مغفرت خدا باز شده و به بام خانه ها می‌تابد.

آنجا شب ها از روز روشن‌تر است و روز ها از شب آرام‌تر. اینجا روز ها نه از فرط قیمت لحظات شمرده می‌شوند‌

زمان برکات خود را به زمین ارزانی کرده و با آنکه سریع عبور می‌کند اما اینجا زمان با میهمانان خدا مهربانی کرده و زمام خود را به دل ایشان سپرده.

گویا در این شهر مهمانان می‌توانند به عقب برگردند جبران گذشته کنند و جلو بروند و آینده را بسازند.

از مهمانان شهر می‌پرسی؟

مهمانان این شهر گویا مقیم خانه‌اند که احساس غریبی نمی‌کنند و آشنا به زیر و روی شهر هر کدام برای خود جایی و مقامی دارند...

محل اقامت میهمانان از قبل معین شده و قدر و منزلت همه نامحسوس آشکار است.

بعضی ها طبق معمول با خدا فاصله‌ای ندارند.