در این شهر اهالی آنقدر به قیامت باور دارند که با آنکه کسی آنها را نگه نداشته اما در تمام لحظات ایستاده زندگی می‌کنند...

روز و شب در قیام به سر می‌برند و در تمام لحظات به عبادت مشغولند گویی آنجا قیامت است و پایان راه.

در هر نمازشان به گونه‌ای هستند که گویی آخرین نمازیست که می‌خوانند و این آخرین بار است که با خدا حرف می‌زنند.

در این شهر عطر بهشت پر شده است و قله های نور است که اهالی طی می‌کنند

هر آنکه به آن قله ها رسیده و نور ها را دیده است کور شده و دیگر هیچ ندیده است.

در آنجا خبر هاییست که هرکس آن را شنیده است لب بسته است.

نسیم خنک این شهر میآید و تو را با خود چند صباحی می‌برد

آن گاه که مشتاق شدی تو را به رویایی در خواب تنها می‌گذارد در میان روزمرگی ها...

ایستگاه بعدی🕊️ ایستگاه درک مهمانی

اینکه ماه رمضان را به مهمانی صفت داده‌اند از ذوق و عرفان نیست! بلکه سخنی از رسول خداست(ص) که فرمودند: شما در این ماه به مهمونی خدا دعوت شده‌اید.

در فرهنگ دین اسلام مهمان بسیار محترم شمرده شده همانطور که پیامبر(ص) فرمود: مهمان را گرامی دار حتی اگر کافر باشد.

پس در مهمونی بنا بر محبت و مهربانی هست میزبان بیشتر از اینکه به لیاقت مهمان نگاه کند به مقام مهمان نگاه می‌کند.