یعنی در این مهمانی به گذشته و سابقه مهمان نگاه نمی‌‌کنند و محاکمه‌ای در کار نیست.

حالا اگر میزبان اصلا نیازی به مهمان و مهمانی نداشته باشد قطعا با کرمش به میزبانی این مهمانان پرداخته.

اگر میزبان هم بزرگ و والامقام باشد و مهمانان بسیار کوچکتر از او باشند قطعا این مهمانی زیبا از تواضع میزبان هست.

چرا که مهمان بزرگان شدن خود بزرگی می‌آورد و روح را از اسارت ها رها می‌کند.

حالا با وجود شیرینی ها و زیبایی های مهمانی باید به یاد داشت که این مهمانی معبریست که قدرش را بداند و از فرصت استفاده کرد.

در این شهر از بزرگان تا و کوچکان بر سفر یک سفره می‌نشینند و هرکس به ظرفیت خود از آن بهره می‌برد.

این مهمانی فرصتی برای تفریح و مهلتی دیدار با صاحبخانه‌ایست که خود ما را به خانه خود آورده...

صاحبخانه ای که مدت ها منتظر ما بوده است و با نیامدمان به این ضیافت خود ما را دعوت و مهمان کرده...

در این فرصت مهمانی لذت همینشینی با میزبان و چشیدن لذات ابدی حقایق نور و آیات بر مهمان داده شده است.

پس این بر عهده خود ماست که بهترین استفاده را از این سفره‌ی ابدی ببریم یا که نبریم...

ایستگاه بعدی ایستگاهی هست که امشب ما به آن وارد شدیم😍 ایستگاه «مهمانی رمضان»🫀🕋🌱 در این ضیافت رمز و رازی نهفته است که هر قدم بیشتر میفهمیم بیشتر مشتاق و نگران میشیم❤️‍🩹

بریم ایستگاه جدید✨ این ایستگاه خیلی قشنگه حال و هواش شبیه حال هوای حسینیه دو کوهه است یک حسی بین ترس و شوق اشک و شادی...