به حال خسته سگهای کربلاء بنگر ،
بِکش بهسوی خویش این اسیر دنیا را ./
هدایت شده از نَعــــــنآ
؛
توبه کردم که دگر شعر نگویم ز فراق ،
روضه خوان گفت حسین ، توبه ما ریخت بهم