- به نام خالق آبیِ گرم 💙☁️ -

- آخر فیلم ‹ 𝘴𝘶𝘯𝘴𝘦𝘵 𝘣𝘭𝘷𝘥 › یه دیالوگ هست که میگه : ‹ بالأخره رویاهاش اونو بغل کرد. › من واقعاً نیاز دارم این اتفاق برام بیفته :)!💙'🕊!'

و من تو را زندگی کردم . - چون ذوق شب تاری در درخشش ماه زیبایی!؛)🌚'♥️

میدونم تصمیمی که گرفتم درسته ؛ ولی کاش تصمیم درست این نبود :)!

‏وقتی میگم یکی ‹ یجوریه › لطفا نپرسین چجوری، چون اگه واژه‌ی بهتری بلد بودم همونو می‌گفتم، فقط بهم اعتماد کنید که طرف یجوریه !

اونجا که حاتف با بغض میگه : - هرکاری میخای بکنی ؛ بکن ! فقط یه کاری کن این آتیش عشقش از سینم بره بیرون ؛ دارم میسوزم :)! بعد بغض‌ش میترکه .. همونجا ؛ دقیقا همونجا دلم خواست بگم منم حاتف ؛ منم :)!

من همیشه گفتم ؛ راستش بخای هنوزم میگم فرصت بده ؛ نه یک بار نه دو بار ؛ هزار بار ! اره ؛ انقدر که مطمئن شی درست بشو نیست این کلافِ پیچیده به درد .. اگه از دروغ خوشت نمیاد جنبه شنیدن حقیقت رو درونت رشد بده ؛ بزار جرئت کنه بیاد بگه اشتباه کرده ؛ مثل من ؛ مثل تو ؛ مثل هممون .. بزار جبران کنه برات ؛ اجازه جبران خطاهارو بده بهش ؛ بزار بدونه اگه یه جایی تو جاده زندگی زد به خاکی میتونه برگرده ؛ نزار از ترس بخشیده نشدن با سر بره ته دره .. انقدر بهش فرصت جبران بده که دیگه برسه به تهش برات ؛ لبریز شه کاسه صبرِ دلت ؛ انقدر که با وجود همه علاقه ای که داری رفتن بشه تنها انتخابت ؛ خیلی وقته یه چیزی ؛ یه فکری مثل خوره همه وجودمو داره میجوعه ؛ نکنه .. نکنه خدا هم انقدر فرصت داده بهمون ؛ انقد بخشیده ؛ انقدر گفته برگرد من منتظرتم ک .. که حالا خسته شده و رفته ؛ نکنه جدی جدی کاسه صبرش لبریز شده و از این شهرِ بی جون رفته ؟!(: یاد اون شعره افتادم : ما که همه شب خدا خدا میگوییم یارب ؛ نکند بلاکمان فرمودی ؟! #اندکی‌واگویه

عشق با انگشت‌ های کشیده پیانو می‌نواخت من پا به پای پونه‌های وحشی میرقصیدم باران می‌آمد بهار نارنج‌ ها همه مست " هوا هوای تو بود🎻'☁️♥️(: "

- گفت : مراقب خودت باش! ‹ تو منِ دوممی تو یه خانواده یِ دیگه شاید شادیِ تو زیاد شادم نکنه، ولی غمت منو حتما میکشه! گفتم : منم دوست دارم :)!🌱🤍' ›