انقدر ک گفته : تو نخواهی آمد، و شعر داستان پرنده ای است که پرواز دوست دارد و بالی ندارد :)!

- امروز عصر تو خیابون پیرمرد فراموشی گرفته بود گم شده بود و اونجا میگفت : ‹‍ شما جایی منو ندیدی?! قبلا منو ندیدی ! می‌دونی از کجا اومدم . . › خودش رو سوم شخص غایب می‌دید و به دنبالِ خودش می‌گشت :)!🔓'🌸

‌- امشب یه توییت خوندم كه میگفت : ‏من بلد نبودم بگم دوستت دارم پیش خودت نگفتی مگه من سیو مسیجشم ك این همه اهنگ می‌فرسته برام :)!'

- الهواء الذي تتنفّسينه يمر برئتيّ أنا ‹‍ هوایی ك نفس می‌کشی از ریه‌هایِ من می‌گذرد :)!🔓 ›

اهالی شهریار ک میشناسید ؟! شاعر معروف .. عاشق یه دختری بوده به اسم ثریا ؛ عشق آبکی های امروزی نه هااا از اون عمیق از ته دلیاااا !

شهریار چند بار خاسگاری میره ولی از خانواده ثریا جواب منفی میشنوه ؛ به دلایل مالی .. خلاصه میگه میرم درس پزشکی میخونم اوضاع بهتر ک شد برمیگردم !

اقا خلاصه چند سال بعد دقیقا وقتی شهریار فقط 6 ماه مونده بود ک پزشکی رو تموم کنه ؛ ثریا با همسر و فرزندش رو تو پارک میبینه !(: اونجا بود ک این شعر رو گفت : ﺳﺮ ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﮔﺮﻭ ﺑﻮﺩ ﺳﺮﻡ ﺗﻮ ﺷﺪﯼ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﭘﯿﺮﯼ؛ ﭘﺴﺮﻡ ﺗﻮ ﺟﮕﺮﮔﻮﺷﻪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺷﯿﺮ ﺑﺮﯾﺪﯼ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻦ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺟﮕﺮﻡ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻧﺮﺍﻧﺪﻡ ﺑﻪ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﻫﻮﺳﯽ ﻫﻮﺱ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﺍﻧﻪ ﺳﺮﻡ

از پزشکی انصراف داد ! بعد ثریا هیچی انگار براش معنی نداشت تا سن 45 سالگی هم مجرد موند و زن نگرفت به ثریا که نه ! به عشقِ ثریا وفادار موند ..

شهریار ک مریض شد واسه روحیه دادن بهش گشتن ثریا رو پیدا کردن اوردن ؛ شهریار با اینکه حال مساعدی نداشت به احترام ثریا از جا بلند شد ؛ و اونجا بود ک این شعر فوق العاده رو گفت : آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگ‌دل این زودتر می‌خواستی حالا چرا

میدونم شاید با خودتون میگید چِ تلخ ! ولی بنظرم بعضی وقتا باید شکر کرد که یه در هایی به رومون باز نشدن ؛ شهریار به ثریا میرسید میشد پزشکی که نه کسی اسمش میدونه نه عشق جنونِ انگیزشو ؛ این فراغ باعث شد شهریار بشه شاعری که همه از قشنگی شعراش یاد میکنن .

پ.ن: و شاید شهریار ترجیح میداد با ثریا باشه بی نام نشون ؛ تا بی ثریا و پر آوازه :)! کسی چه میدونه ..