در سکوت شب ؛ خانه زد فریاد اما تو نشنیدی .. دل به پایت اُفتاد !(:

گفتا چه کسی بود تو را شعر بیاموخت؟
گفتم به خدا
زلف تو و ناز تو و چشم خمارت . . !

🌙🌱

دقیقا مثل الکترون‌های دور هسته اتم شدم. همیشه پایین ترین لایه‌ام غمه. با کوچیکترین جرقه‌ای برانگیخته میشم و به چند لایه انرژی بالاتر میرم و هیجان‌زده و خوشحال میشم ولی آخرش در کوتاه ترین زمان دوباره برمیگردم به حالت پایه و همون غم همیشگی و این چرخش برای کل زندگی ادامه داره 🚶🏻‍♂.

تسبیح شیخ پاره شد و دانه دانه شد از بس که استخاره زدم تا ببینمت 📿 ..

این دیالوگ رو همیشه تو ذهنتون داشته باشین، درس زندگیه !: - اگه حتی یه شانس برای به دست آوردن چیزی که دوست داری وجود داره، ریسک کن 🌱 ..

خواستم داد شوم، گر چه لبم دوخته است ؛ خودم و جدّم و جدّ پدرم سوخته است !🔥

- نویسنده‌ی بهتری شدی. + غم ادبیات انسان‌ها رو ارتقا می‌ده : )!

تمامش مۍکنم حتما ؛ غزل را ، شعر را اما تو تا آخر جھانم باش ؛ اگر مشغول انکارم!

مثه دندون لق توی دهن میمونی . بودنت درده‌ ؛ از بین بردنت هم درد !

- و عشق گذرِ عمر هاست 🤍☁️..

گفتند‌عاشق‌شدنت‌فرض‌محالیست؛ من‌ادم‌رد‌کردن‌این‌فرض‌محالم(: