فوری/ روبیو: یادداشت تفاهم اسلام‌آباد منقضی شده است. عه! یعنی چی منقضی شده روبیو؟! ما هنوز داریم به اون سند افتخار می‌کنیم. @ayyarom

شیخ اکرم الکعبی دبیرکل نجبای عراق: اگر یک سرباز آمریکایی بعد از ۳۰ سپتامبر در عراق باقی بماند، اجازه نخواهیم داد سالم به خانه بازگردد و تنها اجساد آن‌ها از عراق خارج می‌شود. ماشاالله شیخ! همین درسته. @ayyarom

دلقکِ واشنگتن: حالا که تنگهٔ هرمز تحت کنترل ایالات متحده است، آیا باید نام آن را به «تنگه ترامپ» تغییر دهیم؟ این تنگه هم درست مثل خودِ آمریکا، «داغ‌تر» از هر زمان دیگری خواهد شد. @ayyarom

پدر مادراتون رو بذارید خونه سالمندان! وقتی خدا و اهل بیت رو از زندگی حذف کنی و بشینی پای خزعبلات این سخنران‌های انگیزشی، خروجیش بهتر از این نمی‌شه. @ayyarom

ظاهرا استراتژی ترامپ تا انتخابات نوامبر، بازی با ایران در چارچوبی است که قیمت نفت در محدوده ۸۵ تا ۹۵دلار باقی بماند. مدلش هم حمله به تاسیسات نظامی و ارتباطی جدید ایران، برای چمن زنی و همزمان، فرستادن عاصم منیر و وزیرخارجه قطر، برای کنترل قیمت نفت است. این بازی را باید به هم زد. ✍️ سیدنظام الدین موسوی @ayyarom

تجمع مستمر خیابانی؛ از «رویداد» تا «پدیده» پدیده‌ای در تاریخ جنگ‌های دنیا یکی از ویژگی‌های قابل توجه جنگ اخیر ایران، تداوم حضور بخشی از مردم در فضای عمومی و شکل‌گیری تجمع‌های خیابانی در طول دوره جنگ است. اهمیت این مسئله صرفاً در تعداد افراد حاضر در یک تجمع مشخص خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در تکرار و استمرار حضور اجتماعی در شرایط جنگی است. هنگامی که حضور خیابانی از یک رویداد مقطعی به رفتاری تکرارشونده تبدیل می‌شود، می‌توان آن را فراتر از یک تجمع معمولی و به‌عنوان یک «پدیده اجتماعی ـ سیاسی در زمان جنگ» مورد مطالعه قرار داد. در این نگاه، خیابان تنها محل برگزاری یک راهپیمایی نیست؛ بلکه به فضایی برای نمایش اراده عمومی، بازتولید روحیه جمعی و انتقال پیام به داخل و خارج از کشور تبدیل می‌شود. استمرار چنین حضوری می‌تواند این پیام را منتقل کند که جنگ صرفاً میان نیروهای نظامی دو طرف جریان ندارد، بلکه جامعه نیز در سطح روانی، اجتماعی و نمادین نسبت به آن واکنش نشان می‌دهد. نکته مهم‌تر، تداوم است. یک تجمع بزرگ می‌تواند نتیجه شرایط خاص یک روز باشد؛ اما تکرار حضور در روزها و مقاطع مختلف، پدیده‌ای متفاوت ایجاد می‌کند. این تکرار می‌تواند نشان‌دهنده شکل‌گیری نوعی عادت یا آیین اجتماعی در شرایط بحران باشد؛ یعنی جامعه از طریق حضور جمعی، احساس تعلق، همبستگی و آمادگی روانی خود را بازنمایی می‌کند. از منظر قدرت ملی نیز این پدیده قابل توجه است. قدرت یک کشور در زمان جنگ تنها به تعداد نیروهای نظامی، تجهیزات یا توان موشکی محدود نمی‌شود. توانایی جامعه برای حفظ انسجام، امید و احساس تعلق به سرزمین نیز بخشی از ظرفیت ملی برای عبور از بحران است. به همین دلیل، حضور خیابانی را می‌توان یکی از نمودهای «ظرفیت اجتماعی جنگ» دانست؛ ظرفیتی که اگر واقعی، گسترده و داوطلبانه باشد، می‌تواند در کنار قدرت نظامی و اقتصادی، بر محاسبات طرف مقابل اثر بگذارد. از سوی دیگر، این تجمع‌ها دارای یک بُعد ارتباطی نیز هستند. تصویر شهروندانی که در شرایط حمله و ناامنی در فضای عمومی حاضر می‌شوند، می‌تواند به یک پیام رسانه‌ای تبدیل شود: «جامعه در برابر بحران از هم نپاشیده است.» در عصر شبکه‌های اجتماعی، چنین تصویری می‌تواند بسیار فراتر از مرزهای جغرافیایی یک شهر یا کشور منتشر شود و به بخشی از روایت یک ملت از جنگ تبدیل شود. بنابراین، اگر بخواهیم حضور مستمر خیابانی مردم ایران در جنگ اخیر را تحلیل کنیم، بهتر است آن را صرفاً با معیار «تعداد افراد حاضر» نسنجیم. ماهیت، استمرار، گستره، انگیزه مشارکت و تأثیر روانی و ارتباطی آن اهمیت بیشتری دارد. از این منظر، پدیده مورد بحث را می‌توان نمونه‌ای از تبدیل «حضور اجتماعی» به یک مؤلفه از قدرت ملی در شرایط جنگ دانست. @ayyarom

تصویر این طفل معصوم تو عروسی هم رفت قاطی تصاویر ماکان و باقی بچه‌های شهید؛ لعنت به ترامپ و ترامپ زادگان فارسی زبان ✍️ عـــیّار @ayyarom

نفیسه کوهنورد، خبرنگار ارشد بی‌بی‌سی: ایران دیشب بالن جاسوسی چندین میلیون دلاری آمریکا را نابود کرده است؛ این یکی از منسجم ترین حملات ایران بوده است. @ayyarom

آقا این پهلوی چیا جدی جدی بی‌ناموسن؛ جدی جدی بی وطن‌ان؛ جدی جدی کثیفن؛ جدی جدی شیطانی‌ترین مخلوقات عالمن ✍️ عـــیّار @ayyarom

تو این چند ساعت یمنی‌ها مزدورای عربستان رو با بیش از ۱۵ موشک هدف قرار دادن. عناصر داعش به حشدالشعبی تو کرکوک حمله کرده!

🚨صدای انفجار و آژیر در کویت پدافند کویت در حال مقابله با موشک و پهپاد هنوز قطعی نمیشه گفت کی زده ولی باید ایران باشه @ayyarom