وضعیت ونزوئلا ۱۰۰ روز پس از ربایش مادورو حتما ببینید تقوی نیا

🎥 افشاگری از درخواست بیشرمانه مسعود پزشکیان از صدا و سیما 😐 #امیرحسین_ثابتی_نماینده_مجلس

🚨 کولاک امیرحسین ثابتی👌🏻 🔻کدوم یکی از مواضع آقای قالیبافُ بگم؟ 🔹️حالا معلوم میشه این همه دشمنی طرفداران قالیباف با ثابتی از کجا آب می‌خوره...

شمارو قسم میدم بخون شهدا این فایل رو انتشار بدین بزارین همه بدونن نیروهای مسلح ما چقدر مظلومانه دارن زندگی میکنن و شهید میشن😭😭 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

ابوالقاسم طالبی کارگردان: در سخنرانی روبروی وزارت امور خارجه خطاب به رهبر شهید انقلاب عبارت غم‌انگیزی به کار برد : 💔السلام علیک یا قتیل المذاکرات💔 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

خلاصه اتش بس! 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

مذاکرات شکست خورد؟ از این دیدگاه نگاه کردی ب قضیه؟ قول میدم حرفای جدید میشنوی😉 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

تحلیل سناریو اول نحوه پیش روی جنگ و حوادث پیش رو 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

تحلیل سناریو دوم جنگ 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

📩بیانیه جمعی از اساتید دانشگاه در اعتراض به عزل دکتر نجفی بر خلاف دستور امام شهید جمعی از اساتید، اعضای هیئت علمی و دانشگاهیان در بیانیه‌ای نسبت به عزل دکتر موسی نجفی از ریاست پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی توسط وزیر علوم بر خلاف نقض دستور امام شهید اعتراض کردند. در این بیانیه آمده است: 🔹خبر برکناری دکتر موسی نجفی، در سخت ترین روزهای کشور، دانشمند برجسته علوم سیاسی و از چهره‌های اثرگذار در تولید فکر و تربیت نخبگان دانشگاهی، موجب نگرانی عمیق جامعه دانشگاهی انقلاب اسلامی شده است. 🔹 آنچه این تصمیم را حساس‌تر و پرسش‌برانگیزتر می‌سازد، آن است که طبق اخبار دقیق و صریح، در آغاز دولت نیز چنین جابه‌جایی‌ای مطرح شده بود، اما با مخالفت و پیام مستقیم رهبر شهید انقلاب اسلامی متوقف گردید. 🔹بی‌اعتنایی به سفارش روشن رهبر شهید، آن هم در مسئله‌ای مربوط به حفظ سرمایه‌های فکری انقلاب، نمی‌تواند برای جامعه دانشگاهی مؤمن و انقلابی قابل قبول باشد. 🔹دکتر موسی نجفی صرفاً یک مدیر یا استاد دانشگاه نیست؛ او از متفکران ریشه‌دار علوم سیاسی و از چهره‌های اثرگذار در تبیین مبانی فکری انقلاب اسلامی است. 🔹آثار علمی، شاگردان پرشمار و نقش‌آفرینی فکری ایشان در تربیت نسل‌های متعهد و نخبه، سرمایه‌ای ملی و انقلابی برای کشور محسوب می‌شود. 🔹وزیر محترم علوم باید بداند که تکریم رهبر شهید تنها در شعار و مراسم نیست؛ بلکه در التزام عملی به توصیه‌ها و تدابیر او معنا می‌یابد. 🔹دانشگاه انقلابی، محل حذف سرمایه‌های فکری نیست؛ بلکه میدان تکریم، تقویت و بهره‌گیری از آنان است. 🔹از وزیر علوم انتظار می‌رود با تجدیدنظر در این تصمیم، نشان دهد که ولایت‌پذیری و پاسداشت میراث رهبر شهید در عمل نیز محترم شمرده می‌شود. 🔹دقیقا در روزی که افکار عمومی درگیر اخبار جنگ، تحولات نظامی و مسائل امنیتی کشور بود، خبر عزل ایشان و انتصاب خواهرزاده وزیر اسبق راه، آقای عباس آخوندی، به گوش رسید. این اتفاق واقعا تاسف‌بارست 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

آیا از نظر نظامی در حالت تقابل تاکتیکی با رژیم اشغالگر فلسطین قرار داریم؟ در این مقاله به پرسش بالا پاسخ داده ام. تقابل دیرینه ایران و اسرائیل در (خرداد ۱۴۰۵) دستخوش یک جهش کیفی شد. عملیات «شیر برخاسته» اسرائیل یک حمله نظامی چنددامنه در مقیاس بزرگ به بیش از ۲۵۰ هدف در داخل ایران و عملیات «وعده صادق ۲» ایران، پایان جنگ سایه‌ای چندین‌دهه و ورود به مرحله رویارویی مستقیم نظامی را رقم زد. با فروکش کردن نسبی آتش، این پرسش اساسی مطرح می‌شود: آیا این تنش‌ها واقعاً وارد یک دوره «آرامش در برابر آرامش» شدیم، یا گام در فاز جدید و خطرناکی از «تقابل تاکتیکی» نهادیم؟ ۱. «آرامش» شکننده: وضعیت جنگی در پس‌پرده ظاهر. بر اساس اعلام آتش‌بس از سوی آمریکا ، ظاهراً «آرامشی» برقرار شد. تحلیل‌گران این وضعیت را «خویشتنداری ناآرام مبتنی بر بازدارندگی متقابل توصیف می‌کنند. طرفین تا حدودی خویشتنداری نشان دادند و ایران نیز «احتیاطی مشروط» را در پیش گرفت. اما این «آرامش» به شدت شکننده است و صلح واقعی نیست. خود آتش‌بس مبهم است و ریشه‌های اختلاف به ویژه برنامه هسته‌ای ایران را حل نکرده است. مهم‌تر آنکه، تهران مفهوم «آتش‌بس» را رد می‌کند. یکی از مشاوران ارشد نظامی رهبری در ایران، سردار سرلشگر یحیی رحیم صفوی، صراحتاً هشدار داد: «ما در وضعیت آتش‌بس نیستیم؛ در وضعیت جنگی هستیم. هیچ توافق، قاعده یا هنجاری با آمریکا و اسرائیل نداریم.» این موضع رسمی بدان معناست که ماشین جنگی ایران روشن و آماده است. ۲. هسته «تقابل تاکتیکی»: جنگی فرسایشی بدون پایان وضعیت کنونی به بهترین شکل تعریف «تقابل تاکتیکی» را نشان می‌دهد، دو طرف ضمن پرهیز از جنگ تمام‌عیار، با مجموعه‌ای از اقدامات نظامی محدود و کنترل‌شده به طور مستمر درگیر هستند و هدفشان فرسایش طرف مقابل، آزمودن خطوط قرمز و جابجایی ابتکار راهبردی است. "این تقابل در لایه‌های گوناگون جریان دارد" ضربات مستقیم نظامی: در طول جنگ، هواپیماها و پهپادهای اسرائیلی به تأسیسات هسته‌ای، پایگاه‌های موشکی و مراکز فرماندهی سپاه پاسداران در ایران حمله کردند. یک وزیر اسرائیلی حتی ادعا کرد و گفت: «مردان ما الان در آنجا [در ایران] مشغول کارند.» در مقابل، ایران با انبوه موشک و پهپاد پاسخ داد که بخش اعظمی از سامانه‌های پیشرفته اسرائیل را درنوردید. ادامه «جنگ معروف به نیابتی»: ایران بعنوان فرماندهی محور مقاومت از شبکه منطقه‌ای خود دست نکشیده است و نمی کشد. انصارالله یمن حملات موشکی و پهپادی به اسرائیل و کشتی‌های بین‌المللی در دریای سرخ را ادامه می‌دهد. حمایت از حماس در غزه و حزب‌الله در لبنان نیز برقرار است. عملیات ترور و جنگ پنهان: اسرائیل حملات نقطه‌زنی علیه فرماندهان ارشد سپاه (از جمله سردار حسین سلامی و سرتیپ محمد باقری)، دانشمندان هسته‌ای و روسای اطلاعات ایران انجام داده که ضربات سنگینی به زنجیره فرماندهی و توان هسته‌ای ایران وارد کرده است اما ایران در این زمینه ساختار متد و قوی است. ۳. اوضاع به کدام سمت می‌رود؟ با نگاهی به افق پیش رو، چند مسیر قابل تصور است، اما روند کلی صعودی و پرتنش خواهد بود. عادی‌شدن «چرخه تلافی‌جویی»: احتمال دارد دو طرف در الگویی کم‌شدت از حملات پاسخ‌دهی گرفتار شوند؛ به‌گونه‌ای که هر دو خواهان نشان دادن اقدام هستند، بی‌آنکه بیش از حد خط قرمزها را جابجا کنند. هرچند این الگو بلافاصله به جنگ تمام عیار نمی‌انجامد، اما ریسک محاسبات اشتباه همواره بالا بوده و می‌تواند وضعیت را به لبه پرتگاه بکشاند. ریسک بالای تشدید مجدد نظامی: از آنجا که آمریکا و اسرائیل با چراغ سبز اروپا نتوانستند با حمله نظامی تأسیسات هسته‌ای ایران (مثلاً فردو) را نابود کنند و قابلیت غنی‌سازی آن به سطح نزدیک به تسلیحاتی رسیده، هدف راهبردی اسرائیل محقق نشده است. کارشناسان هشدار می‌دهند، «اسرائیل هر تلاشی را برای بازسازی تهدید نظامی ایران، حتی در سایه آرامش ظاهری، تحمل نخواهد کرد.» از این رو، در محافل راهبردی خاورمیانه، احتمال وقوع دور جدیدی از درگیری‌ها – حتی گسترده‌تر – در ماه‌های آینده بسیار بالا ارزیابی می‌شود. نتیجه‌گیری: به طور خلاصه، وضعیت کنونی میان ایران و اسرائیل نه یک «آرامش در برابر آرامش» مبتنی بر اعتماد، بلکه ورود به فاز آشکار، پرمخاطره و شدید «تقابل تاکتیکی» است. «آرامش» کنونی، کاهش موقت شدت آتش است و در حقیقت یک «آتش‌بس موقت» محسوب می‌شود – زمانی که طرفین نفس‌گیری می‌کنند، قوا بازسازی می‌کنند، خسارت‌ها را ارزیابی نموده و خود را برای نوبت بعدی آماده می‌ کنند.این مرحله «تقابل تاکتیکی» هر لحظه ممکن است از کنترل خارج شده و به رویارویی تمام‌عیار و ویرانگرتری بدل شود. به قول معروف این «آرامش پس از باران» نیست، بلکه «سکوت خفه‌کننده پیش از طوفان» است. ✍علی علی زاده 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران

آیا از نظر نظامی در حالت تقابل تاکتیکی با رژیم اشغالگر فلسطین قرار داریم؟ در این مقاله به پرسش بالا پاسخ داده ام. تقابل دیرینه ایران و اسرائیل در (خرداد ۱۴۰۵) دستخوش یک جهش کیفی شد. عملیات «شیر برخاسته» اسرائیل یک حمله نظامی چنددامنه در مقیاس بزرگ به بیش از ۲۵۰ هدف در داخل ایران و عملیات «وعده صادق ۲» ایران، پایان جنگ سایه‌ای چندین‌دهه و ورود به مرحله رویارویی مستقیم نظامی را رقم زد. با فروکش کردن نسبی آتش، این پرسش اساسی مطرح می‌شود: آیا این تنش‌ها واقعاً وارد یک دوره «آرامش در برابر آرامش» شدیم، یا گام در فاز جدید و خطرناکی از «تقابل تاکتیکی» نهادیم؟ ۱. «آرامش» شکننده: وضعیت جنگی در پس‌پرده ظاهر. بر اساس اعلام آتش‌بس از سوی آمریکا ، ظاهراً «آرامشی» برقرار شد. تحلیل‌گران این وضعیت را «خویشتنداری ناآرام مبتنی بر بازدارندگی متقابل توصیف می‌کنند. طرفین تا حدودی خویشتنداری نشان دادند و ایران نیز «احتیاطی مشروط» را در پیش گرفت. اما این «آرامش» به شدت شکننده است و صلح واقعی نیست. خود آتش‌بس مبهم است و ریشه‌های اختلاف به ویژه برنامه هسته‌ای ایران را حل نکرده است. مهم‌تر آنکه، تهران مفهوم «آتش‌بس» را رد می‌کند. یکی از مشاوران ارشد نظامی رهبری در ایران، سردار سرلشگر یحیی رحیم صفوی، صراحتاً هشدار داد: «ما در وضعیت آتش‌بس نیستیم؛ در وضعیت جنگی هستیم. هیچ توافق، قاعده یا هنجاری با آمریکا و اسرائیل نداریم.» این موضع رسمی بدان معناست که ماشین جنگی ایران روشن و آماده است. ۲. هسته «تقابل تاکتیکی»: جنگی فرسایشی بدون پایان وضعیت کنونی به بهترین شکل تعریف «تقابل تاکتیکی» را نشان می‌دهد، دو طرف ضمن پرهیز از جنگ تمام‌عیار، با مجموعه‌ای از اقدامات نظامی محدود و کنترل‌شده به طور مستمر درگیر هستند و هدفشان فرسایش طرف مقابل، آزمودن خطوط قرمز و جابجایی ابتکار راهبردی است. "این تقابل در لایه‌های گوناگون جریان دارد" ضربات مستقیم نظامی: در طول جنگ، هواپیماها و پهپادهای اسرائیلی به تأسیسات هسته‌ای، پایگاه‌های موشکی و مراکز فرماندهی سپاه پاسداران در ایران حمله کردند. یک وزیر اسرائیلی حتی ادعا کرد و گفت: «مردان ما الان در آنجا [در ایران] مشغول کارند.» در مقابل، ایران با انبوه موشک و پهپاد پاسخ داد که بخش اعظمی از سامانه‌های پیشرفته اسرائیل را درنوردید. ادامه «جنگ معروف به نیابتی»: ایران بعنوان فرماندهی محور مقاومت از شبکه منطقه‌ای خود دست نکشیده است و نمی کشد. انصارالله یمن حملات موشکی و پهپادی به اسرائیل و کشتی‌های بین‌المللی در دریای سرخ را ادامه می‌دهد. حمایت از حماس در غزه و حزب‌الله در لبنان نیز برقرار است. عملیات ترور و جنگ پنهان: اسرائیل حملات نقطه‌زنی علیه فرماندهان ارشد سپاه (از جمله سردار حسین سلامی و سرتیپ محمد باقری)، دانشمندان هسته‌ای و روسای اطلاعات ایران انجام داده که ضربات سنگینی به زنجیره فرماندهی و توان هسته‌ای ایران وارد کرده است اما ایران در این زمینه ساختار متد و قوی است. ۳. اوضاع به کدام سمت می‌رود؟ با نگاهی به افق پیش رو، چند مسیر قابل تصور است، اما روند کلی صعودی و پرتنش خواهد بود. عادی‌شدن «چرخه تلافی‌جویی»: احتمال دارد دو طرف در الگویی کم‌شدت از حملات پاسخ‌دهی گرفتار شوند؛ به‌گونه‌ای که هر دو خواهان نشان دادن اقدام هستند، بی‌آنکه بیش از حد خط قرمزها را جابجا کنند. هرچند این الگو بلافاصله به جنگ تمام عیار نمی‌انجامد، اما ریسک محاسبات اشتباه همواره بالا بوده و می‌تواند وضعیت را به لبه پرتگاه بکشاند. ریسک بالای تشدید مجدد نظامی: از آنجا که آمریکا و اسرائیل با چراغ سبز اروپا نتوانستند با حمله نظامی تأسیسات هسته‌ای ایران (مثلاً فردو) را نابود کنند و قابلیت غنی‌سازی آن به سطح نزدیک به تسلیحاتی رسیده، هدف راهبردی اسرائیل محقق نشده است. کارشناسان هشدار می‌دهند، «اسرائیل هر تلاشی را برای بازسازی تهدید نظامی ایران، حتی در سایه آرامش ظاهری، تحمل نخواهد کرد.» از این رو، در محافل راهبردی خاورمیانه، احتمال وقوع دور جدیدی از درگیری‌ها – حتی گسترده‌تر – در ماه‌های آینده بسیار بالا ارزیابی می‌شود. نتیجه‌گیری: به طور خلاصه، وضعیت کنونی میان ایران و اسرائیل نه یک «آرامش در برابر آرامش» مبتنی بر اعتماد، بلکه ورود به فاز آشکار، پرمخاطره و شدید «تقابل تاکتیکی» است. «آرامش» کنونی، کاهش موقت شدت آتش است و در حقیقت یک «آتش‌بس موقت» محسوب می‌شود – زمانی که طرفین نفس‌گیری می‌کنند، قوا بازسازی می‌کنند، خسارت‌ها را ارزیابی نموده و خود را برای نوبت بعدی آماده می‌ کنند.این مرحله «تقابل تاکتیکی» هر لحظه ممکن است از کنترل خارج شده و به رویارویی تمام‌عیار و ویرانگرتری بدل شود. به قول معروف این «آرامش پس از باران» نیست، بلکه «سکوت خفه‌کننده پیش از طوفان» است. ✍علی علی زاده 🟢⚪️🔴 برای وطن🇮🇷برای ایران