اطلاعیه شماره ۵۲ سپاه/ پایگاه هوایی و مرکز فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا در اردن هدف موشک‌های بالستیک قرار گرفت

ورود پیکر مطهر شهید امیر سرتیپ دوم خلبان کاظمی به کشور تا ساعاتی دیگر ‌روابط عمومی ارتش:این شهید عزیز خلبان یکی از جنگنده‌های سوخو ۲۴ ایرانی بود که در جریان حمله ۱۱ اسفند سال گذشته، خسارات سنگینی را به پایگاه العدید آمریکا در کشور قطر وارد کردند.

عراقچی وزیر امور خارجه در تماس با وزیر امور خارجه اوکراین مطرح کرد؛ هرگونه تعرض به شهروندان یا منافع ما غیرقابل‌قبول است و باید خسارات نیز به‌طور کامل جبران شود آندری سیبیها وزیر امور خارجه اوکراین (در تماس تلفنی با من) اطمینان داد که حمله به شناور ایرانی غیرعمدی بوده و اوکراین هیچ تمایلی به تشدید تنش ندارد. ایران نیز خواهان تشدید تنش نیست، اما صریحاً تأکید کردم که هرگونه تعرض به شهروندان یا منافع ما غیرقابل‌قبول است. باید خسارات و زیان‌های واردشده نیز به‌طور کامل جبران شود.

خاک بر سر بی غیرتت

بله زمین گرده برای وطن🇮🇷برای ایران

آقای قالیباف فرموده‌اند «تأمین معیشت مردم در دستورکار حاکمیت است». سردار قالیباف عزیز! تامین معیشت مردم با چه روشی در دستور کار است؟ گران‌سازی ارز و اعطای کالابرگ؟! یا گران‌سازی بنزین و اعطای یارانه؟ یا اعطای سهیمه بنزین به کد ملی تا قیمت بنزین به ۲۰۰ هزار تومان برسد؟! ۹۴ میلیارد یورو ارز صادراتی به کشور برنگشته است. می‌دانید چرا؟ چون جنابعالی نه تنها برای بازگشت ارز هیچ کاری نکردید، بلکه از نرخ بازار قاچاق به عنوان نرخ مرجع دفاع کردید. چون دنبال گران‌سازی ارز ترجیحی و پرداخت کالابرگ بودید. می‌دانید نتیجه عدم بازگشت ارز و گران‌سازی ارز چه شد؟ شورش دیماه ۱۴۰۴. می‌دانید نتیجه شورش چه بود؟ حمله دشمن و ترور امام امت. می‌دانید کالابرگی که پرداخت کردید چقدر بی‌ارزش شده و دولت توان پرداخت همان را هم ندارد و با فروشگاهها تسویه نکرده است؟ حال میفرمائید تامین معیشت مردم در دستور کار است؟! این کلیات ابوالبقاء دردی از مردم درمان نخواهد کرد. اگر درد معیشت مردم را دارید، سیاست‌های غلط ارزی خود را کنار بگذارید. پول ملت را به ارزش واقعی آن بازگردانید. کالابرگ هم لازم نیست بدهید. عاقبت بخیری شما را از خدای متعال مسئلت دارم. سیدیاسر جبرائیلی ----------🔻 برای وطن🇮🇷برای ایران https://eitaa.com/b_vatan

🔴 مجلسی که در راس امور نیست الحق و الانصاف ضعیف ترین، منفعل ترین و ناکارآمدترین مجلس در تاریخ جمهوری اسلامی همین مجلس فعلی بوده است مجلسی که نه در بحران اقتصادی به وظیفه حقیقی خود عمل کرد نه در بحران جنگ، اکنون هر جایگاهی داشته باشد قطع به یقین در راس امور نیست حرمت امامزاده به متولی اش است و بدون تعارف مقصر اصلی وضع فعلی مجلس شخص رئیس مجلس می باشد ... ✍قاسم اکبری ----------🔻 برای وطن🇮🇷برای ایران

🔴 به اوکراین بزنیم یا بازی اروپا را به‌هم بزنیم؟ 🔹 خیلی از دوستان انقلابی، با حرارت از ضرورت پاسخ ایران به حمله اوکراین می‌گویند. و راستش را بخواهید، در اصلِ پاسخ دادن، حرفی نیست. وقتی به منافع و امنیت ما ضربه می‌زنند، نمی‌شود نشست و تماشا کرد. توازن قوا اگر به‌هم بخورد و طرف مقابل احساس کند می‌تواند بی‌هزینه ضربه بزند، فردا ضربه بزرگ‌تری خواهد زد. پس پاسخ لازم است؛ پاسخ برای آن‌که طرف مقابل بداند هزینه دارد، برای آن‌که معادله برگردد، برای آن‌که کسی خیال نکند می‌تواند هر وقت خواست دست دراز کند و بی‌پاسخ برگردد. 🔹 اما سیاست خارجی جای خالی کردن خشم نیست. جنگ هم مسابقه پرتاب موشک نیست که هر کس بیشتر زد، برنده باشد. مسئله این است که پاسخ ما باید توازن را برگرداند؛ نه این‌که فقط یک جبهه تازه به جبهه‌های موجود اضافه کند. 🔹 این‌جا همان نقطه‌ای است که باید مکث کرد و پرسید: آیا پاسخ به اوکراین، واقعاً همان پاسخی است که منافع ایران را تأمین می‌کند؟ ⚫️ اوکراین؛ هدف یا ابزار؟ 🔹 مسئله را نباید فقط روی نقشه پیدا کرد و گفت: «اوکراین به کشتی ایرانی حمله کرده، پس باید اوکراین را زد.» سیاست بین‌الملل این‌قدر ساده نیست. اوکراین سال‌هاست درگیر جنگ با روسیه است و در این جنگ، تنها بازیگر میدان نیست. اروپا پشت سر او ایستاده، از آن حمایت می‌کند، هزینه می‌دهد و از او به‌عنوان ابزاری برای فرسایش روسیه استفاده می‌کند. 🔹 بنابراین اگر حمله به کشتی ایرانی بخشی از همین بازی بزرگ‌تر باشد، باید پرسید: چه کسی واقعاً از این حمله سود می‌برد؟ 🔹 این پرسش مهم‌تر از آن است که بگوییم «چه کسی ماشه را کشید». چون در سیاست، همیشه آن‌که ماشه را می‌کشد، لزوماً همان کسی نیست که از شلیک سود می‌برد. 🔹 اوکراین، خودش سال‌هاست زیر آتش روسیه است. موشک می‌خورد، حمله می‌کند و هر روز درگیر جنگی فرسایشی است. حالا اگر ایران هم چند موشک به سمت اوکراین شلیک کند، آیا معادله‌ای در جنگ اوکراین تغییر می‌کند؟ آیا اروپا عقب می‌نشیند؟ آیا فشار بر روسیه کم می‌شود؟ آیا توازن قوا به نفع ایران برمی‌گردد؟ 🔹 یا فقط یک جبهه دیگر باز می‌شود؟ ⚫️ جبهه‌ای که برای اوکراین هزینه ندارد، برای ایران هزینه دارد 🔹 فرض کنیم ایران به اوکراین پاسخ بدهد. اوکراین هم پاسخ می‌دهد. بعد ایران دوباره پاسخ می‌دهد و اوکراین دوباره می‌زند. این بازی می‌تواند ادامه پیدا کند. اما تفاوت این‌جاست که اوکراین همین حالا در جنگ است؛ شب و روز زیر حمله روسیه است و جنگ برایش یک وضعیت عادی شده. اضافه شدن چند موشک ایرانی، شاید برای اوکراین فقط یک دردسر دیگر باشد. 🔹 اما برای ایران، معنای دیگری دارد. یعنی باز شدن یک جبهه جدید؛ جبهه‌ای که باید برایش هزینه نظامی، امنیتی و سیاسی پرداخت کنیم. باید توان و تمرکز خود را تقسیم کنیم. باید تهدیدهای تازه را مدیریت کنیم. و در نهایت، ممکن است وارد جنگی شویم که هزینه‌اش را ایران بدهد و سود اصلی‌اش نصیب دیگری شود. 🔹 این‌جاست که باید پرسید: آیا عقل راهبردی حکم می‌کند فقط چون اوکراین به ما ضربه زده، دقیقاً به همان نقطه‌ای پاسخ بدهیم که او انتظار دارد؟ 🔹 گاهی دشمن، تو را به جایی می‌زند که پاسخ بدهی؛ نه برای آن‌که از پاسخ تو بترسد، بلکه برای آن‌که تو را به زمینی بکشاند که خودش انتخاب کرده است. ⚫️ اگر بازی از اروپا آمده، پاسخ باید بازی را عوض کند 🔹 اگر واقعاً پشت این حمله، یک محاسبه اروپایی وجود داشته باشد، آن‌وقت پاسخ مستقیم به اوکراین، شاید دقیقاً همان چیزی باشد که طراحان این بازی می‌خواهند. 🔹 چون در این صورت، اروپا یک جبهه تازه برای ایران ساخته است؛ جبهه‌ای که ایران در آن با اوکراین درگیر می‌شود و اروپا از دور تماشا می‌کند. اوکراین می‌زند، ایران پاسخ می‌دهد، اوکراین دوباره می‌زند و در این میان، اروپا هزینه مستقیم چندانی نمی‌دهد. 🔹 این یعنی چه؟ یعنی ما به جای آن‌که با طراح بازی طرف شویم، با مهره بازی درگیر شده‌ایم. 🔹 در سیاست خارجی، مهم نیست فقط چه کسی به تو ضربه زده؛ مهم‌تر این است که چه کسی از پاسخ تو سود می‌برد. ⚫️ پاسخ ماندگار، پاسخی است که محاسبه دشمن را تغییر دهد 🔹 اگر قرار است ایران پاسخ بدهد، باید پاسخی باشد که محاسبات طرف مقابل را تغییر دهد؛ نه پاسخی که فقط یک چرخه جدید از حمله و پاسخ بسازد. 🔹 اگر هدف، برگرداندن توازن قواست، باید جایی ضربه خورد که توازن را به‌هم زده است. باید هزینه را به کسی تحمیل کرد که در محاسباتش، هزینه‌ای برای ضربه زدن به ایران در نظر نگرفته است.

با سلام و احترام این متن مقاله آقای کاوه محبی نمونه‌ی کلاسیکِ «تحلیلِ به ظاهر عاقلانه‌ای» است که در باطن، چیزی جز توجیه‌گری برای انفعال و فرار از اقدام قاطع نیست. نویسنده با کلیشه‌های کهنه‌ای مثل «سیاست خارجی جای خالی کردن خشم نیست» و «جنگ مسابقه موشک‌اندازی نیست»، سعی دارد یک موضعِ شجاعانه و منطقیِ پاسخ به تجاوز را به رفتارِ احساسی و کودکانه تقلیل دهد. اما این ادعا که «پاسخ مستقیم به اوکراین، بازی در زمین دشمن است»، یک اشتباه راهبردیِ فاحش است؛ چون اصلِ اولیه‌ی هر گونه بازدارندگی، تناسبِ پاسخ با هویتِ متجاوز است، نه با تحلیل‌های ذهنی از اینکه چه کسی پشت پرده است. اگر قرار باشد به جای پاسخ به عاملِ مستقیمِ ضربه، همیشه به دنبال «طراح اصلی» بگردیم، هیچگاه به هیچ حمله‌ای پاسخ نخواهیم داد، چون همیشه می‌توان گفت «فلانی پشت این قضیه است». آقای کاوه محبی با این منطق، عملاً هرگونه پاسخِ عملی را به تعویق می‌اندازد و به جای بازدارندگی، به تحلیل‌های بی‌نهایت و بی‌نتیجه پناه می‌برد. ادعای بعدی که «اوکراین از قبل در جنگ است، پس چند موشک ایرانی برایش هزینه ندارد»، نه تنها بی‌معناست، بلکه نشان‌دهنده‌ی نادیده گرفتنِ اصلِ حیاتیِ «هزینه‌های اضافی» در جنگ است. اگر اوکراین در آتش می‌سوزد، دقیقاً به همین دلیل است که هر آتشی تازه، حتی اگر کوچک باشد، برایش گران تمام می‌شود. اما مهم‌تر از همه، این تحلیلِ خائنانه که «پاسخ به اوکراین، یک جبهه‌ی جدید برای ایران باز می‌کند»، یک ترس‌افکنیِ بی‌اساس است؛ چون غافل از این است که پاسخِ قاطع، جبهه نمی‌گشاید، جبهه‌ها را می‌بندد و به متجاوز می‌فهماند که هر حرکتی، هزینه‌ی سنگینی دارد. نویسنده به جای آنکه از «هزینه‌ی پاسخ» بترسد، باید از «هزینه‌ی بی‌پاسخ‌ماندن» بترسد؛ چون بی‌پاسخ‌ماندن، یعنی دعوت از همه‌ی دشمنان برای ضربه زدنِ مکرر. در نهایت، این متن نه یک تحلیل راهبردی، که یک روایتِ ترسو و انفعال‌زده است که با فلسفه‌بافیِ توخالی، می‌کوشد ما را از دفاع از عزت و امنیت‌مان بازدارد؛ در حالی که تنها پاسخِ درست به هر متجاوزی، پاسخِ سریع، مستقیم و کوبنده به خودِ متجاوز است، نه گشت‌وگذار در پیچ‌وخمهای توهم‌آمیزِ بازی‌های پشت پرده. ✍علی علی زاده ----------🔻 برای وطن🇮🇷برای ایران https://eitaa.com/b_vatan