با صدور احکامی جداگانه از سوی فرمانده کل قوا صورت گرفت؛
📝 انتصاب شش فرمانده عالیرتبه در ستاد کل نیروهای مسلح، سپاه پاسداران و بسیج مستضعفین
💬 حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، فرمانده معظم کل قوا، با صدور احکام جداگانهای مسئولیتها و مأموریتهای شش تن از فرماندهان و مدیران عالیرتبه نیروهای مسلح را ابلاغ کردند.
▪️بر اساس این احکام، سردار سرلشکر خلبان پاسدار علی عبداللهی به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و امیر سرتیپ کیومرث حیدری به عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح تعیین شدند.
▪️همچنین سردار سرتیپ پاسدار احمد وحیدی با اعطای درجه سرلشکری عهدهدار فرماندهی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و سردار سرلشکر پاسدار مصطفی ایزدی مسئولیت جانشینی فرماندهی کل سپاه را بر عهده گرفت.
▪️در ادامه این احکام، مسئولیت فرماندهی نیروی دریایی سپاه به سردار دریادار پاسدار علی عظمایی و ریاست سازمان بسیج مستضعفین به حجتالاسلام والمسلمین حسین طائب محول شد.
💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir
🔻 وحدت یعنی «حالا که مشخص شده حداقل بیشتر از ۳ هفته است حکم عزل ذوالقدر و انتصاب محسن رضایی توسط رهبر انقلاب را در پستوی خود به دیوار کوبیدیم و مقابل تحقق آن ایستادیم و حالا بخاطر ایستادگی مقابل حکم رهبری رسوا شدهایم، ساکت باشید تا بیشتر از این آبروی ما نرود. البته ما اینقدر شارلاتان و شیّاد هستیم که همچنان هر انگی بخواهیم به دیگران بزنیم و لقب فرقه بدهیم. ما هر غلطی کردیم، حتی در پستو مقابل رهبری ایستادیم و در فایلهای صوتی گفتیم همه چیز با رهبری هماهنگ است، شما دروغهای ما را افشا نکنید تا وحدت حفظ شود. چون ما خیلی شیّاد هستیم.»
🟢⚪️🔴
🔻
برای وطن🇮🇷برای ایران
خیراتِ ناموس فقط از بی غیرتی مرد است
رزم پلاکاردی
#پلاکارد_شهرری
🟢⚪️🔴
🔻
برای وطن🇮🇷برای ایران
**
یه کتابی هست به اسم «فقر احمق میکند» ( اثر الدار شفیر و سند هیلی مولا ینیتن).
منظورش اصلاً توهین نیست. به شکل کلی میگوید: وقتی آدم مدام تو کمبود زندگی میکند، ذهنش دیگر فضای خالی برای پردازش ندارد. و این درست است!
فقر فقط این نیست که پول نباشد. فقر یعنی هر روز با اضطراب بیدار شوی، مدام حساب کنی چی را نداشته باشی، کدام نیاز را عقب بیاندازی، کجا کوتاه بیای و...
این وضعیت کمکم ذهن را فرسوده میکند. آدم هنوز باهوشه، اما توان فکر کردن درست و بلندمدت را از دست میدهد. تصمیمها کوتاهمدت میشوند، واکنشها هیجانی میشوند، اشتباهها بیشتر میشوند، نه از سر نادانی، بلکه از سر خستگی ذهن.
حالا همین را تصور بفرمایید نه برای یک نفر، بلکه برای یک جامعه. وقتی یک جامعه فقیره، یعنی اکثریت مردمش دائم تو وضعیت بقا هستند. همه ذهنها پر است، همه عصبی هستند، همه عجله دارند. دیگر حوصله شنیدن حرف پیچیده، بحث طولانی، فکر جمعی باقی نمیماند.
جامعه شروع میکند به تصمیمهای عجولانه، قضاوتهای سریع، انتخابهای سادهپسند. اینطوری میشود که شعار جواب میدهد، اما توضیح نه. وعده فوری جذابه، برنامه بلندمدت اما خستهکننده است.
اینجاست که جامعه کمکم شبیه یک آدم خسته رفتار میکند. آینده را نمیبیند، فقط میخواهد از امروز رد بشود. این احمق شدن نیست، فرسوده شدن است. فقر، قبل از اینکه جامعه را بیاخلاق یا بیفرهنگ کند، عقل جمعی را کوتاهبرد میکند. نتیجهاش جامعهایه که واکنش هیجانی نشان میدهد بهجای فکر کردن، دعوا میکند بهجای گفتوگو، و بقا را با عقلانیت اشتباه میگیرد.
کتاب دقیقاً همین را میگوید: فقر ذهن را اشغال میکند، و وقتی ذهن یک جامعه اشغال شد، لازم نیست نادان باشد، همین که نتواند درست فکر کند، کافیه