** یه کتابی هست به اسم «فقر احمق می‌کند» ( اثر الدار شفیر و سند هیلی مولا ینیتن). منظورش اصلاً توهین نیست. به شکل کلی می‌گوید: وقتی آدم مدام تو کمبود زندگی می‌کند، ذهنش دیگر فضای خالی برای پردازش ندارد. و این درست است! فقر فقط این نیست که پول نباشد. فقر یعنی هر روز با اضطراب بیدار شوی، مدام حساب کنی چی را نداشته باشی، کدام نیاز را عقب بیاندازی، کجا کوتاه بیای و... این وضعیت کم‌کم ذهن را فرسوده می‌کند. آدم هنوز باهوشه، اما توان فکر کردن درست و بلندمدت را از دست می‌دهد. تصمیم‌ها کوتاه‌مدت می‌شوند، واکنش‌ها هیجانی می‌شوند، اشتباه‌ها بیشتر می‌شوند، نه از سر نادانی، بلکه از سر خستگی ذهن. حالا همین را تصور بفرمایید نه برای یک نفر، بلکه برای یک جامعه. وقتی یک جامعه فقیره، یعنی اکثریت مردمش دائم تو وضعیت بقا هستند. همه ذهن‌ها پر است، همه عصبی‌ هستند، همه عجله دارند. دیگر حوصله شنیدن حرف پیچیده، بحث طولانی، فکر جمعی باقی نمی‌ماند. جامعه شروع می‌کند به تصمیم‌های عجولانه، قضاوت‌های سریع، انتخاب‌های ساده‌پسند. اینطوری می‌شود که شعار جواب می‌دهد، اما توضیح نه. وعده فوری جذابه، برنامه بلندمدت اما خسته‌کننده است. این‌جاست که جامعه کم‌کم شبیه یک آدم خسته رفتار می‌کند. آینده را نمی‌بیند، فقط می‌خواهد از امروز رد بشود. این احمق شدن نیست، فرسوده شدن است. فقر، قبل از اینکه جامعه را بی‌اخلاق یا بی‌فرهنگ کند، عقل جمعی را کوتاه‌برد می‌کند. نتیجه‌اش جامعه‌ایه که واکنش هیجانی نشان می‌دهد به‌جای فکر کردن، دعوا می‌کند به‌جای گفت‌وگو، و بقا را با عقلانیت اشتباه می‌گیرد. کتاب دقیقاً همین را می‌گوید: فقر ذهن را اشغال می‌کند، و وقتی ذهن یک جامعه اشغال شد، لازم نیست نادان باشد، همین که نتواند درست فکر کند، کافیه

📩مقام ایرانی به المیادین: تهران تا زمانی که واشنگتن شرایط تفاهم‌نامه ماه ژوئن، به ویژه لغو توقیف دارایی‌های ایران و پایان دادن به جنگ در لبنان را که هر دو از الزامات کلیدی هستند، برآورده نکند، تنگه هرمز را بازگشایی نخواهد کرد 🟢⚪️🔴 🔻 برای وطن🇮🇷برای ایران

دیروز روز سیاهی در منطقه اقتصادی پارس جنوبی بود درحالی که شرکت های پتروشیمی با جبران خسارات حاصل از جنگ روبرو بوده و در این مدت با تلاش شبانه روزی موفق شده بودند برخی واحدها را راه اندازی کرده و در مدار تولید قرار دهند، وزارت نیرو، دیروز عصر، به ناگهانی برق تمام منطقه را به بهانه بدهی قطع کرد و شرکت های مختلف با توقف تولید سیاه (حالتی که تولید با شوک های فرایندی شدید روبرو می شود) مواجه و سبب شد تمام پتروشیمی های منطقه با خسارات بزرگ از مدار خارج شوند. برخی فعالین منطقه، این اقدام وزارت نیرو را از نظر وارد شدن زیان به کشور، با حمله موشکی آمریکا مقایسه می کنند. با اینکه چند دقیقه بعد از این اقدام، برق مجددا وصل شد اما بسیاری از شرکت ها با گذشت ۲۴ ساعت هنوز موفق به راه اندازی مجدد نشده اند. ✍سلمان کدیور 🟢⚪️🔴 🔻 برای وطن🇮🇷برای ایران

توصیه آیت الله قرهی به اذکاری در نماز که ان شاءالله در امر فرج موثر باشد 🟢⚪️🔴 🔻 برای وطن🇮🇷برای ایران

🌼بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ🌼 🍃✨❤️ ✍ امام کاظم علیه السلام : هنگامی که بنده‌ای مرتکب گناه گردد و به انجام آن اقدام نماید، بوی متعفنی از او منتشر می‌شود. 📚الکافی. ج ۲. ص ۴۲۹ 🍃✨🌸🍃✨🌸 امروز سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ ۲۷ صفر ۱۴۴۸ ۱۱ اوت ۲۰۲۶

⭕️ نام یک تراستی بدهکار فراری اعلام شد: یک دهه شصتی ۴۰ نفتکش دارد و در یک سال ۹۰ میلیون بشکه نفت سفارش فروش گرفته 🔹حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس: یکی از تراستی‌های آلوده فردی به نام آقایاری است که گفته می‌شود بیشترین میزان پول نفت بازنگشته به کشور مربوط به او است. 🔹حسین آقایاری، متولد سال ۱۳۶۱ در تهران با پاسپورت ایرانی ـ افغانستانی، در خارج از کشور فعالیت دارد. گفته می‌شود وی پیش از وقوع جنگ ۴۰ روزه در دبی مستقر بوده است. 🔹شرکت OPS در بخش حمل‌ونقل و لجستیک و شرکت Vaio در حوزه ترید از مجموعه‌های منتسب به آقایاری هستند. یکی از مدیران پرنفوذ سال‌های گذشته در گمرک کشور نمایندگی وی در ایران را بر عهده دارد. 🔹آقایاری فعالیت خود را از یک صرافی کوچک در «کسبه آهن» آغاز کرده اما طی دو سال گذشته وارد معاملات بزرگ نفتی شده و به یکی از بزرگ‌ترین تراستی‌های فعال در ایران تبدیل شده است. در همین مدت، حدود ۴۰ فروند نفتکش و کشتی تجاری را با شرایط ویژه خریداری کرده و گفته می‌شود بخشی از این نفتکش‌ها از وزارت نفت و با قیمت‌هایی در حد «آهن قراضه» خریداری شده‌اند. 🔹آقایاری طی ۱ سال از شرکت نفت بیش از ۹۰ میلیون بشکه نفت سفارش فروش گرفته است. برخی از نمایندگان مجلس این شرایط ویژه را در قالب بده و بستان در وزارت نفت عنوان کرده‌اند. 🔹هنوز رقم دقیق منابعی که آقایاری یا سایر تراستی‌ها به کشور بازنگردانده‌اند به صورت رسمی اعلام نشده است؛ اما گفته می‌شود این رقم در مورد برخی افراد به چند میلیارد دلار می‌رسد. 🔹این پرسش مطرح است که چرا وقتی بدهی ایجاد شده بود، فرآیند فروش نفت متوقف نشد و اگر یک تراستی در بازپرداخت منابع قبلی دچار مشکل شده بود، چه نهادی اجازه داد مجدداً نفت بیشتری در اختیار او قرار گیرد؟ 🧐🧐🧐