یکی اومد گفت منظورت خداست؟💀 داداش معلومه که نه.گفتم شاید واسه شمام همچین سوتفاهمی پیش اومده باشه . 😭😂 منظورم یه سری آدمای رندوم یا حتی دوست و آشنای دور و برمون بود، که نظرشون هیچ تاثیری تو زندگی ما نداره اما بازم جلوی اونها نمیتونیم به طور کامل و‌ واقعی خودمون باشیم . مثلا خودم یه مدت زیادی توهم میزدم همه دارن نگام میکنم یا چقدر عجیبم که الان اینکارو کردم اونکارو نکردم ، بعد دیدم واقعا اینقدر که من اهمیت میدم بقیه چه فکری درموردم میکنن شاید اصلا واسه اونا مهم نباشه و اونجا شد نقطه خودم‌بودن..

‌•• دیالوگ یکی از کتابایی که اخیرا داشتم میخوندم و بنظرم به این موضوع مربوطه ‌: _این واکس...واقعا گند زده به کفشم. +چه فلاکتی. احتمالا وقتی بری بیرون بقیه با آرنج به هم میزنن و با انگشت تورو نشون میدن و بهم میگن "اوه کفش‌های پسره رو! درست واکس نزده." ولی واقعیت اینه که اگر کفش‌هات رو به جای پات تو دهنت هم بکنی کسی واقعا بهت اهمیت نمیده.