آیا سازمان خاصی، اکانت ردیف کرد که برن به قیاسی بابت اون واکنشش حرف بزنن؟ نه، مردم زدن! از دل خود مردم بود و به همین خاطر وایرال شد و طرف هم بهرحال عذرخواهی کرد. تأثیر حرکات مردمی بیشتر از اکانت‌های سازمانیه‌.

حسین طاهری به آمریکا گفته حرامزاده مسعود یارضوی(اصولگرا) گفته چرا بخاطر رضایت ایتاییا به آمریکا گفتی حرامزاده:)))))) به بقیه مطلبِ سراسر شُلش هم کاری ندارم اصلا.

زین پس ناشناس اینه https://abzarek.ir/service-p/msg/3719542 که بتونم بعضی پیاما رو همونجا پاسخ بدم

اگر کشوری که روی کشتارِ ۱۶میلیون سرخ‌پوست و بیش از ۱۰۰میلیون سیاه‌پوست تاسیس شده، حرامزاده نیست و به روش حلال دنیا اومده، دیگه هیچ حلال و حرامی نباید متصور بود!

ما یه حلقه مطالعاتی داریم برای کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن. قبل شهادت آقا استارت زدیم که این کتابو بخونیم. شیوه کارمونم اینه مقرری تعیین می‌کنیم، میخونیم، خلاصه ارائه میشه و پرسش و پاسخ داریم. داشتم خلاصه‌ی یکی از جلسات که نوشتم رو میخوندم، اینو دیدم که عیناً برای امروزه:

هرجا پیامبران الهی موفق شدن، بخاطر این بوده پیروانشون صبر و ایمان داشتن! بخصوص تو مواقعی که همه‌چیز سخت ناامیدانه به نظر میومد. تو این جلسه‌ست که آقا میگن تا جایی که میتوانید مبارزه کنید، اگر دیدید شکست میخورید باز هم مبارزه کنید، وقتی یقین کردید هان! الان شکست خواهید خورد، باز هم مبارزه کنید! اونوقت نصرت الهی میرسه! این ایده، شاهد قرآنی هم داره که در آیه ۱۱۰ سوره یوسف، خداوند میفرماید وقتی رسولان ناامید شدن و فکر کردن دیگه همه تکذیبشون میکنن، اونوقت بود که نصرت خداوند فرا رسید.

انجمن حجتیه رو ایشون تأسیس کرد؛ شیخ محمود تولایی معروف به حلبی! کسی که از شاگردای مرحوم نخودکی بود. حاج‌حیدر رحیم‌پورازغدی، درمورد ایشون گفته که بسیااار دانا و عالم بود و در تمام رشته‌های حوزه، استاد بود! طوری که به ایشون میگفتن شیخ بهاییِ دوران!

اون سالها در مشهد بعضیا منبر میرفتن، ولی منبرشون سیاسی نبود! همین فقط مسائل مذهبی رو میگفتن و یاعلی! اما منبر شیخ محمود اینطوری نبود! برعکس، ایشون منابر افشاگرانه داشت! اما یه طوری هم میگفت که کسی نتونه بهش گیر بده! یه جناحی از بچه‌های اینطوری درست کرده بود و علیه حکومت صحبت می‌کردن. قائل به مبارزه‌ی سیاسی بودن. حتی حاج حیدر رحیم پور ازغدی میگه تونسته بودن نصف هیئات مشهد رو از حالت انفعالی و بی تفاوتی به سیاست نجات بدن! همه‌ی اینا بود تا اینکه نهضت ملی شدن صنعت نفت شروع شد!

وقتی نهضت ملی شدن صنعت نفت شکل گرفت، دیگه شیخ محمود حلبی یواش کار نکرد! بسیار محکم علیه شاه موضع گرفت! بسیار محکم بیانیه‌های انقلابی میداد و دقیقا ضد حکومت پهلوی فعالیت میکرد و یکی از پیشروترین مبارزات علیه شاه رو استارت زد! او با افرادی مثل شهید نواب صفوی دوست بود و در تاسیس حزب موتلفه اسلامی هم نقش موثری ایفا کرد! حزبی که اون زمان یه پایگاه اسلامی برای مبارزه علیه شاه بود!

شیخ محمود حلبی اینقدر به کار سیاسی و لزوم کار سیاسی معتقد بود که برای نمایندگی مجلس هم اقدام کرد، اما چون فکر میکرد رأی نمیاره، انصراف داد. او تمام این مدت کار سیاسی میکرد؛ تا اینکه اتفاقی افتاد؛ نهضت ملی شدن صنعت نفت شکست خورد!

بین کاشانی و مصدق اختلاف افتاد و نهضت شکست خورد! شیخ محمود حلبی خیلی برآشفت. کلی نامه نوشت. از مشهد پاشد رفت تهران دیدار آیت الله کاشانی و کلی کار دیگه کرد، کلی به زمین و آسمون زد خودشو، ولی نهضت شکست خورد! شکست در انتخابات مجلس به اضافه شکست نهضت و بعد از اون، افسردگی و جو بد ناامیدانه شیخ محمود حلبی رو کاملاااا ناامید کرد...

همین ناامیدی، باعث شد شیخ محمود حلبی کاااملا دست از سیاست برداره! چون نهضت شکست خورده بود، او فکر کرد کلا نمیشه در سیاست قدم برداشت! اصلا نمیشه کاری کرد! و این رو به بقیه هم میگفت. همین ناامیدی، باعث شد جرقه‌ی انحطاط انجمن حجتیه بخوره! ناامیدی‌ای که باعث شد شیخ محمود حلبی که یک روز علیه شاه مبارزه می‌کرد، با ساواک همکاری کنه!