5.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
زنا تو ایران خیلی بدبختن
فقط معلوم نیست چطوری هرسال چندتاشون جایزه جهانی میبرن با این همه بدبختی و محدودیت🙏
یه توهمی دارن براندازای ایرانی، اونم اینکه فکر میکنن برای دنیا خیلی مهمن!
مثلاً فکر میکنن اگر یکی مثل لاله مرزبان بره تو یه جای جهانی بگه ما بدبختیم، صداشون به گوش دنیا رسیده!
اما حقیقت اینه اینطور نیست🤝
بخش زیادی از دنیا، اکثریتِ دنیا حقیقتاً اهمیت نمیدن. توی یه مصاحبه از ترکهای ترکیه، خیلیاشون گفته بودن نه ایران براشون مهمه نه امریکا در این جنگ و طرف هیچکدوم نیستن! چون که هیچکدوم به درد ترکیه نمیخوره!
حقیقت همینه. بسیاری از مردم دنیا به مشکلات کشور خودشون مشغولن!
در۲زمان ایران خیلی دیده شد و خیلی بهش توجه شد.
۱_ بخاطر حجاب در سال ۴۰۱ که یه پروپاگاندای عظیم رسانهای در سطح جهان - شاید بشه گفت بزرگترین در کوتاه مدت- شکل گرفت و همه باخبر شدن.
۲_ زمانی که ایران با اسراییل جنگید و بخاطر نفرت عمومی از اسراییل، همه در کنارِ ضدِّ اسراییل، یعنی ایران قرار گرفتن.
در باقی موارد، واقعا اینطوری نیست که فکر کنید وای! اون صدای ما رو به جهان رسوند! الان جهانیان به کمک ما برمیخیزن و ما رو نجات میدن!
این تفکر براندازای ایرانی «رسیدن صداشون به دنیا و نجاتشون توسط دنیا» اصلا درست نیست!
هر گوشهی دنیا کلی مشکل هست.
کلی کشورا درگیرِ تجزیه شدن یا الصاق شدنن. درگیر مشکلات نژادی، مشکلات مالی، مشکلات فرهنگی و حتی نظامی خاص منطقه خودشون.
انسان غربی ۹صبح تا ۶عصر کار میکنه. به شغل و روابط و مالیات و وام خودش فکر میکنه. بعدش اگر خیلی زحمت بکشه، به جسم و روح خودش میپردازه، اگر همونم به فنا نده!
خییییییییلی انسانهای کمی هستن که بگن خب بریم ببینیم حالا ایران چه خبره! در جنگ بین ایران و امریکا، تنها چیزی که حس میکنن افزایش قیمتاشونه! نه مظلومیت و مقاومت توی ایرانی!
تعداد خییییییییلی کمیشون به یه خاورمیانهای فکر میکنن اصلا.
اگر میبینین فلسطین مثلاً خیلی برای غربیا مهم شده، حاصلِ کلیییی کاره! کلی تلاش کردن گروههای مختلف که توجه دنیا رو به فلسطین جلب کنن؛
تااازه بعد از ۷۰سال کشتارِ فلسطینیا!!
و البته که بخشیش هم واقعاً دست الهی بود، اما میخوام بگم همون فلسطین هم که یه واکنشی بهش داده میشه، اینطوره داستانش.
دیگه اینجا هم نهایتا موضوع حجاب براشون جالب باشه، اینکه شما گرونی میکنی و اینا خیلی براشون مهم نیس راستش! چه برسه بخوان کاری برات بکنن.
تهههههش میگن آخی بیچاره ایرانیا!
خب پس حرفای لاله مرزبان و امثالش چه اهمیتی داره؟
یک تصور کلی شکل میده! یک تصور کلی از یک کشور در دنیا. بله اون فرد غربی و دولت غربی، اهمیتی براش نداره وضعیت شما که بخواد براش کاری بکنه!
اینکه سگش خوب دستشویی نمیره، حقیقتاً و واقعاً و قطعاً براش اهمیت بیشتری داره تا اینکه ایرانی چطور زندگی میکنه🤝یعنی برای سگش اکت انجام میده، درمورد شما فقط فکر میکنه تهش.
بنابراین این براندازا که فکر میکنن وای چه انسان باشرفی، حرف ما رو به غربیا رسوند دستش درد نکنه نجات پیدا میکنیم، واقعا اشتباه فکر میکنن.
ته ته تهش یه تصور بدبخت بیچاره و فقیر از کشور خودشون تو ذهن بقیه جا انداختن. تصویری که باعث میشه ارزش ایرانی تو ذهن دنیا پایین بیاد
*و اگر ایرانی کشته شد، اهمیتی نداشته باشه چون کم ارزشه!*
کمارزشیِ جونِ ایرانی، خیانتیه که مرزبان و کارگردان فیلمش و امثالشون انجام میدن.
ذهن مردم دنیا حقیقتاً اینطوری قضاوت میکنه🤝 هنوز اون تصورِ بردهداری در ذهن مردم هست و فکر میکنن انسانی که فقیره، انسان کمارزشه و کشته شدنش بدیهیه.
کاری که در عراق هم رخ داد🤝
شما این همه فیلم امریکایی در لوکیشن عراق دیدین، یه بار دیدین از ماشینای عراق فیلمی نشون بدن یا از ساختمونای تروتمیزشون؟! از پاساژهاشون؟! از سفرههای خفنی که میندازن؟!
نه ندیدین🤝تو ذهن کل دنیا و حتی شمایی که بغل عراقین، بدبخت جا افتاده اونجا.
به ذهنتون رجوع کنین، آیا اگر در عراق جنگ بشه براتون بیشتر عجیبه یا در کره جنوبی؟!
قطعاً عراق براتون طبیعی تره!
اگر خبر کشته شدن مردم عراق بیاد، خواه ناخواه تو ذهنتون طبیعیتره!
این بلاییه که دارن در دنیا سر ایران میارن🤝 ایرانیا که بدبختن، کشته بشن هم طبیعیه🤝
حالا ببینید خیانت لاله مرزبان و فیلمهای اونطوریِ ایرانی، یک اقدام علیه امنیتِ ملیه!
نه فقط سیاهنمایی،
نه فقط نگفتن جنایات آمریکا،
نه فراموشی میناب و شهدای جنگ،
بلکه عملاً ارزان کردنِ جانِ ایرانی در ذهنهاست!
بعد از جنگ جهانی دوم، آلمان عملا نابود شده بود، تورمشون انقدر بالا بود که برای خرید یه فنجون قهوه یه چمدون اسکناس میبردن و برای خرید همون فنجون روز بعد مقدار بیشتری پول باید پرداخت میکردن، انقدر بی ارزش شده بود که باهاش لباس عروس سرهم میکردن و بچه ها دیوار اجری با پول میساختن.
اینم در نظر بگیرید که مستعمره های آلمان رو انگلستان گرفته بود ، کشتی هایی که داشت رو از دست داده بود، نیروی انسانی عظیمی طی جنگ از دست داده و جو روانی جامعه میتونه خیلی سیاه و دارک باشه و بشه کلی فیلم تلخ تو سینما به مردم نشون داد.
تو این وضعیت ، سینمای آلمان به جای اینکه بیاد وضع سیاه واقعی کف خیابون ها رو نشون بده، با اینکه اون همه بدبختی واقعا واقعی بود، میاد امید رو به نسل جوانش نشون میده. با این مضمون که آینده برای ما است و ما از پسش برمیایم. یه کشور شکست خورده، فیلم سینمایی میسازه در مورد بیست سال دیکه که آره ما موشک فضایی میسازیم و فلان میکنیم و بیسار.
و نتیجه اش چی شد؟!
اون بچه ها و جوان هایی که پای فیلم و سینمای داخلی المان اون مدت بودن، ذهنیتشون شد ذهنیت رشد، ذهنیت تغییر و سازندگی
و آره واقعا بعد از چند سال، آلمانی که فروپاشیده بود دوباره قدرتشو پس گرفت
قدرت واقعی سینما اینه
حیفِ ما که فیلم های سیاهنمایی شده بهمون نشون میدن ....
✍بنفشک