تنها کاری که برای توجیه تمام رنجها و مردگان از دستمان بر میآید این است که امیدهایشان را در دلهایمان حفظ کنیم و کاری نکنیم که آن رنجها بی ثمر شوند و آن مردگان تنها.
- آلبر کامو.
«دویدم و در راه فکر کردم که چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟ و چرا آدمها در یاد من زندگی میکنند و من در یاد هیچکس نیستم؟»
- سال بلوا.