در دستان مردم در راهپیمایی‌ها و تظاهرات روزهای انقلاب، پلاکاردها و بر درودیوار شهر پوسترها نقش بسته‌اند. اتفاق جدیدی در عرصه هنر رخ داده، هنری که تا آن زمان معطوف به نمایشگاه‌ها و گالری‌ها و فضاهای روشنفکری بود، حالا این توفیق را یافته بود که به جمع باصفای مردم راه یابد و صدای آن‌ها باشد. از آنجا که انقلاب اسلامی ۵۷، یک انقلاب مردمی بود، هنری هم که در این بستر و برای آن هدف به میدان می‌آمد، رنگ‌و‌بوی مردمی می‌گرفت چون حرف‌ دل مردم بود و روح جمعی را نمایندگی می‌کرد. هنر قبل از انقلاب فقط در فکر راضی کردن تعداد محدودی از مخاطبان بود و نسبت به مردم بی‌تفاوت بود و برای همین هم بود نمی‌توانست با مردم ارتباط برقرار کند. استاد نجابتی در مصاحبه با مجله «سوره»، شماره چهارم می‌گوید:«مشابه فضایی که در مسیر پیاده‌روی اربعین شاهد هستیم و هرکسی با هر تخصصی و بضاعتی در مسیر در حال خدمت‌رسانی و همراهی با زائران است، دوران انقلاب هم شرایطی مشابه داشت و حس این همراهی در همه آحاد و صنوف جامعه بود. در این میان، هنر و به‌طور خاص پوستر، نقش خاصی ایفا نمود و بیشترین همراهی را با انقلاب داشته و دارد. نکته مهم این است که این پدیده منحصر به تهران نبود و در شهرهای دیگر هم اتفاقات مهمی افتاد مثلاً در اصفهان، فعالیت‌های حیرت‌آور جناب استاد موحدیان عطار را شاهد هستیم.» در میان پوسترهای روزهای انقلاب، تعدادی هستند که مدل خلقشان شبیه به هم و متفاوت‌تر از بقیه‌اند و با سه رنگ سیاه، سفید و قرمز خلق شده‌اند. سراغ طراحش را که می‌گیریم، می‌رسیم به یک هنرمند گمنام اصفهانی به نام محمد موحدیان عطار. او که در سال ،۵۷ جوان ۲۹ ساله‌ای بود، به‌خاطر علاقه‌ای که به نقاشی و طراحی داشت، تصمیم به کار کردن پوسترهایی با حال‌هوای اعتراضات مردمی می‌کند. قبل از انقلاب، هنرمندانی مثل مرتضی ممیز، ابوالفضل عالی و ... بودند که در گرافیک، کارهایی تولید می‌کردند اما عمده آن‌ها محدود به پایتخت بودند که امکانات آموزشی بیشتری نسبت به شهر‌های دیگر‌ فراهم بود. اینکه جوانی به دور از پایتخت بتواند در این عرصه قدمی بردارد و آثاری تولید کند که کارهای در خور توجهی باشد، قابل ستایش است. البته پیشینه فرهنگی و هنری که از قدیم در اصفهان وجود دارد، در رشد چنین انسان‌های هنرمندی کاملاً موثر است. محمد موحدیان عطار از محضر هنرمندانی چون مرتضی رزاقی که از نقاشان برجسته اصفهان بود، استفاده کرده بود و علاقه‌اش به نقاشی و آبرنگ، بی‌تاثیر از او نبوده است. به‌صورت تخصصی، گرافیک را از سال ۵۷ شروع کرد و بیش از ۲۰۰ اثر گرافیکی در حال و هوای انقلاب تولید کرد. سبک کار‌های او تحت تاثیر گرافیک روس بود که غالباً با دو رنگ مشکی و قرمز طراحی می‌‌شد. نکته‌ دیگر، استفاده از خوشنویسی و خط است که در غالب کار‌های ایشان شاهدش هستیم، به‌عنوان مثال تایپوگرافی «اللّه اکبر» که به رنگ قرمز است و به شکل خیمه‌ای کار شده که انتهای آن شبیه مشت گره‌کرده است و در پس‌زمینه عکس شاه و نمادهای شاهنشاهی است که به رنگ سیاه کار شده و در حال فرو ریختن است. وقتی تاریخ گرافیک انقلاب را مرور می‌کنیم آثار ایشان نقش به‌سزایی دارد اما آنطور که باید، به آثار و شخصیت ایشان پرداخت نشده، به‌طوری که به سختی می‌شود یک مصاحبه کوتاه از ایشان پیدا کرد. در این فرسته، بافتار به سراغ تعدادی از آثاری از محمد موحدیان عطار رفته که در روزهای اول انقلاب طراحی شده است.

‌ 🔹لحظه‌های انقلاب: ۱۹ بهمن ۱۳۵۷ ۹ برش از کتاب «لحظه‌های انقلاب»؛ روزنوشت ۱۹ بهمن 🔺رسانه بافتار 🆔https://eitaa.com/joinchat/4285857982C557b3c5b35