اینجا که من هستم شبیه کربلا نیست؟ غزهٔ عاشورایی در منتخب اشعار ایرانی بخش دوم گزیده اشعار 🔹از ویژگی‌های مشترک شعر شاعران ایرانی و عرب‌زبان در مواجهه با مسئلهٔ فلسطین، توجه به شخصیت‌های دینی ـ و در رأس آن‌ها حضرت امام حسین(ع) و واقعهٔ کربلا ـ است. رخدادهای اخیر در غزه و فلسطین نیز بار دیگر نشان داد که جنگ امروز میان حق و باطل، ادامهٔ همان رویارویی خیر و شر در زمان امام حسین(ع) است. 🔹شهید یحیی سنوار در یکی از نامه‌های خود، با اشاره به همین معنا نوشته بود: «باید در همان مسیری که آغاز کرده‌ایم پیش برویم، یا بگذار کربلای جدیدی باشد.» گویی امروز «کربلا» به مفهومی مشترک میان شیعه و اهل سنت تبدیل شده است؛ مفهومی که ما را در یک‌سوی میدان و شیاطین و دیوهای صهیونی را در سوی دیگر قرار می‌دهد. 🔹شاعران ایرانی، همچون بسیاری از شاعران جهان عرب، فلسطین را آینه‌دار کربلا می‌بینند. هرچند همهٔ این سروده‌ها پس از طوفان الأقصی سروده نشده‌اند و برخی از آن‌ها به سال‌های گذشته بازمی‌گردند، اما امروز بیش از هر زمان، زبان حال غزه‌اند؛ به‌ویژه در روزهایی که گرسنگی و سوءتغذیه، جان مردم این سرزمین را تهدید می‌کند. 🔹سال گذشته در فرسته‌ای به مناسبت اربعین، پیوند «کربلا و فلسطین» را در آثار شاعران عرب بررسی کردیم و گزیده‌ای از آن‌ها را گرد آوردیم. در این فرسته، به‌طور متمرکز سروده‌های شاعران فارسی‌زبان را در کنار تصاویری از اوضاع غزه گردآوری کرده‌ایم. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane