🔻برشی از پادکست روزنوشت ۲۱ بهمن در هم‌نشینی با عکس‌هایی از لحظه‌های انقلاب 🔹 «لحظه‌های انقلاب» روزنوشت‌های محمود گلابدره‌ای از زمستان ۱۳۵۷ است. گلابدره‌ای که یکی از شاگردانِ جلال آل‌احمد است، در این کتاب روزهای پرحادثه انقلاب را از زاویه‌دید خودش روایت کرده است. 🔹در اولین فصل از «بافتارپادکست»، بخش‌هایی از کتاب «لحظه‌های انقلاب» را می‌خوانیم. هر قسمت، به خوانش بخش‌هایی از روزنوشت یکی از روزهای دهه فجر اختصاص دارد. 🔸قطعات صوتی پادکست «لحظه‌های انقلاب» را از لینک‌های زیر بشنوید: قسمت اول؛ روزنوشت ۱۳ بهمن قسمت دوم؛ روزنوشت ۱۶ بهمن قسمت سوم؛ روزنوشت ۱۷ بهمن قسمت چهارم؛ روزنوشت ۱۹ بهمن قسمت پنجم؛ روزنوشت ۲۱ بهمن 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resane

🎼 آلبوم «چاووش - ۶» (۱۳۵۸)؛ تصنیف «سپیده» (ایران، ای سرای امید) آهنگ‌ساز، نوازندۀ تار و سرپرست گروه: محمدرضا لطفی شاعر: امیرهوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) خواننده: محمدرضا شجریان نوازندگان: گروه‌ «شیدا» 🔹 بخشی از شعر: «ایران، ای سرای امید بر بامت سپیده دمید بنگر کزین رَهِ پُرخون خورشیدی خجسته رسید» 🔹 «واقعیت این تصنیف، فریادی‌ست که از انقلابْ حرف می‌زند.» محمدرضا لطفی، چنین توصیفی از «سپیده» داشت؛ یکی از برجسته‌ترین تصنیف‌های ملی-میهنی ایران و نجوایی پرطنین از قلب یک نهضت با این سرزمین. این قطعه (به‌گفتۀ لطفی) در بهار ۱۳۵۷ و «تحت‌تأثیر تظاهرات و شور و حرکت مردم» ساخته شده است. حتی به روایت برخی منابع، لطفی نسخه‌ای از آن را در شب بیست‌ودوم بهمن همان سال با خود به رادیو برد تا از آنجا پخش شود. سپس در آذر ۱۳۵۸ در کنسرت گروه «شیدا» (دانشگاه ملی («شهید بهشتی» کنونی) به‌صورت عمومی، نواخته شد. نسخه‌ای که اکنون به گوش همه آشناست، از آن کنسرت، ضبط شده است. «سپیده» با ضرب‌آهنگ‌ پویای سازها در دستگاه شورانگیز «ماهور» و با آوای بلند شجریان، فریادی رسا از گلوی انسان ایرانی برمی‌کشد که از خون شهیدان، قد کشیده و در پی دست‌یابی به آرمان‌های والا است. این تصنیف بارها از رادیو، تلویزیون و رسانه‌های مختلف، به‌ویژه در موقعیت‌های برانگیزانندۀ هم‌بستگی ملی، پخش و در خاطره‌ها جاری شده است. همچنین در آلبوم‌های «چاووش - ۷» (۱۳۵۸) و «سپیده» (۱۳۸۴)، بازنشر و با صدای شهرام ناظری و محمد معتمدی نیز بازخوانی شده است. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resa

سرودهای انقلاب اسلامی؛ از خیابان تا هیئت ۵ اقتباس از شعار و سرودهای انقلابی در هیئت 🔹اقتباس‌ها از سرود‌های و شعار‌های انقلاب اسلامی تا پیش از فتنهٔ اخیر هم تجربه شده بود که بیشتر از سوی میثم مطیعی بود. مهم‌ترین اقتباس‌ها از سرودهای انقلابی و هم‌چنین نغمه‌های دفاع مقدس، از آنِ مطیعی است. اما این روز‌ها، در همین اعیاد شعبانیه‌ای که گذشت، چند اقتباس، مورد اقبال واقع شد. اقتباس‌‌هایی که معنای متفاوتی با گذشته داشتند. 🔸متن کامل این یادداشت را از (اینجا) بخوانید 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resane

🔹اقتباس‌ها از سرود‌های و شعار‌های انقلاب اسلامی تا پیش از فتنهٔ اخیر هم تجربه شده بود که بیشتر از سوی میثم مطیعی بود. مهم‌ترین اقتباس‌ها از سرودهای انقلابی و هم‌چنین نغمه‌های دفاع مقدس، از آنِ مطیعی است. اما این روز‌ها، در همین اعیاد شعبانیه‌ای که گذشت، چند اقتباس، مورد اقبال واقع شد. اقتباس‌‌هایی که معنای متفاوتی با گذشته داشتند. 🔹بهمن امسال و جشن ۴۷ سالگی انقلاب اسلامی را در حالی می‌گذرانیم که ماه گذشته، خون بسیاری از مردم توسط مزدوران و تروریست‌ها بر زمین ریخته شد. عملیاتی تروریستی که بار دیگر نشان از تلاش دشمن برای نابودی انقلاب اسلامی ایران بود. توجه به سرود‌ها و شعار‌های انقلابی در این موقف، دیگر مثل دیگر اوقات نیست و بیش از پیش، یادآور همان عهدی‌ست که مردم ایران در بهمن ۱۳۵۷، با خدا و امامشان بستند. این اقتباس‌ها نیرویی‌ را که آن سرود‌ها و شعار‌ها در زمان نهضت و اول انقلاب، خلق کردند، بار دیگر با تطبیق به مسائل امروز، بازآفرینی می‌کنند. 🔹سرودها و نغمه‌های انقلابی، به‌قدری نیرومندند که حتی دشمن نیز در همین فتنهٔ اخیر نشان داد که درصدد است از آن‌ها استفاده کند و این اقتباس‌ها در هیئت در چنین موقعیتی، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. 🔹هم‌زمانی دههٔ فجر و روزهای پس از فتنهٔ دی‌ماه با اعیاد ماه شعبان، باعث شد که حسین‌طاهری و مهدی رسولی، توجه ویژه‌ای به شعار و سرود‌های انقلابی داشته باشند. به‌همین مناسبت،‌ در این فرسته، منتخبی از این اقتباس‌ها به‌اضافه اقتباس‌های قدیمی‌ میثم مطیعی را مرور می‌کنیم و عهد خود با انقلاب اسلامی را در صحن هیئت که بهترین مجلس عهد است، تازه می‌کنیم. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resane

🔻بافتارپادکست فصل اول؛ لحظه‌های انقلاب، قسمت ششم (قسمت آخر)، روزنوشت ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ با صدای محمدمهدی فراهانی 🔹 «لحظه‌های انقلاب» روزنوشت‌های محمود گلابدره‌ای از زمستان ۱۳۵۷ است. گلابدره‌ای که یکی از شاگردانِ جلال آل‌احمد است، در این کتاب روزهای پرحادثه انقلاب را از زاویه‌دید خودش روایت کرده است. 🔹در اولین فصل از «بافتارپادکست»، بخش‌هایی از کتاب «لحظه‌های انقلاب» را می‌خوانیم. هر قسمت، به خوانش بخش‌هایی از روزنوشت یکی از روزهای دهه فجر اختصاص دارد. 🔸خیزشی برپا شده که دیگر توقف‌پذیر نیست و هر کوی‌وبرزنی را در دستان خود گرفته است؛ به‌طوری‌که حتی گلابدره‌ای هم نمی‌تواند از کرج به‌سوی تهران حرکت کند تا شاهد تحولات آن شهر باشد. نبرد مردم همچنان با نیروهای شهربانی، کرج ادامه دارد و صدای تیراندازی، پیوسته می‌رسید. گلابدره‌ای، دگرگون‌شده و نشاط‌گرفته، از میان مردم شهر خود، می‌دود و می‌دود تا روز سرنوشت را ببیند... آن لحظه‌ای از یکشنبه بود: بیست‌ و دوم بهمن‌ماه. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resane

از سنگ‌نگاره‌های خاموش تا داد مستضعفان مرور تابلویی از چلیپا که تقابل «باستان‌گرایی» و درد مردم را به تصویر کشید 🔹بالاخره آن روز بزرگ فرا رسید؛ ۲۲ بهمن، روزی که طومار ۲۵۰۰ سال شاهنشاهی در هم پیچیده شد. اگرچه عظمت آن روز در هیچ بوم و قابی به‌تمامی نمی‌گنجد، اما کاظم چلیپا در اثر «روز بزرگ» توانسته است امین تاریخ باشد و روایتی معتبر و در عین حال زیبا از آن لحظات تاریخی را به بیان کند. 🔸متن کامل این یادداشت را از (اینجا) بخوانید 🔸فایل باکیفیت نقاشی 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resane

از سنگ‌نگاره‌های خاموش تا داد مستضعفان مرور تابلویی از چلیپا که تقابل «باستان‌گرایی» و درد مردم را به تصویر کشید 🔹بالاخره آن روز بزرگ فرا رسید؛ ۲۲ بهمن، روزی که طومار ۲۵۰۰ سال شاهنشاهی در هم پیچیده شد. اگرچه عظمت آن روز در هیچ بوم و قابی به‌تمامی نمی‌گنجد، اما کاظم چلیپا در اثر «روز بزرگ» توانسته است امین تاریخ باشد و روایتی معتبر و در عین حال زیبا از آن لحظات تاریخی را به بیان کند. 🔹چلیپا با سبکی فیگوراتیو، چهره‌هایی خشمگین و برافروخته را ترسیم کرده است. در مرکز تصویر، جمعیتی دیده می‌شود که پیکر شهیدی را بر دوش می‌کشند؛ دستی خون‌آلود و معترض از میان جمعیت به سوی آسمان بلند شده که نمادی از دادخواهی است. نکته‌ جالب در میان این فیگورها، حضور چهره‌ای است که یادآور چشمان خودِ نقاش است؛گویی از میان جمعیت به ما می‌نگرد. 🔹فضای کلی نقاشی را دود و خاکستر پوشانده و استفاده‌ هنرمندانه از رنگ‌های سرد در کنار سرخی خون و آتش، تضادی تکان‌دهنده ایجاد کرده است. این اتمسفر، یادآور بخشی از ترانه‌ «گزینه‌های روی میز» (اثر حامد زمانی با شعر محمدمهدی سیار) است که می‌گوید: «ﭼﺸﻤﻪ ﭼﺸﻤﻪ ﻣﻮج ﻣﻮج/ ﻛﻮﭼﻪ ﻛﻮﭼﻪ رود رود/ تو خیابونا به هم رسیدن و ﻳﻜﻰ ﺷﺪن/ ﺷﻜﺴﺘﻦِ ﺳﺮدی دی و ﻏﺮور اﻫﺮﻣﻦ». 🔹در بخش بالایی تابلو، چکمه‌های یک تندیسِ در آستانه سرنگونی مشاهده می‌شود؛ چکمه‌هایی که مخاطب را به یاد پهلوی دیکتاتور می‌اندازد. اما نکته‌ ظریف و هوشمندانه‌ اثر، پایه‌ این مجسمه است که با سنگ‌نگاره‌های هخامنشی تزیین شده است. این تصویرسازی، نقدی آشکار به سیاست «باستان‌گرایی» رژیم پهلوی است؛ سیاستی که می‌کوشید مشروعیت خود را به دوران باستان گره بزند. 🔹پیش‌تر در مرور تابلوی «میلاد» از استاد چلیپا نیز به این نقد نمادین اشاره شده بود. هم‌نشینی فیگورهای زنده‌ مردم انقلابی با سنگ‌نگاره‌های بی‌جانِ سربازان هخامنشی، معنایی عمیق دارد: مردمی که دیگر حاضر نیستند زیر بار ستم طاغوت و شکوهِ پوشالیِ گذشته سر خم کنند و اکنون خود در تاریخ تازه‌ای حاضر شده‌اند. 🔰برای دیدن و شنیدن مهم‌ترین آثار هنر انقلاب، به کانال «بافتار» بپیوندید: 🆔 @baftar_resane