بافتار
🔹شنیدهاید که میگویند: «خندۀ تلخ من از گریه غمانگیزتر است»؟ کاریکاتورهای سیدمحمدجواد طاهری، طنزی دارد از همین جنس. کاریکاتورهایی همنبض با زمانه که توسط هنرمند بابلی، هر روز کشیده و در تجمعات شبانه رونمایی میشوند. طاهری در ایدهپردازی خلاق است و بهتناسب مسائلِ روز، فرم متناسبی برای آن یافته که بتواند پابهپای مردم در صحنه حضور داشته باشد. او کارتونهایش را هر شب در میان مردم روی دست میگیرد و عکسش را هم در کانال شخصیاش بارگذاری میکند. گویی شبشمار تجمعات شبانه است؛ کاریکاتور شب 250، کاریکاتور شب 251 و ... . مضمون آثار نیز با نبض مردم هماهنگ است؛ طوری که اگر کاریکاتورها را مرور کنیم، میتوانیم یکبار اتفاقات و حوادث جنگ را از چشم بگذرانیم. او در آثارش سخت مشغول هجو دشمنان خارجی و غربزدگان داخلی است؛ آثاری که در کنار تأمل سیاسی، همنشین است با خندهای برای حماقت و نادانی غرب و غربزدگان.
🔹طاهری گروهی از کارتونیستهای بابلی را هم از همان شبهای اول جمع کرده تا در ایستگاه کاریکاتور «شلمون»، هنرشان را به میدان بیاورند. انتشار مستمر آثارش در فضای مجازی نیز باعث شد تا هنرمندان دیگر شهرها نیز از ایدههای او برای کشیدن کاریکاتور روی پلاکارد استفاده کنند.
🔹طاهری علاوه بر طراحی کاریکاتور با تکنیک دیجیتالپینت که سبک اصلی اوست (پیشتر در این فرسته به آن پرداختیم)، در روزهای جنگ به سراغ کشیدن کاریکاتور بر روی «پلاکارد» رفته است. کارهای او با اینکه ساده است و از جزئیات اضافه پرهیز دارد؛ اما کاراکتر خلق میکند. استفاده از خطوط کلی و رنگهای محدود باعث شده تا آثارش فرم مردمیتر داشته باشد و تعامل با آن، راحتتر شود. از طرفی هم، انتخاب این سبک، به چابکی او و حضور هر شبش کمک کرده است. کاریکاتور انقلابی، معمولاً در خط مبارزه با غرب و غربزدگی بوده؛ اما اینجا این نحوه حضور طاهری در میدان، باعث شده که به جوهرهٔ اساسی این فرم نزدیک شود و بتواند نو به نو و متناسب با مسئلهٔ آن روز و شب، تند و تیز و سرزنده حاضر باشد. همین مداومت او در حضور و تعاملش با مردم، باعث شده تا بتواند حرفها و دغدغههای مردم را آیینگی کند. طاهری حرف کلی نمیزند. همانند مردم، مصداقی و جزئی به مسائل روز سیاسی ورود میکند؛ مثلاً دربارۀ تنگۀ هرمز، مذاکره و موضعگیریهای برخی مسئولین غربزده، موضع کلی نمیگیرد که به تریج قبای کسی برنخورد، بلکه همان موضوع را به نحو جزئی، نقد یا هجو میکند. او هنرمند خلاق و بامزهای است و این هنرش، برخلاف هنر روشنفکری، باعث نشده که با مردم فاصله بگیرد؛ بلکه اتصال با مردم، کارهای او را زندهتر از پیش کرده است.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane
🔻ملّاصدرا در ستیز با تحجّر
هفت بریده از کتاب «مردی در تبعید ابدی»
نوشته نادر ابراهیمی
🔸مرور این فرسته را از اینجا بخوانید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane
بافتار
🔸بهمناسبت فرارسیدن روز حکمت و فلسفه
🔹اهمیّت «مردی در تبعید ابدی» در این است که سرگذشت ملّاصدرایِ شیرازی را نه جدای از مناسبات سیاسی و مذهبی دربارِ شاه عبّاس اوّل، که اتفاقاً در کشاکش و درگیری با آن طرح میکند. و اینچنین، ملّاصدرا «مردی» است «در تبعیدی ابدی»؛ او قصد تفکّر و تفقّه کرده و این اراده، بنّای دینِ درباری را به لرزه میاندازد. ملّاصدرا با پرسشگری و جستوجویِ بیپایانش برای یافتن حقیقت، هم علیه «زاهدانِ ریایی» میشورد و عم علیه «فقهایِ درباری». همان متحجّرینی که اسلامِ شیعی را نه «قدرتمند» که «درمانده» نگه داشتهاند. و ترس ملّاصدرا هم از همینجاست؛ از اینکه اسلامِ شیعی همینطور درمانده بماند و در مواجهه با کفرِ از میان برود. و البته، چنان که در کتاب میخوانیم، ملّاصدرا شیخی گوشهنشین نبود که در گوشه حجرهاش به سوالات فلسفی درباره دین و دیانت بیندیشد؛ او به میان مردم میرفت تا درکِ نویافتهاش از دین را متناسب با فهمِ آنان بیان کند.
🔹در این فرسته و به بهانه روز حکمت و فلسفه، بریدههایی از کتاب «مردی در تبعید ابدی» نوشته نادر ابراهیمی را برگزیدهایم که مستقیماً درباره تقابل ملّاصدرایِ شیرازی با عالمانِ متحجّرِ «صوفیکُش» است.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane