نگاهی که آن روز غربیها و آمریکایی ها به ایران داشتند نگاهی بود کاملا همراه با خاطرجمعی و اطمینان به سلطه و اینکه میتوانند از منافع سرشار اینجا استفاده کنند. بدون واهمه و نگرانی ای. در چنین شرایطی انقلابی به وقوع بپیوندد و شخصی مثل امام.... لذا باید انتقام میگرفتند و ضربه هایی هم زدند، ولی نشد. (از ضربه های متعددی که زندند نتیجه نگرفتند برای آنکه ایران را به زانو بکشند )باید جنگ میشد. جنگ نظامی تمام عیار هم باید از یک همسایه انجام میشد.

من آن وقتها به وزارت دفاع رفت و آمد داشتم آنجا حدسهایی میزدند، اما خیلی ها فکرش را نمیکردند که چنین جنگی اتفاق بیفتد. افراد با تجربه تر میتوانستند حدس بزنند.

حالا عده ای شروع کنند به تبلیغات که چرا با عراق جنگ کردید. انگار ما لشکر کشی کردیم. یا چرا بعد از فتح خرمشهر جنگ را ادامه دادید، خب تعطیل میکردید.

بعد از اینکه قطعنامه 598 را قبول کردیم عراق دو مرتبه تا پادگان حمید، داخل کشور آمد. بعد که رزمندگان رفتند، آنها قضیه مرصاد را شروع کردند. اینها فکر میکنند اگر ما بعد از فتح خرمشهر جنگ را تعطیل میکردیم، آنها هم دیگر جنگ را رها میکردند. مسئله این نبود که ما بخواهیم جنگ شروع کنیم . مسئله سیاست امپراتوری نظام سلطه بود که میخواستند ملت ایران را به زانو بکشانند.

مردم عرب خوزستان یکی از بهترین دفاعها را خودشان انجام دادند. در خود خوزستان شخصیتهای برجسته مثل شهید علی هاشمی که عرب اهوازی است نقش خیلی خوبی داشتند.

دشمن میخواست سرنوشت ملت ایران که به وسیله انقلاب مشخص شده بود، عوض کنند و میخواستند صدای مردم ایران که حرفِ نویی به دنیا زده شده بود و پیامی برای دنیا بود میخواستند این صدا را خفه کنند آن پیام عبارت بود از مقاومت عدم تسلیم مبارزه با ظلم مقابله با تبعیض بین المللی... میخواستند باب مقاومت بسته بشود. پاسخ ملت ایران چه بود؟ همه این هدفها را خنثی کرد و خودش را بالا کشید و نقطه مقابل آنچه میخواستند رقم بزنند اتفاق افتاد.

مردمِ آن بخشهایی که دشمن میخواست از کشور آن قسمتها را جدا کنند، خودشان آمدند وسط و نقش ایفا کردند.

صف اول جبهه ها جنوب و غرب کشور بود و اما همه کشور شد عمق دفاعی کشور

اتحاد ملت در سطوح بالا رئیس جمهور بخاطر عملکرد بد مردم را دو دسته کرده بود. اما دفاع مقدس مردم را یک پارچه کرد.

اقتدار کشور در ابتدای جنگ وضع نظامی خوبی نداشتیم. دفاع مقدس توانست آزمون وفاداری ارتش جمهوری اسلامی به نظام مقدس جمهوری اسلامی بشود . سپاه به عنوان یک حقیقت درخشنده سربرآورد. اگر دفاع مقدس نبود ممکن بود حتی جسم و پیکره سپاه هم باقی نماند.

امروز کشور به مرحله بازدارندگی رسیده. کشور از لحاظ تهدید خارجی در حال بازدارندگی است و نگران نیست و احساس قدرت میکند. دیگران و مخالفین و دشمنان هم این را میدانند.

صیانت کشور دربرابر دشمن با مقاومت به دست میآید نه با تسلیم