🎥 #ببینید 🔻واکنش عضو دفتر رهبر انقلاب به ادعای تحمیل به رهبری 🎙️ #مهدی_فضائلی عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب: 🔹نکته بسیار مهمی است که هرکسی رهبری نظام را یک رهبری منفعل معرفی کند، رهبری‌ای که می‌شود هر چیزی را به او تحمیل کرد، یا (ایشان) اشراف ندارد و گزارش‌های غلط به او می‌دهند، اساساً رهبری را نشناخته هرچه هم ادعا بکند، یا از سر ناآگاهی است یا خدای نکرده با قصد و غرض است. در حالی که در شرایط کنونی، رهبری خود مهم‌ترین عنصر و عمود خیمه قدرت کشور است. 🔹البته بعضی‌ها برای توجیه سخنان ناموجه خود، به نمونه‌های تاریخی استناد می‌جویند؛ مثلاً به امام حسن یا امیرالمؤمنین (ع) استناد می‌کنند، در حالی که آن بزرگواران خودشان تصریح کردند که به ما تحمیل شده است. امیرالمؤمنین (ع) تصریح کردند که حکمیت تحمیل شده؛ تصریح کردند که قرآن ناطق منم و این‌ها مشتی کاغذ هستند. امام حسن(ع) نیز تصریح کردند که به من تحمیل شد. اما آقا کی چنین بیانی داشته‌اند که بگویند به من تحمیل شده است؟! #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

حَضرتِ عـِــ💔ـــشــــقِ ما #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

تنهایی، یعنی نبودنِ «تو»؛ هر چند همه باشند... ✍🏻 محمدجواد محمودی 📷 سارا زینلی #نجوا #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰الهیاتِ پس از جنگ رمضان؛ وقتی پایه‌های رفاه غرب لرزید. هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم شبهات هم تاریخ انقضا داشته باشند! همیشه فکر می‌کردیم برای رویارویی با شبهات باید فقط درس خواند و زحمت علمی کشید تا در مسیر پاسخگویی تسلطی بیابیم و در مواجهه با آن‌ها درمانده نشویم؛ اما «الهیاتِ پس از جنگ رمضان» افق‌های جدیدی به روی اندیشمندان باز کرده است. مبارزه در راه حق زیر پرچم ولایت فقیه نشان داد شبهه آشنای «چرا خداوند در دنیا این‌همه نعمت و رفاه به کفار و ظالمان داده، ولی مؤمنان گرفتار بلا و سختی می‌شوند؟» پاسخی کاملاً متفاوت از جواب‌های پیش از جنگ رمضان دارد. در همین چند ساعتی که پرچم اسلام اصیل در مقابل تمام کفر و نفاق گوشه‌ای از اقتدار خود را نشان داد، پایه‌های همان نعمت‌ها و مظاهر رفاهی که برای غرب راسخ و تغییرناپذیر می‌نمود، به لرزه درآمد. اکنون که چشم همه دنیا برای تأمین رفاه خود به افق کلام ولی فقیه دوخته شده است، آیا خلاف واقع است اگر بگوییم کفار هم از کرم الهی و ریزه‌خوارِ خوان گسترده مؤمنان‌اند که جهان خویش را آراسته‌اند؟ ✍🏻 #محمدرضا_نجفی –مهمان تحریریه بهانش #یادداشت_فلسفی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻 همچنان واکنش‌های گسترده و متنوع از هنرمندان و ورزشکاران در دفاع از وطن و اسلام... #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰شاورمای مرکاوا اگر اهل اربعین باشید، حتماً لفظ شاورما یا کباب ترکی برایتان خاطرات دلچسبی را زنده می‌کند. حال خبر دل‌چسب‌تر آن است که حزب‌الله عزیز، در ۱۵ روز اخیر، ۱۰۰ تانک مرکاوا را که به خدای تانک‌ها معروف بود و ارزش مادی هرکدام ۶ میلیون دلار و ارزش روانی‌اش میلیارد‌ها دلار برای رژیم کودک‌کش آورده داشت را با راکت‌های هزار دلاری خود منهدم کرده و شاورمایی از مرکاوا را برای مقاومت آماده می‌سازد. کدام حزب‌الله؟ همان حزب‌اللهی که در ایام آتش‌بس، علی‌الدوام تحت ترور و تجاوز و تحقیر رژیم و سیاسیون واداده لبنان بوده و در اوج نبرد دبیرکل فقید و جانشین عزیز خود را از دست داده است؛ اما اکنون با آتشی به ارتفاع آسمان و به وسعت زمین و به عمق انتقام سیدالمقاومة و شهید القائد، درحال پخت و پز است. مزیت حزب‌الله نبرد زمینی بوده و هست و خواهد بود؛ ان‌شاءالله. ✍🏻 مهدی ایزدی – هیئت تحریریه بهانش #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل ✊🏻جمهوری اسلامی، به توفیق الهی، سرِپا خواهد ماند و دشمنان داغ ضعیف شدنش را بر دل خواهند دید! #امام_وعده‌های_صادق 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

👤حسن فتحی: آنها که خیال شوم تجزیه ایران را دارند تاریخ بخوانند. ایران پس از شاهنامه فردوسی قابل تجزیه نیست. در یادداشت این هنرمند آمده است: «کج اندیشانی که خیال شوم تجزیه ایران را در سر می‌پرورانند، بهتر است سرگذشت عبرت‌آموز تاریخ این کهن‌مرز و بوم را بازخوانی کنند. این جغرافیای متنوع و متبرک، این هنر و میراث باشکوه فرهنگی، این آیین‌ها و آداب و رسوم‌ها و فلسفه‌ها و عرفان‌ها و فولکلورهای به جامانده از نیاکان فرهیخته. این زمزمه‌ها و نجواهای عزیزم گفتن‌ها و جانم شنفتن‌های جان‌های ساده و نجیب این مردمان شریف و مومن به نوع‌دوستی و هم‌زیستی صلح آمیز... باری دل قوی‌دار که ایران پس از شاهنامه فردوسی، دیگر قابل تجزیه نیست.» #حسن_فتحی #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

▶️ متن پیشِ‌رو در ادامه‌ی زنگ نویسندگی قبل است. 🔗 با کلیک روی اینجا به متن قبلی منتقل شوید.

📌 هنرِ بی‌رحمانه‌ نوشتن؛ چرا پختگیِ قلم در تیغ کشیدن بر متن است؟ بخش۱/۲ ▫️از عجایبِ عالمِ قلم یکی هم همین است: مهارتی که گمان می‌بریم در زایش و خلقِ بی‌وقفه‌ی کلمه است، در جسارتِ خط زدن و حذف کردنِ آن‌ها پنهان شده. این یک تناقضِ بزرگ است؛ ما -عاشقانِ نوشتن- باید جان بکنیم تا کلمه‌ای را خلق کنیم؛ بعد باید یاد بگیریم با بی‌رحمیِ تمام، همان مخلوق را گردن بزنیم! بیایید با هم مرور کنیم که چرا ریش‌سفیدهای این وادی، پختگی را در همین کارِ دشوار دیده‌اند: 1⃣ اصلِ بنیادین: «عزیزکرده‌هایت را بکش!» (Kill Your Darlings) در مکتبِ ویرایش، این یک قاعده‌ی طلایی است. همه‌ی ما در متن‌مان بخش‌هایی داریم که شخصاً غش‌و‌ضعف می‌رویم برای‌شان! یک توصیفِ شاعرانه، یک تشبیه هوشمندانه، یا یک پاراگرافِ خوش‌تراش. اما قانون می‌گوید اگر این «عزیزکرده»، باری از دوشِ داستان برنمی‌دارد و کمکی به پیش‌بردِ معنا نمی‌کند، باید بی‌مضایقه سقط شود. ❓چه کسانی پای این برگه را امضا کرده‌اند؟ * ویلیام فاکنر: معتبرترین ارجاعِ این عبارت، برمی‌گردد به سخنرانیِ مشهورِ او در دانشگاه ویرجینیا؛ آنجا که آبِ پاکی را روی دستِ همه ریخت: «در نویسندگی، شما باید عزیزکرده‌هایتان را بکشید.» * آرتور کویلر-کوچ: این منتقدِ بریتانیایی، خیلی پیش‌تر در سال ۱۹۱۶ نسخه‌ی صریحی پیچید و نوشت: «هرگاه تمایلِ شدیدی به نوشتنِ یک قطعه‌ی به‌خصوص فاخر پیدا کردید، از آن اطاعت کنید... اما سپس آن را پاک کنید. عزیزکرده‌هایتان را به قتل برسانید!» * استیون کینگ: او نیز در کتابِ خواندنیِ «در باب نوشتن»، این قاعده‌ی خون‌بار را از اوجبِ واجباتِ نویسندگی می‌داند. 2⃣ سهمِ پیرمرد؛ مهندسیِ «کوهِ یخ» ارنست همینگوی معتقد بود که یک داستانِ استخوان‌دار، شبیهِ کوهِ یخ است. در یک کوهِ یخِ واقعی، تنها یک-هشتم آن روی سطحِ آب دیده می‌شود و هفت-هشتمِ دیگرِ آن، زیرِ آب پنهان است. قدرتِ واقعیِ متنِ ما هم در چیزهایی است که می‌دانیم، اما نمی‌نویسیم؛ یا می‌نویسیم و بعد پاک می‌کنیم تا فقط حس شوند. 📖 پیرمرد می‌نویسد: «اگر نویسنده‌ای به اندازه‌ی کافی درباره‌ی موضوعی بداند، می‌تواند چیزهایی را که می‌داند حذف کند... وقار و شکوه‌ِ حرکتِ یک کوهِ یخ به این دلیل است که تنها یک-هشتمِ آن بالای آب قرار دارد.» 3⃣ در مدحِ ایجاز؛ از زبانِ ریش‌سفیدها * آنتوان دو سنت-اگزوپری: «کمال نه زمانی حاصل می‌شود که چیزی برای افزودن باقی نمانده باشد، بلکه زمانی است که دیگر چیزی برای حذف کردن وجود نداشته باشد.» * بلیز پاسکال: در اعتراف به سختیِ ایجاز می‌گوید: «نامه‌ای طولانی‌تر نوشتم، چون وقت نداشتم که آن را کوتاه‌تر بنویسم!» * جورج اورول: او قاعده‌اش را شبیهِ یک فتوایِ قطعی صادر می‌کند: «اگر امکانِ حذفِ کلمه‌ای وجود دارد، همیشه آن را حذف کن.» 🔻در زنگِ نویسندگی بعدی، به این می‌پردازیم که چرا دل‌کندن از کلمات این‌قدر جان‌فرساست و چطور می‌توانیم در ویرایشِ متن‌مان، بی‌رحم‌تر باشیم... ✍🏻 محمدحسین نجفی – دبیر تحریریه بهانش #راهنمای_نویسندگی #یادداشت_دبیر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh