🔰 چگونه راوی بدرقهی امام شهیدمان باشیم؟
این آموزش، در سه قسمت تقدیم نگاهِ شما شد. امّید که مقبول افتد و گِرهی از قلم باز کند. برای منتقل شدن به هر بخش، روی کلمات آبی زیر کلیک کنید:
1⃣ بخش اول
2⃣ بخش دوم
3⃣ بخش سوم
✍🏻 #محمدحسین_نجفی
–دبیر بهانش
#راهنمای_نویسندگی
📝بهانش | بهانهاے براے نوشتن✿
✏️@bahanesh
خامنهای منم.mp3
زمان:
حجم:
5.6M
🔻خامنهای منم
شعر متفاوت در وصف امام شهید خامنهای (ره) با خوانش و سرایش امیرحسین هدایتی
▪️خامنهای تویی؟ بله، خامنهای منم
زادهٔ حیدرم من و پور تهمتنم
خامنهای منم که بر تلّ حسینیه
شاهد فتح آخرین قلعهٔ دشمنم
خامنهای منم که از خانه و خانمان
میگذرم به خاطر ملت و میهنم
خامنهای منم که با لشکریان غم
فاتح قلب مردم کوچه و برزنم
خامنهای منم که در ارگ ولایتم
سکه به نام مادرم فاطمه میزنم
خامنهای منم که تا خطبهٔ واپسین
مستند و مُوجّه و محکم و مُتقنم
خامنهای منم که با یک دم «یا علی»
در پی کاخ شامیان لرزه میافکنم
خامنهای منم که با پرچم یا حسین
راهی قدس و کعبه از راه معیّنم
خامنهای منم که بر برج حرامیان
کنگرهها شکسته با سنگ فلاخنم
خامنهای منم که در معرکهٔ جهاد
خنجر خون نهادهام بر رگ دشمنم
خامنهای منم که از پا ننشستهام
تا سحر ای معاشران! شمعم و روشنم
دشمن مگر چنین چون و چرا کند
خامنهای تویی؟ بله، خامنهای منم
🔻رسانه بافتار
📝بهانش | بهاے نوشتن✿
✏️@bahanesh
12.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔺اگر نقدی داریم نباید #روایت شکست کنیم
نقد در مسیر فتح اتفاق میافتد وگرنه شکست محض نیاز به نقد ندارد.
🎙️ #آیتالله_میرباقری
برنامه به وقت ایران | ۱۶ تیر ۱۴۰۵
#نقد_درون_گفتمانی
📝بهانش | بهانهاے براے نوشتن✿
✏️@bahanesh
🔻تو خیلی خوشبختی
آره با خودتم تسبیح سبز.
✍🏻 راضیه واحدی
–تحریریه بهانش
#روایت_وداع
📝بهانش | بهاے نوشتن✿
✏️@bahanesh
🔰همه چیز از حاج قاسم شروع شد
میگویند همه چیز از حاج قاسم شروع شد، از آن انتقام سختی که امام شهید مطالبه کرد ولی سهل گرفته شد.
یک گروه دیگر سیاسی که این را تفسیر به هزار مطلب ثانویه میکنند، جلوی اینها در میآیند که نخیر، فلان بود و بهمان و نمیفهمید؛ که اینطور مثلا ساختار مورد اعتماد و اطمینان است.
با این حال از عصر تحلیل و روایت هم گذر کردهایم، بی گمان امروز واقعیت را روی دست تشییع کردیم و این مطلبی بالاتر از نوشتن روایت دلخواه یا تحلیلهای موشکافانهی صد من یک غاز است. من موافقم که همه چیز از حاج قاسم و آن شب جمعهی تاریک شروع شد. خورشید را زدند و ما تاریک ماندیم.
انتقام سهل خودش معلول همان علت مغفول است؛ همه خبرها، توی قلب و جان حاج قاسم بود، که وقتی هلیکوپترش در شهری از عراق مینشست، داعش عقب میرفت! بدون حاج قاسم که نمیشد حتی انتقام سخت گرفت!
چرا؟ دلیلش روشن است، حاج قاسم مکتب بود. مکتبی که کمتر کسی رفته بود سراغش را بگیرد!
✍🏻 زهرا شعبانزاده
–تحریریه بهانش
#روایت_وداع
📝بهانش | بهانهاے براے نوشتن✿
✏️@bahanesh
📌 جانبداریِ عاشقانه
✍🏻 #رهبر_نویسندگان
📔 خون دلی که لعل شد
📝بهانش | بهاے نوشتن✿
✏️@bahanesh
هدایت شده از بافتار
37.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻منو ببر پیش امام
◼️داستان شوریدگی و شیدایی پیرزنی که خیابان را به شوق زیارت امام شهید به هم ریخت
مستند کوتاه «منو ببر پیش امام» از مجموعه مستند «أمت مبعوث»، ویژهٔ مراسم تشییع امام شهید. (نسخهٔ با کیفیت را از آپارات ببینید.)
توضیحات مستند را از اینجا بخوانید.
🔻رسانه بافتار
🆔 @baftar_resane
من از کودکیهایم خاطره زیاد دارم.
بی گمان بدرقهات آقا،
شد قشنگترین خاطرهام...
✍🏻 ریحانه مروتی
–تحریریه بهانش
#روایت_وداع
📝بهانش | بهاے نوشتن✿
✏️@bahanesh
🔰گریه وسیلهٔ عقدهگشایی نیست
💢مردم پشت حائلهای بتنی مثل مویرگهای سرخ و سیاه حول پیکر رهبر شهید انقلاب جمع شدهاند. لباسهامان مشکی است و در دستهامان پرچم سرخ خونخواهی. مشت گره کردهام را بر سینه میکوبم. غیض و بغض قاتلینش را از قلب به دستم منتقل میکنم. مشت گره کرده را بالا میآورم و میگویم: آقا! میکشم قاتلینت را . همانها که بالأیدی و ألسُن کشتنت.
***
💢به نظرم همهی افرادی که در این روزها سوگوار شهادت آقا هستند، نسبتی عمیق با بزرگی داغ دارند. دو روزِ وداع با رهبر شهید انقلاب در مصلی تهران و دو روز تشییع پیکر ایشان در تهران و قم، غمانگیزترین روزهای زندگی منِ داغدار است. نویسندگان مینویسند اگر صد سال دیگر هم میگذشت و آقای ما آنگاه عروج میکرد، باز هم زود بود. مگر دوشِ کاهی، تحمل داغ کوهی را دارد؟
من مثل آدمهای چشم خشکی هستم که ساعاتی بعد از گرم شدن مجلس روضه، معدود قطره اشکی از چشمم سرازیر بشود یا نشود. حالا با مشاهدهی عکس و پوستری از آقا، به قولی اشکم دم مشکم است. حتی با صدای تولید شدۀ هوش مصنوعی از آقا، گریه میکنم. دخترم را که بغل میکنم به یاد زهرای آقا گریه می کنم.
💢در یک جمله، صحنۀ این چند روز را اینگونه توصیف میکنم: میلیونها آدم برای فراق آقا گریه میکنند. کاش فیلم مصاحبۀ دختران و پسران پشیمان، سالها باقی بماند. به قول خودشان با حسرت گریه میکنند. میگویند: ظلم کردند بر آقا. تهمتهای رسانهها را باور کردند و رواجش دادند. قدرش را ندانستند.
ساعت 9 شب روز یکشنبه است. ساعتی دیگر وقت تمام است. عبدالرضا هلالی، ان کنت باکیا لشیءٍ میخواند. در حیاط مصلای تهران هنوز تابوت آقا و خانوادهاش مقابل چشمانمان است. نمیتوانم دل بکنم...
یکی از همراهانم میگوید: میخواهم گریه نکنم؛ نمیتوانم. با گریههامان دشمن شاد میشویم...
💢برایش مینویسم که ترامپ قاتل اشکهامان را نگاه میکند؛ اما مشت گرهکردهمان را هم میبیند. پرچمهای سرخ یالثاراتمان را نیز. گریه فقط وسیلهی عقدهگشایی نیست. آقا میگفت اگر فکر و اندیشه به انسان اشکی بدهد...مثل همان آب کبابی است که آتش را تیزتر و تندتر میکند.
خمینی رحمت الله علیه میگفت: از همین گریهها میترسند...ما ملت گریۀ سیاسی هستیم. ما ملتی هستیم که با این اشکها سیل جریان میدهیم و خُرد میکنیم سدهایی را که در مقابل اسلام ایستاده است.
کاش جریان دیپلماسی حاکم بر کشور بفهمند که با این گریهها آتشمان مشتعلتر و برافروختهتر شده. داریم آماده میشویم سر قاتلین امام شهیدمان را از تن جدا کنیم.
✍🏻 علی قاسملو
–تحریریه بهانش
#روایت_وداع
📝بهانش | بهانهاے براے نوشتن✿
✏️@bahanesh