-یاد جوونه های پویا افتادم -چون نمیدونی جوونه چیه. مطمئنم نمیدونی.

-سلام. -سلام و نور.

-میذاری توی اغوشت بمیرم؟ حتی اگه ازت آب خواستم یه جرعه هم بهم نده -ای مست شب‌رو کیستی؟

-تو فهمیدی و این تلخ‌ترین ممکنه -چیو؟ بنده نسبت به جمله‌هاتون علم‌الغیب ندارم.. واضح‌تر صحبت کنید ☘

-خاتون آیا شما در گنجه حیاتتان دوایی اندر شفای دلتنگی بی ماخذ دارید ؟ - وای چرا این شعر یادم اومد؛ من آن طبيب زمینگیر زار و بیمارم که هر چه زهر به خود می‌دهم نمی‌میرم

-بیشتر اوقات ناشناس بذار . گفت‌وگو باهات لذت بخشه -ممنون مهربونیت. گفت‌وگو با شما جوونه‌ها نیز قشنگه🌱

-جوونه‌ها به‌هم اعتماد میکنن پس از اینکه حرفت رو بزنی حس بدی نداشته باش. -🪄

-بهش بگم که باید برم دوردورا؟ (بایدی در کار نیست خودم میخوام از همه دور باشم) -من که در جریان نیستم چرا میخوای دور بشی ولی خود منم بیشتر وقتا رها می‌کنم (البته این همیشه مطلوب نیست) لزومی هم نداره بهش بگی چرا رفتی دور دورا ولی جوری هم نباشه که ناراحت بشه..

-وانگهی میبینی که جانی در هر سخن با او به روحت دمیده میشود :) -🪄

-اصل میدی ؟! -برش‌کتاب میذارم براتون و چیزهایی دیگر همین کفایت می‌کنه.

-یه شعر بگو .

دوستان! شرحِ پریشانیِ من، گوش کنید داستانِ غمِ پنهانیِ من، گوش کنید قصهٔ بی‌سر و سامانیِ من، گوش کنید گفت‌وگویِ من و حیرانیِ من، گوش کنید شرحِ این آتشِ جان‌سوز، نگفتن تا کی؟ سوختم، سوختم، این راز، نهفتن تا کی؟ روزگاری، من و دل، ساکنِ کویی بودیم ساکنِ کویِ بتِ عربده‌جویی بودیم عقل و دین باخته، دیوانهٔ رویی بودیم بستهٔ سلسلهٔ سلسله‌مویی بودیم کس در آن سلسله، غیر از من و دل، بند نبود یک گرفتار از این جمله که هستند، نبود ادامش