هدایت شده از دلنوشته های بانوی کاشانی
زنهای مقاومیم و همچون مَردیم
باور نکنید اینکه کم آوردیم
سرباز وطن شدیم و دنیا فهمید
ما افسر جانفدای جنگ سَردیم
اعظم کلیابی (بانوی کاشانی)
مجامع نغمه سرایان کوثر ودعبل خزاعی قم
https://eitaa.com/naghmesarayan
هدایت شده از دلنوشته های بانوی کاشانی
ما شیرزنیم و دشمن نامَردیم
ما سختی این حماسه را سَرکردیم
پرچم شده است زینت و چادر ما
هر چند که زن ! قسم که خیلی مَردیم!!
اعظم کلیابی (بانوی کاشانی)
مجامع نغمه سرایان کوثر ودعبل خزاعی قم
https://eitaa.com/naghmesarayan
هدایت شده از هنرمندان کشور دوست🇮🇷
یاران ایران در میدان هنر🇮🇷
رسالت ما شروع شده سنگر ما خیابان است واسلحه ی ما قلم باید فریاد بزنیم ، بنویسیم و تویی که دستی بر قلم داری مانند زهیر جا نمانی . حر باش، آزاده باش شروع کن…
باید جنایت صهیونیست را محکوم کنیم چونکوه ،کمر به استواری بستیم ، رودیم که متصل به دریا هستیم، سرویم که با هجوم طوفان قدما هر چند خم شده ولی نشکستیم
اعظم کلیابی
«شاعر و فعال رسانه»
#میدان_هنر
┄┄┅┅┅❅🇮🇷❅┅┅┅┄┄
با ما همراه باشید ◇●•
💠کانون بسیج هنرمندان کاشان
💠 @b_h_kashan
هدایت شده از دلنوشته های بانوی کاشانی
گفت از همان اول بگویم: آب،بابا
بابا دو بخشی بود مثل برکه، دریا
حالا من و احوال دور از چشمهایش
دنیا به من بخشید بخشِ دیگری را
#بانوی_کاشانی
#اعظم_کلیابی
#معلم
#پدرم
#دوبیت
#مرگ_بخش_دیگر_زندگی_ست
هدایت شده از دلنوشته های بانوی کاشانی
با حرف هایش قلب دنیا را تکان داد
راه سعادت ، سربلندی را نشان داد
بایک مداد رنگی و یک اسمان عشق
دست تمام بچه ها رنگین کمان داد
#اعظم_کلیابی
#بانوی_کاشانی
#معلم
#دوبیت
هدایت شده از کانال اشعار شمس (ساقی)
(مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیرَنی عَبداً)
#معــــلّم
ای معــلم! شمــعِ بــزم آرای جــان
روشـنیبخـش زمیـــن و آسمـــان
بـا مصـائب سـاختـی و سـوختـی
تـا کـه مــا را ، واژهای آمــوختـی
مکتب عشـاق ، از تأسیس توست
عاشقی سرمـایهی تدریس توست
تـا که مـا را درسِ عشق آمـوختی
چشـم مـا را بر بـَــدیهــا دوختی
ای معــلم! ای بــزرگ اســتادِ مِهـر
ای فــروزانتـر ز خورشــیدِ سپهر
ای چــــراغِ مَعـــرفـت آمـــوزِ مــا
مـــاهِ شـامِ تـــار و مِهــــرِ روزِ مــا
مـا گـلِ بـــاغ و گلســتانِ تـوییــم
جملـه شـاگـــردِ دبســتانِ تـوییــم
عطر دانش، از شمیمِ روی توست
صورتِ گل، سیرتِ نیکوی توست
چشـمِ ما ، هــَـر روز با روی شمـا
میشود روشـن، به الطـاف خــدا
در گـلـســـــتـانِ ادب ، آلالـــــهای
ابــرِ رحمــت، روحِ پـاکِ ژالـــهای
چـون چـــراغِ پـُـرفـــروغِ دانشی
روشــنایـی را به دلهــا میکِشی
در سپهــرِ مَعـــرفـت، آمـــوزگـــار
ذرّه از تـو، میشـود خـورشـیدوار
گر کـه اکنــون تـابشی از مـا بــوَد
از فــُــروغِ روی تــو یکجــــا بــوَد
مـا همه جسمیم و روحِ ما تــویی
بی تو ما غرقیم و نـوحِ ما تــویی
تـوسـنِ اندیشه زیــرِ پــای توست
برترین شعــرِ زمـــان آوای توست
ای معـــلم! مـا بــدهکـــارِ تـوییــم
تـا ابــد، مـدیــونِ ایثـــارِ تـوییــم
ای معـــلم! خــانــهات آبـــاد بـــاد
قـلبِ پـاکت تـا همیشه شـاد بـــاد
(ساقیِ) میخـانهی عـرفــان تویی
آنکه سازد مَستِ جــاویدان تویی
✍ سید محمدرضا شمس (ساقی)
1379
#شمس_ساقی
@shamssaghi