این حقیقت که گارگویل ها مزاحم خون‌آشام ها هستن ناراحتم میکنه.

همه گل هایی که در تاریکی شکوفه میدن، عطر و بوی سمی ندارن

یعنی چی که با گوشت همشون کتلت درست میکنن، it's not fair !

امروز میخوایم راجع به گارگویل ها(Gargoyles) صحبت کنیم

گارگویل نوعی مجسمه سنگیه که معمولا به شکل "هیولا"‌ ای بالدار با چهره ای "شیطانی" (منظور از چهره شیطانی، چهره خوفناکه؛ مگرنه خودِ گارگویل ها برای دفع موجودات شیطان صفت استفاده میشن. ای وای اسپویل کردم که) تراشیده و روی لبه بام های کلیسا ها و ساختمان ها و گه گداری هم قلعه های قدیمیِ گاثیک(گوتیک؟ گاثیک؟ گوثیک؟ idfk) نصب میشه؛ اما اصلا چرا از همچین چیزی استفاده میکنن؟ به طور کل گارگویل ها دو کاربرد دارن، از دید منطقی و علمی، البته نه چندان علمی، آب‌رو هایی هستند که آب باران رو از پشت‌بام به بیرون هدایت می‌کنند تا آسیبی به دیواره ها وارد نشه. اسمشون از واژه فرانسوی Grgouille به معنای "گلو" یا "آب‌جو" اومده، چون از گلو و سپس دهانش آب میریزه. این از کاربرد اول و اما کاربرد دوم که از نگاه اساطیری دیده میشه(و البته ما قراره با این دید بریم جلو!) گارگویل ها موجودات افسانه ای هستند که هر نیمه‌شب جان گرفته و از کلیسا ها محافظت کرده و ارواح شریر رو می‌ترسانند.

در دوره قرن ۱۲ تا ۱۶ میلادی، گارگویل ها در معماری های سبک گاثیک(یا همون گوتیک) رواج زیادی داشتن، معروف ترین نمونه کلیسای "نوتردام" در پاریسه، با بیش از ۵۰۰۰ گارگویل اون هم هرکدوم منحصر به فرد. حالا جنس گارگویل ها از چیه؟ اون ها رو از سنگ آهک یا ماسه سنگ می‌تراشیدن. به چه صورت؟ همونطور قبل تر ذکر کردم، به شکل هیولا! اما چرا به شکل هیولا؟ برای ترسوندن ارواح خبیث و دور کردن شیطان، ابلیس، لوسیفر یا هرچیزی که شما صداش میزنید و همچنین برای یادآوری عذاب جهنم به گناهکارانی که وارد کلیسا میشدن.

و اما نماد شناسی گارگویل ها : مبارزه با شر؛ حضور اونها بر روی دیوار کلیسا، یعنی اینجا محلی امن هست. گناه و عذاب؛ چهره‌های زشت و خندان گارگویل‌ها، یادآور سرنوشت گناهکارانه مرز بین دو جهان؛ گارگویل روی لبه‌ی بام، میانِ زمین و آسمان، میانِ انسان و فرشته، میانِ زندگی و مرگ ایستاده.

همونطور که قبل تر گفتم، گارگویل ها کاملا واقعی هستند. اما از نظر اساطیری، خیر؛ منتها این وسط یک حقیقت عجیب وجود داره. در قرون وسطا مردم معتقد بودن که گارگویل ها میتونن حرف بزنن. اما فقط وقتی باد شدید میوزه و از گلوشون عبور میکنه، تنها یک صدای جیغ یا ناله طور در میاد که هیچ دلیل "جادویی" ای نداره. یه اتفاق کاملا نرمال و منطقیه.