eitaa logo
انتشارات برترین آرزو💛
5.1هزار دنبال‌کننده
1هزار عکس
273 ویدیو
34 فایل
ناشرِ کتاب‌هایی برای حال خوب موندگار! این‌جا دغدغه های «نسل نو» مهمه... بررسی و خرید آسانِ کتاب‌ها: https://bartarinarezu.ir ‌ پنجره‌های ارتباط با ما: 📞 ایتا ۰۹۳۸۳۰۳۳۲۳۳ @Bartarin_admin 💬 -موسسه جوانان آستان قدس رضوی
مشاهده در ایتا
دانلود
‌ ‌برترین‌آرزو با بسته‌های مطالعاتی پرتخفیف، تابستونِ امسالتو خاص‌تر از همیشه می‌کنه! ورق بزن که از جزئیاتِ هر بسته سر در بیاری؛ راستی هر بسته، یه تخـفیف باورنـکـردنی و ارسال رایگان هم داره تا راحت‌تر از همیشه، بـرای روزهـای بلـنـدِ تـابـســتـونت بـرنـامـه‌ی کتاب‌خونی بچینی! برای هر جور سوال یا مشورت درباره کتاب‌ها، در خدمتیم🤝 📚@bartarin_arezu
‌ ‌فروش بسته‌های مطالعاتیِ تابستونه، با همین تخفیف استثنایی که براتون گـفــتـیـم، در shop.javanan.org شروع شـده؛ برای رایـگان‌شدنِ ارسال هم کافیه در قسمت کد تخفیف،
free
رو با حـروف کـوچـیک تـایـپ کـنـید و به‌صرفه‌ترین خریدِ کتاب رو تجربه کنید! ‌ ‌ 📚@bartarin_arezu
1.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
‌ ‌دعوا، دعوای اولویت‌هاست؛ دعوای دغدغه! خیلی‌ها حسین را دوست داشتند، اما حـســیـن اولـویت‌شان نـبود! محـبّت حسـین با دغدغه‌ی کار و زندگی جمع می‌شود، اما بـودن با حسـین، نه... برای بـودن با حـســین، بـاید به تـمام زندگی‌ات رنگ جدید بزنی، رنگ خدا... “کج‌دار و مریز”ها می‌گویند دوسـتت داریـم؛ دروغ هم نمی‌گـویـند! امـا محبّت‌شان، دهم محرّم ۶۱ هجری، روی طاقچه‌ای‌ست تا اگر فرصت شد، بـعـدترها، تـوّاب شوند...! “یک‌دله‌”ها اما می‌گویند: نمی‌شود او را دیـد و تـمامِ جــان را نـداد... - کتاب ، روضه‌ی بیست‌ودوم 📚@bartarin_arezu
‌ وقـتـشه چـنـدتا از سـوال‌هـاتـون در مورد بسـته‌های مطالـعاتیِ تابسـتون که این روزا زیاد ازمون پرسیده شد رو جواب بدیم که احـتـمالاً سوالِ خـیلـیای دیگه هم هست... هر وقت هر سوال دیگه‌ای بود، با اشـتـیاق پاسخـگویـیم! 📚@bartarin_arezu
1.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
‌ ‌«چون با آن حـضرت به جز خـانـدانـش کسی نماند، على‌بن‌الحسین علیه‌السّلام که از زیبا‌صورتان و نیکوسیرتان روزگار بود، برای جـنـگ بـیرون آمد و از پدرش اجازه جنگ خواست؛ حضرت بلافـاصله به او اجازه داد.» دوباره بخوان: اذن گرفت؛ پدر بی‌درنگ اجازه داد! کسی که از تمام هستی خود بـرای مـعـشـوقـش گـذشـته، از فـرزنـد رشـید خـود نیز بـدون مـکـث می‌گـذرد... «سپس نـگاهی مـأیـوسـانه به او کرد و نگاهش را به زیر افکند و اشک ریخت.» اما امام عـشـق، دریای عاطـفه است... و فـرو ریزد زمـین، که نـگاه مأیـوسـانه‌ی حسین را دید و به حرکت ادامه داد...! - کتاب ، ‌روضه‌ی بیست‌وششم. 📚@bartarin_arezu
انتشارات برترین آرزو💛
‌ ‌قصه‌ی ما به "سر" رسید... ‌ #محرم #عاشورا 📚@bartarin_arezu ‌
‌ ‌هرچه خون انبیاء و اولیاء بر زمین ریخته و هرچه خدا، از زبان بندگان صالحش برای انـسان پـیام آورده، تنـها برای این است که ابراهـیم‌وار بُـتِ «من» را بشکنی؛ از «من» عبور کنی، تا رخ «او» در جانت طلوع کند. حـال تک‌تک صـفـحات تـاریـخ را ورق بـزن؛ کجا را پیدا می‌کنی که مانند ظهر داغ دهم محرّم ۶۱ هجری، درس عبور از «من» بدهد؟! حسـین، الـگوی تـمام‌عـیارِ ذبح جان، به پای جانان است؛ برای همین از همان خطبه‌های اول پس از شـهـادت، می‌شود شناسـنامه‌ی فـرزنـدان فـاطـمـه که حـامل لـواء هـدایـت «انـسان» به سـوی «او» هسـتند. مگر خطبه زین‌العابدین را در شـام نخُوانده‌ای که فـرمـود: هـر کـس مرا نـمـی‌شـناسـد، خـودم را به او می‌شناسانم. من، علی‌بن‌الحسين بن علی‌ بن‌ ابی‌طالب هستم. من پسر کسی هستم که در رود فرات بدون آن که کسی از شما را کشته باشد و خونی ریخـته باشد، سـر بـریـده شد. من پسر کسی هستم که حریمش هتک شد و نعمتش سلب گردید و مالش به غارت رفت و خانواده‌اش اسیر شدند... من پسر کسی هستم که به قـتـل صـبر کشته شد و این برای افتخار من، کافی است.» می‌دانی قـتـل صـبـر یعـنی چه؟ یعنی دور یکی را محاصره کنند، از هر طرف بزنند، شکنجه کنند، تا جان دهد... بله! بعد از حماسه حـســین، دیگر هرجا پای «انسان» در میان باشد، باید روضـه خواند، آن هم روضهٔ باز! قصه، قصه دعوای خانوادگی نبوده؛ ما با طـاغـوت، از سـحـر بیـست و یـکـم رمـضان، «پدرکـشتگی» داریم؛ (همان پدری که فرزندی او به نسب نیسـت؛ باید خـاک شد و از هستی خود گذشت تا خنکای ولایت «ابوتراب» را چشید...) و این ثـاراللّٰه بود که بـاید بر زمین جـاری می‌شـد تا از غـروب عـاشـورا، تـا طـلوع دولـت سـبـز، خـط سـرخ بکـشد بر هرچه «من» و منـیت است؛ ماهـتاب باشـد در شـب بـیدادِ طاغوت، تا برساند به مذبح شاه نجف... آن‌جا که شاهراه است برای عبور از خود و رسیدن به او..... و برای همین است که فرزند فاطمه، هنگامه‌ی محو طواغیت، بر رایات خود، نقشِ یا لثارات‌ الحسین می‌زند، و در خطابه خود، روضهٔ جد غریب می‌خواند: «ای مردم! من همان منجی آخرینم؛ ای مردم! من همان شمشیر انتقام گیرنده‌ام؛ ای مردم! جدم حسین را تشـنه کشتند... ای مردم! تن جدم را عریان رها کردند... ای مردم! پیکر جدم را در نهایت دشمنی، لگدمال کردند.» این چنین است که حسین، نه فقط شهید کربلا، که رمـز عـبور از هرچه طـاغوت، و رهـبر انـسان می‌شود؛ برای وصال، برای عبور از «من»، برای فـصـلِ وصـلِ آرزوی نابِ تمام انبـیاء و اولیاء... - کتاب ، روضه‌ی آخر... 📚@bartarin_arezu