ملت اگر نصف زمان نالیدن سر سهمیه رو درس می‌خوندن الان به وضع مطلوب‌شون رسیده بودن و دیگه انقدر ناله نمی‌کردن.

کلا فقط کافیه یه بستر مظلوم نمایی جدید رو در اختیار آدم‌ها قرار بدی. تا تمام شکست‌های زندگی‌شون رو یه جوری به اون وصل نکنن بی‌خیال نمی‌شن. باشه بابا تو باید تک‌رقمی می‌شدی بخاطر سهمیه چهار رقمی شدی‌. تمومش کن ما باور کردیم.

اوکی اصلا این یه بی‌عدالتی بود که در حق تو شد. تو همین بستر هم بهرحال یه نسبتی رعایت شد و یه رقابتی برقرار بود، تو این رقابت چقدر بهترین بودی که الان حس می‌کنی همه بدبختیات بخاطر سهمیه‌ست؟

اصلا برام مهم نیست سهمیه عادلانه‌ست یا ناعادلانه، تشخیصش کار من نیست. مجتبی شکوری رم وقتی دیدم هی ازش حرف می‌زنین تازه رفتم سرچ کردم ببینم اصلا کی هست. بحث چیز دیگه‌ایه.

📪 پیام جدید جوگیر بودن مردم اینجوریه که تا دیروز طرفو انقدر برده بودن به عرش که قرار بود بعد از براندازی بکننش وزیر آموزش و پرورش حکومت جدید الان هم سر یه مسئله اینجوری رسوندنش به فرش که تمام سوادشو یکجا لگدمال کردن #دایگو

:)))) نشنیده بودم این یکی رو. ولی یه جوری دارن در مذمت سهمیه‌ش می‌گن الان منم حس می‌کنم اون سهمیه نداشت من دانشگاه تهران بودم

"فوَقَفَ العَبّاسُ مُتَحَیّراً"

معتقدم که کلمات حلقه‌های وصل انسان ان. ممکنه من با ذکر مصیبت و روضه‌های باز گریه‌م نگیره اما یه جمله ساده، یه بیت شعر یا یه نوای خاص من رو به گریه بندازه. من معتقدم که انسان جایی که گریه میفته که هرچند کم، اما قلبش و روحش تا حدی به حقیقت ماجرا وصل و نزدیک می‌شه و عبارات و ابیات و کلمات، در ایجاد این اتصال کمک می‌کنن.

نقل شده از مرحوم فاطمی نیا که ایشون از روضه حضرت علی اصغر اجتناب می‌کردن و فرمودن اگر بر این ماجرا تمرکز کنم می‌میرم. و واقعا هم همینه انگار اگر این اتصال از یک حدی عمیق‌تر یا طولانی‌تر بشه انسان از غم خواهد مرد.

یعنی انگار ما بیشتر از اینکه بر چیزی که می‌شنویم گریه کنیم، به میزانی گریه می‌کنیم که شنیده‌هامون مارو به حقیقت و اصل ماجرا نزدیک کنن و سوق بدن. و اینطوریه که شما می‌بینید بعضا بزرگان، با صرف شنیدن نام "حسین" منقلب می‌شن. انگار همین یه کلمه برای این اتصال کافیه

آب آنقدر که دست بشوید ز جان نداشت.

▪️اظهار وفاداری یاران در شب عاشورا مرحوم آیت الله فاطمی نیا (ره): حضرت سیدالشهداء(ع) شب عاشورا به اصحابشان فرمودند: "این قوم به دنبال من هستند ، بیعتم را از شما برداشتم ، شبانه از اینجا بروید." اول حضرت ابوالفضل (ع) برخاستند و فرمودند: "والله ما شما را ترک نمی‌کنیم، ما آمدیم جانمان را فدا کنیم ، مرگ در مقابل عظمت شما چیزی نیست" به دنبال ایشان جناب زهیر برخاست و فرمود :"یا بن رسول الله به کجا برویم؟! والله اگر مرا قطعه قطعه کنند و بسوزانند و بر باد دهند ، تو را ترک نمیکنم" جناب مسلم بن عوسجه بلند شد و فرمود :" ای پسر رسول خدا والله اگر مرا ریز ریز کنند و بسوزانند و دوباره زنده کنند و این کار را هزار بار با من بکنند ، از تو جدا نخواهم شد و دست بر نمیدارم" و بدین ترتیب اصحاب نسبت به حضرت اباعبدالله (ع) اظهار وفاداری کردند. 📚کتاب "صبح قیامت" / ص ۳۴ (گزیده ای از گفتارهای عاشورایی مرحوم استاد فاطمی نیا) @fateminia