🇮🇷...

بنازم:))))

توصیه ای به خط مرحوم آیت الله فاطمی نیا (قدس الله نفسه): شب ها سه مرتبه بخوانند : یَفْعَلُ اللهُ ما یَشاءُ بِقُدْرَتِهِ وَ یَحْکُمُ ما یُریدُ بِعِزَّتِهِ خداوند می کند آنچه را بخواهد با قدرتِ خود و حکم می کند آنچه را بخواهد با عزت خود @fateminia

وای وقتی یکی ناراحته در مواجهه باهاش فلج می‌شم قشنگ:)))))

مردم، علاج در وطن است! دنیا فقط لب و دهن است این جنگ جنگ تن به تن است؛ آزادگان کل جهان، فکری برای تربیت اقوام برده‌دار کنید! کودک کشان ورطه‌ی نیست بزدل‌تر از شما چه کسی است؟ ما در مسیر آمدنیم! جرسومه‌گان ظلم و ستم، وقت است تا به همت هم از خانه‌ها فرار کنید! صحبت نه از زیاد و کم است شمشیر خشم ما دو دم است یک ضربه نیز مغتنم است این تیغ تیغ روز جزاست کعبه برای فهم شماست سجده به "ذوالفقار" کنید!

مطمئن نیستم خواننده دیگری در دنیا انقدر تمیز بتونه غم و حماسه رو باهم ترکیب کنه. چیکار کردی مرد حسابی چیکار کردی

دکتر کاکاوند رو با تحلیل‌ها و توضیحاتی که روی شعرها می‌ده می‌شناسم. یک‌بار توی برنامه‌ی کتاب‌باز شعری از «سیف فَرغانی» با مقدمه‌ای از خودش خوند که من با این‌که سال‌ها از پخشش می‌گذره کلمه به کلمه‌ش رو یادمه: «شما فکر کنید یه‌نفر که قوی‌تر از شماست، شما رو به زمین زده، کتک‌تون می‌زنه، شما هیچ توانایی‌ای که یقه‌ش رو بگیرید یا آسیبی بهش بزنید، ندارید. اما کم پیش میاد در حالی که دارید کتک می‌خورید، چیزی بگید که طرف مقابل رو آب‌ کنید از خجالت؛ سیف فَرغانی یک همچین موضعی داره: هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد ...» و حالا شعری که احتمالا همه شنیدید. به‌نظرم ترک جدید چاوشی همچین کارکردی داره؛ مخصوصا مصرع دوم بیت اولش: «ما زنده‌ایم، مثل امّید؛ این چندروزه را بروید بر کشتن افتخار کنید». ما دشمنی داریم که ما رو می‌کشه، بعد تحقیر می‌کنه و بعد استهزا. به خیال این‌که با مرگ همه‌چیز تموم می‌شه، خطرها دفع می‌شه و دنیا همیشه در چنگ قدرت و تکنولوژی اون‌هاست. مردم؛ نترسید از مُردن. فرونریزید از تحقیرشدن. سنت‌ها و بازی‌های خدا ورای این حرف‌هاست. جانِ ما برای خدا، از جان اهل بیت پیامبر ارزشمندتر نیست. راه و اعتقاد و هدف‌مون هم والاتر نیست. «مردم، خدا مراقب ماست»؛ پس نترسید از مُردن. فرونریزید از تحقیرشدن. زانوهاتون از دیدن سیطره‌شون نلرزه. این خداست که تقدیرها رو مقدر می‌کنه. ما مولایی داریم که می‌دونیم خواهد آمد. می‌دونیم شمشیر دودمه‌ای داره که از جدش به ارث رسیده، می‌دونیم همه‌ی این غروری که پشت تکنولوژی‌های این‌ها خوابیده اون‌موقع باد هواست و در نهایت چه از روی ترس، چه از روی اعتقاد و چه از روی زور مجبورن که در مقابل ذوالفقار، زانو بزنند. این‌ها شعار نیست. من هم آدمی نیستم که شعار بدم؛ این‌ها اعتقادیه که باید بهش رسید. ما، حق‌ّیم. و حقّ نه ذلیل می‌شه، نه نابود. ما منتقمی داریم که خواهد آمد و این رکن تمام اعتقاد و حقیقت ماست. «جهان پیوسته تا کی بر مِدار ظلم می‌گردد مگر در هم بریزد رادمردی این توالی را». و در نهایت هم، «لا یوم کیومک یا اباعبدالله».

🔴 نواختن مارش جنگ در شبکه خبر

هربار این مارشه رو می‌زنه یاد اون دیالوگ زیرخاکی می‌افتم که فریبرز با حرص می‌گفت رادیوام که فقط دیریدیری دیدی:)))))))))))

خب آمریکارم بوسش کردیم💘

شاید باید درموردش گریه کنم.

بچه‌ها بچه‌ها بچه‌ها اگر بدونید آتش بدون دود چه کوفتیه یعنی من شیفته این داستان شدم.