دختر بودن دیگه داره سخت می‌شه. میخوام برم یه فمنیست مستقل شم.

به مردها فحش بدم و همزمان معتقد باشم اونا باید احتراممو نگه دارن.

بعد سعی کنم ادای مردا رو دربیارم و حس کنم مایه افتخار زنان ایرانیم

شایدم علیه مفهوم "احترام به خانواده" این وسط نفرت پراکنی کنم.

تهشم می‌رم یه شوهر خارجی پولدار پیدا می‌کنم و یه سگ به اسم فرانک می‌خرم و "پسرم" صداش می‌کنم. بجاش به شوهرم می‌گم هاپوی من

هرکیم بچه دار شد براش سر تاسف تکون می‌دم.

ولی جدای از شوخی دیشب داشتم پیامای کانال آقای محمدی رو می‌خوندم و باید بگم که خانواده سنتی ایرانی مناسب‌ترین بستر برای پرورش فمنیسته.

مشروع‌ترین طبیعی‌ترین حقوق یه دختر رو بدون ذره‌ای منطق ازش سلب می‌کنید و توقع دارید از جنسیتش متنفر نشه؟ چشم ارباب.

ده بار دیگه هم انجمن شاعران مرده رو ببینم می‌تونم برای نیل پری گریه کنم.

برگ زرین دیگری از دفتر سموم حجاب استایل‌ها

خب خوابتون میاد نرید آتلیه مگه مجبورتون کردن

همین که مجبور نیستم امشب منتظر باشم که یه عده انسان افاده‌ای برای به رخ کشیدن مال و اموالشون برام چیزای مزخرف و زرق و برقی‌ای با عنوان یلدایی بیارن؛ یعنی همچنان انسان خوشبختی‌م خدایا شکرت.