به چند دسته از انسانها غبطه میخورم
۱) اونایی که بلیغ و شیوا صحبت میکنن و بیان دلنشینی دارن
۲) اونهایی که خط قشنگی دارن
۳) انسانهایی که خیلی مطالعه میکنن و خیلی میدونن
۴) خاک بر سر من
امروز امتحان زبان تخصصی داشتم
اومدم N کپتال بنویسم یادم نیومد خط اریبش کدوم طرفیه.
واقعا عجیبه
محکوم
📪 پیام جدید رشته ت مرتبط با زبان انگلیسی عه؟ میشه لطفا بگی آخه من دلم میخواد برم مترجمی یا ادبیات ز
سلام
نه شرمندهتم زبان نمیخونم و چندان هم درموردش اطلاعاتی ندارم🥲
انشاالله که این اتفاقات، دست و پا زدنهای آخر این غده سرطانی باشه( که به گمانم هست)
محکوم
امروز امتحان زبان تخصصی داشتم اومدم N کپتال بنویسم یادم نیومد خط اریبش کدوم طرفیه. واقعا عجیبه
من اکثرا صبحها دیر میرسم دانشگاه و وقت نمیکنم با کسی صحبت کنم.
دوستم خیلی زود میره و عموما هم ته کلاس میشینه چون وجود مراقب حواسش رو پرت میکنه و خب این باعث میشه قبل امتحان مراوده بیشتری با بچهها داشته باشه.
امتحان امروز ما این شکلی بود که استاد از قبل یه تعداد پاراگراف مشخص کرد که ما به انتخاب خودمون چندتاش رو به انگلیسی آنالیز کنیم و تو امتحان بنویسیم.
من و دوستم خودمون نوشتیم، شب قبل امتحان سر پیدا کردن کلمات مناسب کلی باهم سر و کله زدیم و نهایتا یه تعداد تحلیل نسبتا تمیز درآوردیم.
امروز دوستم داشت میگفت متوجه شد که بخشی از بچهها هیچکدوم متنهاشون رو خودشون ننوشتن و از چت جیپیتی کمک گرفتن.
کسایی که ما تو درس خیلی شاخ و حرفهای فرض میکردیمشون و معدلاشون خیلی بهتر از ماست.
شاید آخرش هم نمره اونا از ما بهتر شه نمیدونم.
ولی خب از اینکه تو همین سطح ابتدایی هم خودم گلیمم رو از آب بیرون میکشم و قاطی تنبل بازی یه عده نمیشم خوشحالم کرد.
خودتون یه تعداد نتیجه اخلاقی از متن دربیارید دیگه من حال ندارم.
پسر این یه اختلال جدیه بنظرم
اینکه مثلا شب امتحان به کارهای غیر عادی روی بیاری.
یعنی مثلا من کاملا غیر عمدی و بدون برنامه قبلی شب قبل یه امتحان تخصصی دارم سعی میکنم تلکالقضیه رو با متنش حفظ کنم.
یهو به خودم اومدم و پاییز شدم.
تاکید میکنم، بدون هرگونه تلاش برای انجام یه کار غیرعادی.