مجازی ترس آوار میکنه رو سر آدم‌. هرکانالی رو که باز میکنی با یه دغدغه جدید، یه مشکل جدید، یه درد جدید روبرو میشی که مثل انگشت زغالی رو دیوار گچ خورده رد میندازه. دوستداری فراموش کنی، ولی با خودت میگی فراموش کردن که چیزی از این مشکل کم نمیکنه، دوستداری یه کاری کنی ولی کاری از دستت برنمیاد. دلت می‌خواد بی تفاوت باشی و بگی میگذره ولی یه چیزی تو گوشت میگه بیخود میکنی بخوای بی‌تفاوت باشی‌. وسط این همه اضطراب و ترس و مشکل و دغدغه، من فقط نمیدونم. نمیدونم چی بگم، چیکار کنم، چیکار نکنم حتی چجوری فکر کنم. مجازی بدجوری زندگیامون به گند کشیده. بدجوری

وضعیت.

ببینید

بگذریم گشنمه

من یه نفر نیستم، دوهزار تا گشنگی‌ام

بچه ها میدونید به غولایی که توبه میکنن میرن مشهد چی میگن؟ آفرین مشغول

تخخخخخخخخ

میدونید به بدهی ای که یه نفر به یه غول مشهدی داره چی میگن؟ مشغول الذمه

اعتراف میکنم تا همین الان فکر میکردم #دایگو لقب یه نفره که توی ناشناساش استفاده می‌کنه و برام عجیب بود که چجوری توی همه کانالا هست و همه جا پیام میده 😂😂

جا داشت در انتقام همه "عقل زن☕" های تاریخ یه عقل مرد بگم که ماندگار شه. ولی سکوت میکنم.