مثلا یکی از چالش‌های موجود اینه که چت کردن تو گروه ممنوعه. خیلیم خوبه چون گروه پروکسیه دیگه. بعد یهو میای می‌بینی ادمینا دارن باهم چت می‌کنن دری‌وری می‌گن. بعضا سر مناسبتای خاصه، میگیم اوکی یه باره. ولی جدیدا زیاد شده و کلافه کننده‌ست. بعد یهو می‌بینی یه دختره نوشته "الان یکی میاد می‌گه چرا خودتون چت می‌کنید؟" و فکر می‌کنه کارش خیلی جالب و هیجان انگیزه. اه

من یه بار تینیجر بودم اون موقع اینستا داشتم یه پسر حزب‌اللهی بود بلاگرطور بود. تو اون سن برام انسان جالبی بود. یه بار برای یکی از پست‌هاش کامنت گذاشتم فکر نمی‌کنید افکت‌های عکساتون یکم دخترونه‌ست؟😂 فکر کنم یازدهم بودم مثلا شاید باورتون نشه ولی درجا دوتا دختر پریدن به من سر اینکه به پسره اعتراض کردم. خلاصه که سم نباشید

خدارو شکر شعورم می‌رسید به انسان‌های جالب هم باید حمله کنم.

📪 پیام جدید عمیقاً معتقدم کسی که خودشو برای کمیل احمدی خرج کنه، یه حداقل هایی رو نداره. این بشر خودش از پس خودش برمیاد خیلی خوب هم برمیاد چه دلیلی داره تو خودت رو بندازی وسط عزیزم! کاش می‌شد چیزایی که نوشتی رو بزاری توی همون گروه. #دایگو

در همین باب پیامی که چندی پیش به یکی از بچه‌ها گفتم رو باهاتون شیر می‌کنم

بحث من این یارو کمیل نیستا اینو هی تکرار می‌کنم که ذهنتون جای بد نره غیبتش گردن من نباشه بحث من دقیقا دختران

یکی اون x2 زمان رو برداره تروخدا.

پسر این زیرخاکی هر شخصیتش یه نقطه قوته برا خودش امجدی🤌

این خود محق‌پنداریِ اومانیسم‌مآبانه، در هر گندی که بالا می‌آوریم انگشت اتهامش را به سمت جبرِ زمانه نشانه می‌رود. ذلیل‌مان کرده این مظلوم‌پنداریِ نفس بدجوری ذلیل‌مان کرده.

از خواب بیدار می‌شی درحالی که فکر می‌کردی دیگه از این بدتر نمی‌شه. ولی وقتی اخبار رو چک می‌کنی می‌بینی حرومیای صهیونیست می‌تونن خیلی پست‌تر از تصور ما باشن.

الجزیره نوشته قوات الاحتلال اغتصبت نساء و قتلهن الجزیره کوتاه نوشته. توضیح نداده. خبر توضیح‌بردار نیست. خبر سهمگین است. نباید دنبال ترجمه‌اش باشی. باید همان قتلهن را که فهمیدی، ناراحت شوی که زنان به قتل‌رسیده‌اند و بگذری. نباید روی خبر توقف کنی. الجزیره رسانه حرفه‌ای است. می‌داند برای شرقی‌مردمان غیرت‌مند حزین خبر می‌نویسد. می‌داند نباید توضیح بدهد. می‌داند همین نیم‌خط را که بنویسی، دنیا بر سر شرقی‌ها آوار می‌شود. حالا آوار شده. زبان‌مان خشک شده؛ نه از عطش رمضان که از شدت واقعه. احساس تحقیر شدگی‌ می‌کنیم. ما خجالت می‌کشیم با هم در مورد خبر صحبت کنیم. شرم می‌کنیم خبر را به اهل خانه بگوییم. ما نمی‌توانیم توی روی همدیگر نگاه کنیم. مردها از هم خجالت می‌کشند. زن‌ها حیا می‌کنند. یک نیم‌خط ما را به هم ریخته. ما از خبرهای نیم‌خطی غیرقابل توضیح شرقی خاطره خوبی نداریم. ما برای نیم‌خط « دخلت زینب علی ابن‌زیاد» قرن‌ها ضجه زده‌ایم. ما برای نیم‌خط «ضرب علی بطن فاطمه حتی القت محسن من بطنه» هزار سال خودمان را کتک‌زده ایم. اصلا ما خبر نیم‌خطی که می‌بینیم، قبل از این‌که بخوانیم‌اش، تن‌مان می‌لرزد. مو به تنمان سیخ می‌شود. ما را به حال خودمان رها کنید حرام‌زاده‌ها. ما از اینجا دست‌مان به شما نمی‌رسد. امروز وگرنه لباس جهاد بر تن، به یاد خیبر و بنی‌قریظه، مقابل بیمارستان شفا، باز از سرهایتان کوهی می‌ساختیم. ما از اینجا فقط خشمگین‌ایم. تورم رگ غیرتمان راه نفس‌ را بسته. جبر جغرافیا، این روزها صبرمان را سرآورده. ما حالا فقط منتظر آخرین خبر نیم‌خطی تاریخ از کنار کعبه‌ایم. که «الا یا اهل العالم انا الامام المنتظر» «مهدی مولایی»