حوادث ناگهانی این شکلین که هی خبرو میشنوی
هی میخونی، مدام حتی تکرارش میکنی و به بقیه هم میگی
ولی بازم هنوز دقیقا نمیفهمی چه اتفاقی افتاده.
نمیدونم.
یقیناً کلُّه خَیر
چرا از تمسخرها و طعنهها ناراحت میشید؟
اتفاقا باید خوشحال باشید که با این آدمها هم جبهه نیستید.
آدمی که از شادی مرگ یک نفر برهنه میشه، جای شکر داره که همجبهه ما نیست.
آدمهایی که فارغ از ایدهئولوژی و مذهب، ملیت و انسانیت براشون شوخیه همون بهتر که همجبهه ما نباشن.
از دیدن میزان پستی آدمهایی که طعنه میزنن باید شاکر بود.
تک تک اتفاقات بیرونی موجب یک جنگ درونی میشن.
جنگی که معلوم نیست دست آخر برندهش کی باشه.