▪️ مبارز| سمبه کلاش می‌دونی چیه⁉️ #خبرگزاری_بسیج_کاشان ♦️@Basijnews_kashan

💢 سمینار و کارگاه آموزشی هوش مصنوعی 🔻 سرفصل ها: - کاربردهای هوش مصنوعی - نقش آن در بهبود زندگی و کسب و کار - معرفی ابزارها - معرفی 28 تکنولوژی تغییر دهنده آینده - پرامپت نویسی تخصصی - آسیب‌های هوش مصنوعی ⏰ زمان: دوشنبه 19 آبان ماه 1404 از ساعت 15 الی 18 📌 مکان: فرهنگسرای فیض 🔸 هزینه دوره: 50.000 تومان هزینه دوره را به شماره کارت زیر بنام ودجا واریز نمایید

۵۸۹۲۱۰۷۰۴۶۱۲۵۶۱۶

اسکرین فیش واریزی رو به همراه نام و نام خانوادگی و کد ملی و موبایل به ای دی زیر در ایتا ارسال نمایید @F_N313 #نسرا 🏷 #خبرگزاری_بسیج_بخش_قمصر 💢 @Basijnews_qamsar

بسم الله الرحمن الرحیم 📕 روایت کوتاه #هیچ_دردی_نداشت 🔻قسمت اول ▪درد در تمام تنش می‌دوید؛ نمی‌دانست دقیقاً چند جراحت به جانش افتاده اما یادش مانده بود قدم آخر را که برداشت، زمین لرزید و زیر پایش خالی شد؛ غرش انفجار و حجم خاک و هجوم دردی که تا مغز استخوانش فرو رفت. ▫تکفیری‌ها محوطۀ اطراف فرودگاه دمشق را مین‌گذاری کرده بودند و این تلۀ انفجاری قسمت قدم‌های او شده بود. ▪جایی پشت درخت‌ها روی زمین افتاده و تنها همراهش در این تنهایی، درد بود و سرمای پاییز و هوای غبارگرفتۀ میدان جنگ؛ اما هیچکدام حریف حال خوشش نمی‌شد و مثل پروانه دلش در آتش خوابی که دیده بود، هر لحظه پَرپَر می‌زد. ▫بی‌خیال اینهمه زخم‌، میان حال عجیبی از هوش و بی‌هوشی، خمار خواب خیال‌انگیزش، لبخندی دلربا لب‌هایش را ربوده بود. ▪رگبار پراکندۀ گلوله از دور شنیده می‌شد، نمی‌دانست چند لحظۀ دیگر بالای سرش می‌رسند و با این حال، به قدری فرصت داشت تا به خاطر بیاورد چه خوابی دیده بود. ▫خوابی که مادرش مهلت نداد بازگو کند و حالا دوباره طعم شیرینش زیر زبانش جان گرفته بود. ▪سر سفره نشسته و دیگر مطمئن بود ماجرای این خواب‌ها به کجا ختم می‌شود که رو به مادرش زیر لب زمزمه کرد: «این آخرین باریه که با هم غذا می‌خوریم...» ▫هنوز کلامش به آخر نرسیده، بغض مادرش مانع شد تا آنچه در رؤیایش دیده بود، به او هم نشان دهد اما سنگینی بدن قاتل را هنوز بین نفس‌هایش حس می‌کرد. ▪لحظاتی که روی سینه‌اش نشست، خنجرش را کشید تا سر از بدنش جدا کند و او از شدت وحشت با فریاد از خواب پریده بود. ▫دوباره درد جراحت تا کمرش قد کشید، حجم خون را می‌دید که روی زمین می‌رود و کم‌کم سر و صدای تکفیری‌ها را می‌شنید که نزدیک‌تر می‌شدند و فرصت او برای به‌خاطر آوردن آنچه دیده بود، هر ثانیه کمتر می‌شد. ▪چشمانش را از درد در هم کشید و دوباره در آغوش خوابی که دیده بود خودش را جا کرد. ▫شب دوم باز همان خواب را دیده بود؛ سنگینی قدم‌های نحس تکفیری روی سینه‌اش بود، نگاه نجسش به چشمانش مانده و خنجر را تا زیر چانه‌اش آورده بود که باز هراسان از خواب پریده و دیگر می‌دانست تکرار این خواب عجیب، بی‌حکمت نیست. ▫تلاش می‌کرد کمی خودش را روی زمین تکان دهد اما نمی‌دانست همین یک مین با بدنش چه کرده که نه با هر حرکت که با هر نفسی که می‌کشید، درد در تمام استخوان‌هایش رعشه می‌کشید و ناله‌اش در گلو گم می‌شد. ▪چشمانش را بست تا در هیاهوی گلوله و همهمۀ تکفیری‌ها که شاید به چند قدمی‌اش رسیده بودند، رؤیای شب سوم را پشت همین پلک‌های بسته ببیند که قدرتی به‌سختی تکانش داد. 📖 ادامه دارد... ✍️ نویسنده: فاطمه ولی‌نژاد

📕 روایت کوتاه #هیچ_دردی_نداشت 🔻قسمت دوم ▪از شدت درد، نوری به نگاهش نمانده و با همین چشمان نیمه‌باز و بی‌حالش می‌دید برای بردن یا شاید هم برای بریدن سرش آمده‌اند. ▫دو تکفیری بدن خونی‌اش را بی‌خیال اینهمه زخم، روی پتویی انداخته و فرصت نشده بود شهد شیرین خواب شب سوم را دوباره بچشد. ▪دو سرِ پتو را گرفته؛ از ترس حملۀ نیروهای مقاومت، به سرعت او را می‌کشیدند و در همین کشیدنِ بی‌رحمانه، بدنش به زمین کوبیده می‌شد و از سوختن پارگی‌های پُرخونش، تمام تنش آتش می‌گرفت. ▫در برزخی میان مرگ و زندگی مانده و شاید لحظاتی از هوش رفته بود که وقتی چشمانش را گشود، دید در اتاقی روی زمین افتاده و چند تکفیری دوره‌اش کرده‌اند. ▫یکی با موبایل فیلم می‌گرفت، یکی کنارش روی زمین نشسته و دیگری بازجویی می‌کرد: «اسمت چیه؟» ▪حجم خونریزی کار خودش را کرده و دیگر نه خونی به رگ‌هایش مانده بود نه نایی به گلویش که به زحمت جواب داد: «محمد.» ▫اسمش ذوالفقار بود و نباید مقابل دشمن حرفی می‌زد که دوباره پرسیدند: «اهل کجایی؟» ▪نگاهش دریای آرامش بود، بین چشمان دشمنان مردانه می‌چرخید و دوباره با طمأنینه جواب داد :«لبنانی‌ام.» که یکی خرناس کشید: «عضو حزب‌الله هستی؟» ▫با بدن پاره‌پاره و جانی که به تنش نمانده بود، میان تکفیری‌ها اسیر افتاده و نگاه نافذش مثل شمشیر بود. ▫حرفی نمی‌زد و همین سکوت با ابهتش عصبانی‌ترشان کرده بود که یکی طعنه زد: «ما در راه الله اینجا هستیم، تو چی؟ در راه حزب‌الله؟» ▪لبخندی دلربا لب‌های خشکش را از هم گشود و گویی رؤیای شب سوم دوباره مقابل چشمانش جان گرفته بود که با لحن گرمش شهادت داد: «والله برای دفاع از مقدسات اینجا هستم.» ▫انگار منتظر همین گواهی بودند که پشت سر هم تکرار می‌کردند: «برای زینب؟ برای زینب اینجایی؟» ▪تا اینجا اینهمه درد را تحمل کرده و لب از لب باز نکرده بود اما شنیدن همین نام، از زبان تکفیری‌ها جگرش را آتش زد که خطوط صورتش همه در هم شکست و برای نخستین بار بلاخره یک ناله زد. ▫دیگر جوابی نمی‌داد و قاتلینش، هنوز زوزه می‌کشیدند: «برای چی اینجا هستی؟ چند سالته؟» و انگار بنا بود حتی سن و سالش یادآور مظلومیت مادر باشد که نبض نفس‌هایش تندتر شد: «۱۸ سال.» ▪دیگر به درستی نمی‌شنید چه می‌گویند و انگار داشت تعبیر رؤیایش را به چشم می‌دید. ▫شب سوم باز همان خواب را دیده بود؛ دوباره روی سینه‌اش نشسته و به قصد بریدن رگ‌های گردنش پیش چشمانش خنجر کشیده بودند که حضرت سیدالشهدا (علیه‌السلام) را دیده و لحن بهشتی‌اش را شنیده بود: «نترس ذوالفقار! هیچ دردی نداره! سر من رو هم بریدند، اصلاً درد نداره!» ▪هنوز لحن امام حسین (علیه‌السلام) در جانش جاری و شیرینی این دیدار در خاطرش مانده بود که سینه‌اش مثل همان ثانیه‌های خواب سنگین شد. ▫چشمانش را گشود؛ درست روی قفسۀ سینه نشسته و برق خنجر مقابل چشمانش بود. ▪به لحظۀ تعبیر شیرین‌ترین رؤیایش در بیداری رسیده و عطش چشیدن طعم شهادت بی‌تابش کرده بود. ▫تنها چند لحظه طول کشید و هیچ دردی نداشت... 📓 پایان ✍️ نویسنده: فاطمه ولی‌نژاد 💔 براساس فیلم به جا مانده از آخرین لحظات زندگی شهید ذوالفقار عزالدین، شهید مدافع حرم ۱۸ ساله لبنانی در سوریه و سخنان شهید حاج قاسم سلیمانی درمورد او...

🛎 سفر زیارتی مشهدمقدس آذر ماه 🔰 مدت اقامت ۴ شب 🚌 رفت و برگشت به عهده شخص می باشد 🏠هتل الزهرا اتاق ۳ و ۴ تخته (خ طبرسی طبرسی ۲۷) 🍔سه وعده کامل غذا روزانه (صبحانه، ناهار،شام) با منوی انتخابی ✅ هرنفر فقط ۲۵۰/۰۰۰ تومان😳 با شرایط زیر: 1⃣حداقل شش ماه از پرداخت اولین حق عضویت در صندوق ذخیره بسیجیان گذشته باشد. 2⃣عدم استفاده از تسهیلات در سال ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ 3⃣عدم استفاده از اعزام ها در سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴ تاریخ سفر ها ✳️ ۳تا۷ آذر ✳️ ۷تا۱۱ آذر ✳️ ۱۱تا۱۵ آذر ✳️ ۱۵تا۱۹ آذر ✳️ ۱۹تا۲۳ آذر ✳️ ۲۳تا۲۷ آذر ✳️ ۲۷ آذر تا ۱ دی ⚠️ عضو اصلی متأهل: به همراه همسر و فرزندان مجرد عضو اصلی مجرد: به همراه پدر ومادر ⚠️⚠️ ملاک ثبت نام عضو و تحت تکفل، وارد کردن اسامی تحت تکفل و بارگذاری صفحات شناسنامه و کارت ملی در سامانه Sahabcard.ir می باشد. ⏰ زمان پیش ثبت نام: یکشنبه ۱۸ آبان از ساعت ۲۰ تا تکمیل ظرفیت 🔰افراد واجد شرایط بالا جهت پیش ثبت نام و انتخاب تاریخ به سامانه سحاب بخش گردشگری مراجعه نمایند. 🔊لطفا رسانه بوده و به دیگر بسیجیان عزیز اطلاع رسانی نمایید. 🔸صندوق ذخیره بسیجیان استان اصفهان Eitaa.com/szbasijian_esfahan

‌ ♨️هشدار حمید رسایی به عارف 🔹آقای عارف! لطفا فردا به مجلس نیایید. طبق قانون جایگاه شما غیر قانونی است. 🔹 نمی‌شود کیوسک یک دست فروش را در اهواز به خاطر اجرای قانون خراب کنند ولی قانون درباره شما اجرا نشود! 🔹این تبعیض است، قانون درباره همه باید اجرا شود چه آن اهوازی، چه من و شما که گردنمان کلفت است. 🔹 اگر فردا فرصت کنم به حضور شما در مجلس اعتراض می‌کنم.

✅ یه عمر عروسک باربی و مرد عنکبوتی به ما قالب کردن، امروز اسباب‌بازی پهپاد شاهد ما دست اوناست این پیشرفت نیس پس چیه؟ یکی این پایین بهم بگه👌🏻

✍شاید حرف حساب رسایی در ظاهر یک هشدار و یک تذکر قانونی‌ باشد اما در عمق خود آینه‌ تمام‌نمای وضعیتی‌ست که سال‌هاست مردم را عصبانی و به بی‌اعتمادی کشانده. وقتی قانون برای دستفروش اهوازی بی‌چتر و بی‌پناه و امثالهم بی‌رحمانه و سختگیرانه اجرا میشود اما در برابر قانون گریزی یک مسئول عالیرتبه سکوت میکند، این ریشه اعتماد عمومی را می‌خشکاند و معنایش چیزی جز دوگانگی در اجرای قانون نیست. مردم ممکن‌ست فقر را تحمل کنند، اما تبعیض را هرگز. درد گرسنگی با اندکی نان شاید تسکین یابد، اما درد بی‌عدالتی هیچ درمانی ندارد جز اجرای یکسان قانون برای همه! از دستفروش تا وزیر و رئیس جمهور. اگر این دوگانگی ادامه یابد، نه از قانون چیزی میماند و نه از حرمت نظام اداری که باید مظهر عدالت باشد.

♨️ رییس‌جمهور در مجلس: 🔹 بیایید دولت را کوچک کنیم و براساس منابع مان هزینه کنیم ✍ این جمله ظاهرش زیبا و دلنشین و منطقی‌ست اما در باطنش ادامه همان نسخه نئولیبرال‌هاست که سال‌هاست به اسم کوچک‌سازی دولت کشور را به سود عده‌ای خاص و زیان اکثریت مردم اداره کرده. دولت اگر راست میگوید ساختار دلالی، پیمانکاری بی ضابطه و غیرشفاف، حقوق‌های نجومی و رانت‌خواری را کوچک کند، نه اینکه فقط کارمند جزء و یارانه مردم و نظارت بر بازار قربانی شوند. دولت باید سبک شود از رانت، نه از وظایف. دولت را کوچک کنیم یعنی وظایف دولت را بدهیم ثروتمندان انجام دهند و فقرا را بِدَرند اتفاقا مشکل ما بزرگی دولت نیست ، بی‌عدالتی در دولت‌ست. آن بخش از دولت که باید از مردم حمایت کند، ضعیف و بی‌پول شده، اما بخش های تصمیم‌ساز که در خدمت بانک‌ها و رانت‌داران‌ و صادرکنندگان متخلف‌ست هر روز فربه‌تر. این حرف که براساس منابع‌مان هزینه کنیم هم قشنگ‌ست! اما کدام‌منابع؟ مگر چیزی باقی مانده؟ اگر قرارست منابع در انحصار حلقه خاصی بماند و ارز صادراتی برنگردد، چنین حرفی یعنی مردم باید کمتر بخورند تا مافیا و الیگارش و مفسدین بیشتر ببرند. اقتصاد سالم یعنی دولت چابک، اما مقتدر در عدالت و این خلاف کوچک سازی‌ست. چابک سازی با کوچک سازی متفاوت‌ست.

‌ ♨️ وزیر اقتصاد به‌جای پاسخ به نمایندگان سوال پرسید 🔹مدنی‌زاده: سوال، آیا حال اقتصاد ما خوب است؟ آیا رشد اقتصادی ۸ درصد محقق شده؟ چرا؟ آیا کم‌کاری دولت بوده؟ آیا اقدامات تحقق در قانون دیده شده؟ 🔹وقتی در فضای نه جنگ نه صلح هستیم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم سرمایه‌گذاران مثل گذشته در کشور سرمایه‌گذاری کنند. ✍ وزیر اقتصاد به جای پاسخ، باز هم رفت سراغ همان حرف تکراری: "در شرایط نه جنگ نه صلح سرمایه‌گذاری نمیشود" این همان بهانه‌ایست که قبلا هم گفته و رهبری هم جوابش را داده‌اند که رشد ۸ درصد بدون سرمایه خارجی هم ممکن‌ست، اگر سیاستها درست باشد. مشکل نه جنگ‌ست نه تحریم، مشکل تفکر غلط اقتصادی‌ست که هنوز خیال میکند سرمایه فقط از بیرون می‌آید و مردم داخل هیچ نقشی ندارند. همین نگاه است که بازار را دو دسته کرده، یکی تولیدکننده سرگردان، یکی دلال خوشحال. وقتی سکه ۱۲۴ درصد بالا می‌رود، ارز ۷۸ درصد و زمین و خودرو نزدیک دو برابر می‌شوند، چرا کسی برود کارخانه بزند؟ وقتیی دلالی ارز و طلا وسکه بیشتر از تولید سود می‌دهند، یعنی سیاست عمدا به نفع غیرمولدها نوشته شده. رهبری بارها گفته‌اند مشکل مدیریت‌ست نه امکانات. اما این آقایان با گفتن "نه جنگ نه صلح" دنبال تطهیر ناکارآمدی‌ خودشان هستند! جنگ اقتصادی را دشمن شروع کرده، اما ادامه‌اش را بی‌تدبیری همین مدیران مینویسد. تا وقتی اراده برای تغییر مسیر از دلالی به تولید وجود نداشته باشد، رشد ۸ درصد فقط عددی روی کاغذ است. درمان در قیمت دلارست

حسین جان! شب جمعه است هوایت نکنم می‌میرم... 💔 هر شب جمعه که دلتنگ زیارت می‌شوم می‌روم در گوشه‌ای غرق عبادت می‌شوم یا سلامی می‌دهم از بام خانه بر حرم چون کبوتر راهیه صحن و سرایت می‌شوم #شب_جمعه_است_هوایت_نکنم_میمیرم