پروانه‌ها نور را به حکم میثاق می‌شناسند بگذار بُهت حضور ناگهانی جنگ سراسیمه تو را از خانه بیرون بکشد، بگذار خروش و خشم خفته‌ در روزگاران صلح، این‌بار لباس رزم بپوشد و کلاه‌خود آهنین به سر کند؛ بگذار روح‌ات آنچنان که آسمان غبار‌آلوده‌ی شهر سرخ و خاکستری است، گَرد اندوه به خود بگیرد و از فرط خصم تیره و تار شود؛ بگذار قلمی که رنگ غم به دنیای تو پاشیده از ضرب سینه‌ی ستبرت سخت درهم بشکند. جفت‌بال شکسته‌ی درنا‌های سپید، خبر از فراموشی صلح می‌دهد؛ این روزها خانه‌‌مان بوی خون مظلوم می‌دهد. مجرم امّا در خاطر ما غریبه نیست؛ دشمن رمیده بر احوالات ما، سال‌هاست با چشمانی خیره در کمین‌گاه نشسته و منتظر این روزهاست؛ منتظر رهایی آغوش دست‌هاست، منتظر فراموشی قداست اشک‌هاست، او در انتظار تزلزل عطوفت قلب‌هاست..! این‌بار امّا غیور مرد نامیرای میادین جنگ با صهیون، آن روح آشفته‌ی در تلاطم، قلب‌های گداخته را به پیکار در رکاب خود می‌خواند؛ هیبت او بر بلندای تاریخ ایستاده و فریاد می‌زند: «سیلاب اشک این مردم، بنیان حیات دشمن را از هم خواهد گسیخت! تاریکی هیچ‌گاه نمی‌تواند نور را در محبس خویش تاب آورد و ما آن خوشه‌های خشم برافروخته از نور آتشیم و ندای منادی فتح را چنان پاسخ خواهیم گفت که گوش اربابان ظلم کر شود!» ✍فاطمه صادقی یزدی #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu

ایده «وطن» در فهم عرفی، به فراوانی میان «مفهوم» و «معنا» اختلاط رخ می‌دهد. معنای شیء در ارجاعی ناصواب و انحصاری ناتمام، به مفهومی ذهنی، مصداقی عینی، یا توصیف واژگانی به نحو شرح الاسمی، فروکاسته می‌شود و معنا در این اثناء از دست می‌رود. شاید بدین سبب بود که افلاطون، در طرح هستی شناختی خویش، موجودیّتی متافیزیکی (ایدئا) را تدارک می‌دید تا آن را به استخدام دستگاه معرفت‌شناختی خویش درآورد و بدینسان معنا را محفوظ، نگاه دارد. ایدئا؛ امری فراتر از ماده که حقیقت پدیده «او» یا «در او» است. اگر قرار است -آنگونه که هراکلیتوس می‌گفت- هستی سیلان و تغیّر داشته باشد، پس در تناظری معرفتی، معنای پدیده نیز دستخوش همین سیلان و تغیّر می شود و اینگونه، معرفت ما نسبت به جهان، ناپایدار می‌گردد؛ چراکه اگر پدیده، خود حامل معنا باشد، با هر سیلانی هویّت شیء فرو خواهد ریخت؛ و اگر مفهوم ذهنیِ پدیده، حامل معنا باشد، با تغیّر پدیده، معادل ذهنی نیز نونهاد خواهد شد و این گونه، معنا از دست خواهد رفت. از این رو بایسته بود که افلاطون -و به تبع او فیلسوفان مسلمان- معناداری جهان را در امری بنشانند که به جهت ثبوت خود، حافظ معنا باشد و در عین حال که واجد کلّیّت است، مَجال ارجاع امور جزئی بدو فراهم باشد و بتوان جزئیّات را به مثابه مصادیق او، لحاظ کرد. آری! «ایده»؛ چیزی که در کلّیّت متافیزیکی‌اش، مَحمل معناست و طیف وسیعی از مفاهیم ذهنی و مصادیق عینی، بدو بازگردانده می‌شود. می‌گویم: «وطن» نیز ایده است. هم زبان را در بر می‌گیرد؛ هم تاریخ را شامل می‌شود؛ هم جغرافیا را احاطه می‌کند. محمل شکوهمندِ فرهنگ و تمدّن است و مرجعِ ارجمندِ خاک، و مصدرِ پاینده‌ی اخلاق، و بنیان ماننده‌ی ایمان، و حافظ یکایکِ هموطنانی که ذیل او، با نامی واحد می‌زیند؛ نامی واحد همچون «ایران»... این گونه است که می‌توان به وطن عشق ورزید؛ می‌توان به ساکنانش مهر بخشید؛ می‌توان بر متعدّیانش تاخت؛ می‌توان او را ساخت؛ می‌توان خاکش را بوسید؛ می‌توان به تاریخ و فرهنگش بالید؛ می‌توان برایش شعر سرود؛ می‌توان یک عمر او را ستود؛ می‌توان همه چیز را -حتی جان ناچیز را- برایش نثار کرد و می‌توان جهانی را بر سر دشمنش آوار کرد. انسان‌ها پیوسته می‌آیند و می‌روند؛ روزها پیاپی از پی هم می‌گذرند؛ مفاهیم در اذهان دگرگون می‌شوند و گاه، رنگ ابتذال می‌گیرند؛ اما ایده «وطن» به ثبوت خویش، باقی می‌ماند؛ وطن همیشه هست؛ وطن همیشه خواهد بود؛ باری! «ایران» همیشه هست؛ «ایران» همیشه خواهد بود. ✍ استاد گروه فلسفه «مجید یاریان» #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu

من یک ایرانیم! فلسفه تاریخ یک ملت در امتداد ایجاد یک تمدن نقش بسزایی دارد، ملتی که قدمت بسیار دارد و سردی و گرمی روزگار چشیده باشد خوب میداند در این مواقع چگونه ایستادگی کند و خوب میداند برای تغییر یک تمدن چقدر زحمت لازم است و خود این جامعه نظاره‌گر جدایی ملت‌هایش از خود بوده است، کشورهای همسایه که قبلاً متعلق به ایران بودند و آنها را جدا کردند، مردم خوب می‌دانند دشمن اگر تسلط پیدا کند مجال آن را نمی‌دهد که ایران و ایرانی هویتی داشته باشد پس مردم ایستادگی میکنند چون ایرانی هستند چون عزتمند در جهان هستند. قدمت تاریخی ایران از همه کشورهای متهاجم و متجاوز بیشتر است زمانی که در میدان مبارزه گلادیاتورها در روم از پرشین نام می‌بردند و ایستادگی آنان و قدرت آنان زبان زد بود استعمارگران اسمی از خود نداشتند پس با ایرانی که تمدن هخامنشی دارد نباید درگیر شد ما به جهانیان سنت و آداب و زبان تعلیم دادیم، اولین منشور حقوق به اسم ایرانیان در جهان ثبت شده است پس زمانی که ما میگوییم ایرانی هستیم به این اصالت خود می‌بالیم که نابودی بااصالت‌ها به این آسانی نیست، ما دوباره در جهان سرفرازی خواهیم کرد و نظم نوین جهانی را رقم خواهیم زد. ایران من همیشه در طول تاریخ حماسه‌های عظیمی را خلق کرده است چه درعرصه علم و هنر و چه در عرصه جنگ و عمل، ما برای حفظ تاریخ خود تمدن خود ایستادگی می‌کنیم و از خون ایران و ایرانی آرش کمانگیر‌ها و رستم و سهراب‌ها به جای ماندند که الان تیر و کمان شان برای حفظ میهن به کار می‌آید و نام ایران باز تاریخ سازی خواهد کرد. ✍جواد جعفری #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu

❇️ پویش مردمی دانشجویی «روایت مهربانی» حتما در این روزها شاهد لطف و محبت مردم نسبت به هم هستید که چگونه در شرایط جنگی به یاری یکدیگر شتافته اند. ثبت روایت کمک ها و مهربانی های مردم به همدیگر در این روزها علاوه بر انتشار خوبی و محبت، برای آیندگان نیز ارزنده خواهد بود. از تمامی مخاطبین فرهیخته تقاضا داریم مواردی که این روزها از یاری رساندن مردم به همدیگر در استان #زنجان مشاهده می کنند، ترجیحا با عکس یا فیلم مرتبط و با هشتگ #روایت_مهربانی به رشته تحریر درآورده و به ادمین مسیر جهت تبدیل به عکس نوشته و انتشار در کانال ارسال کنند. @Admin_masir_zn با ما در "مسیر" بمانید. ✅ @masir_zn

جام زهر در کتاب های تاریخ خواندم امام فرمود: جام زهر را نوشیدم. برایم سوال بود،چرا؟چرا صلح و دست کشیدن از جنگی که برای ما درد بود ، درد از دست دادن عزیزانمان ،درد تنها بودن در میان گله ای از کفتارها باید برای امام طعمی از جنس زهر داشته باشد؟ چرخ دنیا چرخید و به جای ورق های کتاب تاریخ را زندگی کردم. آتش جنگ را بر گلستان کشورمان ریختند و خواستند این آتش را خودشان خاموش کنند ،جنگ را خودشان تحمیل کردند و خواستند صلح را نیز تحمیل کنند. صلحی که فهمیدم چرا شبیه به زهر است. امام مجبور شد جام زهر را بنوشد ،همچون که امام حسن مجبور شد. اما این امت از امام آموخت ،همچون که قیام حسین(ع) امتداد صلح حسن(ع) است ،آموخت که دیگر وقت صلح نیست و در امتداد صلح امام باید قیام کند و متجاوز را تنبیه کند حتی اگر به قیمت ریختن خون باشد. این بار ما پشت رهبرمان ، لشکری کشیدیم که هرچقدر از ما بکشند بیشتر می روییم و سبز می‌شویم. کشته هایمان شهیدند و ما را از این ترسی نیست ،چه بسا در سر همه ما شوق این است که پیش از ناممان شهید حک شود. این بار دیگر صلحی در کار نیست ،همانطور که سنوار عزیز ما گفت: یا پیروز می شویم یا کربلای دیگری رخ می دهد. ✍زهرا محرم زاده #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu

دلنوشته ای برای رهبرم...❤️ ای رهبرم ای همدم ایران 🇮🇷ای مردی که عزیزانت را یکی یکی تقدیم سید الشهدا می‌کنی 🌿،آرامشی که در کلام شما وجود دارد ترس و دلهره جنگ را از ما دور می کند و امیدی در دلهای بی قرار ما جوانه میزند فقط و فقط بخاطر یک چیز وطن نامی که جزوی از وجود ما است و نمیشود ساده از آن گذشت وطنی که روزهای سختی را پشت سر گذاشته و به امروز رسیده ...🇮🇷🇮🇷 تلنگری برای بیداری...❗❗ حال کسانی را می بینم که طرفدار این نظام و رهبری نبودند ولی جنگ که شروع شد تازه به سخنان رهبری پی برده و شرمنده هستند که این رهبر بزرگ را دیر شناخته اند اما بنظر من دیر نیست همه ما یک ادبیات مشترک به نام ایران داریم که مارا متحد می‌کند،اتحاد از همین تضاد ها شکل می‌گیرد و استوار میگردد ، رهبر انقلاب همیشه در کلام هایشان همه را مورد خطاب قرار داده و فرزندان این خاک و بوم دانسته اند...🇮🇷 حال کسانی را میبینم که تا دیروز فکر رفتن در سر داشتند اما امروز می‌خواهند پرقدرت از وطن خود در مقابل رژیم کودک کش اسرائیل دفاع کنند 🇮🇷 این جنگ یک تلنگر شد برای ما اما تلنگری سخت و جان سوز با از دست دادن سرداران و مردم عزیزمان ❤️‍🩹 این نیز بگذرد...🙂 این روزها نیز میگذرد به کمک الهی اما چیزی که در یادها می ماند این اتحاد و همبستگی مردم ایران است که مانند الماسی می‌درخشید و همه جهان را به تحسین برمی انگیزد ... ✍لیلا خلیلی یگانه ،دانشجوی رشته فلسفه و کلام اسلامی #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu

چند جمله با وطن‌فروشان ایران را همچون شیری میبینم که از بلاهایی جان سالم به در برده که دیگر برایش هیچ اتفاقی دشوار نیست. او با پیروزی هایش در جنگ ها قدرت میگیرد؛ ولی زمان هایی در تاریخ پرشکوهش زخم هایی به جان دارد ؛ آنجا که فرزندانش خاکش را به بی‌گانه میفروشند ؛ آنجا که آغوش گرمش را برای مردم ظلم دیده جهان باز میکند و آنها در آغوش ایران از پشت به آن خنجر میزنند. جمله ی ارنستو چگوارا در ذهنم تکرار میشود که میگوید اگر توانستید به مگسها بفهمانید که گل از زباله بهتر است به خائنین وطن هم میتوانید بفهمانید که کشور از ثروت بهتر است. به خودتان بیایید قلب ، روح و ناموس خودتان را فدای دنیای بی ارزش نکنید. همه ی ما روزی میرویم و این اسم،یاد ماهست که میماند. اکنون انتخاب میکنیم که همچون قهرمانان وطن نام‌مان در قلب ها حک شود یا همچون وطن فروشانی مانند مردمانی که وطن را به مغلان فروختند و در نهایت به دلیل وطن فروشی توسط مغلان کشته شدند مورد لعنت نفرت نسل های آینده قرار بگیریم... و آنکه حب وطن نداشت به دل مرده زان خوب تر به باور من ✍ثمین رضائی #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu

#موشن‌گرافیک سرلشکر شهید غلامعلی رشید «نابغه جنگی ایران » #شهید_غلامعلی_رشید @basijznu

#جلسه_تحلیلی 🔴 *بررسی وقایع امروز انقلاب اسلامی* بسیج دانشجویی؛ در معادلات جنگ امروز چه نقشی دارد؟! 🕓 شنبه ۳۱ خرداد ساعت ۲۱ 👤 با ارائه: *هادی قاسمی* مسئول محترم سازمان بسیج دانشجویی پیوند جلسه: https://www.skyroom.online/ch/rafda/tabeinmavaze 🌐 #شبکه_گرا 🆔 @geraa_ir

مکتب خون ای عالم به این جرثومه های فسق و فساد بگو که بعد از ۱۴۰۰ سال از عاشورا هنوز هم سر مشق این مکتب هَیهَات مِنَّا الذِّلَّة است. در میان شعله‌های سوزان، در لحظه‌ای که آسمان با زمین می‌آمیزد، هیهات من‌الذله سر می‌دهد، فریادی از اعماق وجود، سرود آزادی و ایستادگی. اینجا، در این میدان پر از خون، شهیدی می‌افتد، نه به معنای پایان، بلکه آغاز رستگاری. خون شهید، رنگین‌کمانی می‌شود بر فراز سرزمین، یادگاری جاودانه از عشق و فداکاری. هر قطره‌اش، داستانی از ایمان و شجاعت را روایت می‌کند، داستانی که نسل‌ها را الهام می‌بخشد. در این فداکاری، اسارت و ذلت معنایی ندارد، تنها آزادی و عزت است که بر همه چیز چیره می‌شود. هیهات من‌الذله، شعاری است که در رگ‌های تاریخ جاری می‌شود، یادآور لحظه‌ای که انسان، زنجیرهای بندگی را می‌شکند و بال‌های غرور و شرف را می‌گشاید. شهادت، مرهمی است بر دردهای میهن، چراغی در تاریکی‌ها که راه را برای آینده‌ای روشن نشان می‌دهد. در این حماسه، مرگ نیز رنگی دیگر می‌گیرد، نه پایان زندگی، بلکه گذرگاهی به سوی جاودانگی. شهیدان، با جان خود، پلی می‌سازند میان زمین و آسمان، تا یادآور باشند که هیهات از آنِ ذلت و تسلیم است. ✍مهدی قره باغی، دانشجوی علوم و مهندسی خاک #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان

جمعه نصر ! وقتی به نزدیکی مصلی رسیدم ، دلم می خواست مثل بقیه وارد مصلی بشم و نمازم رو داخل بخونم. به سمت ورودی ها رفتم و برای گذاشتن کفش هام نایلون گرفتم ، اما از هر طرف خواستم وارد بشم انقدر جمعیت زیاد بود که پشیمون شدم. هوا هم به شدت گرم بود و تصمیم گرفتم پارک روبروی مصلی تو سایه نماز بخونم. وارد پارک که شدم دیدم نه مثل اینکه واقعا شلوغه ، چون تعداد زیادی مثل من تو پارک نشسته بودن و تعدادی هم زیر نور آفتاب و کف زمین نماز شون رو پیوسته و با امام جمعه خونده بودند . شروع کردم به خوندن نماز که دوتا دختر تقریبا ۱۶ ساله اومدن و نزدیکی من نشستن. مثل دوتا کارشناس جنگ تو دل شلوغی هاشون ، مسائل جنگ تحلیل می کردن. اون ور تر سه تا خانم چادری هم اومدن یک چیزی انداختن و مثل من شروع کردن به خوندن نماز ، مثل اینکه مسافر بودن از تهران و اینجا حضور داشتن ، این را از لحجه فارسی که داشتن و مدام از حال و هوای نماز جمعه تهران می گفتن فهمیدم . یکم منتظر بودم که یک لحظه توجه ام سمت یک دختر جلب شد ، یک دختر تنها نشسته بود روی ویلچر برقی و داشت به سمت مصلی میومد ، جالب تر اینکه پرچم ایران و وصل کرده بود به ویلچرش . سرم رو که چرخوندم دو نفر رو دیدم که با وجود معلولیت خودشون و رسوندن بودن به مصلی . خیلی ها اومده بودن ،اکثرا هم با خانواده تقریبا هیچ کس فکرش را نمی‌کرد این جمعیت را ببیند . بعد از نماز اخبار را از گوشی چک کردم تمام کانال ها و خبرگذاری ها از حجم حضور مردم گذاشته بودن . سکانس دوم ماشین شعار کم کم داشت آماده میشد جمعیت به خیابان آمده بودند شروع کردن ، مرگ بر اسرائیل ، مرگ بر منافق مردم با تمام توان و با مشت های گره کرده فریاد می‌زدند چهره هاشون پر از خشم و نفرت ولی امید بود . آقایی که داشت شعار میداد هم مردم رو هدایت میکرد و هم شعار ها و شعر ها رو میخوند. چشمم خورد به در ورودی مصلی از شدت حجم زیاد مردم قفل شده بود راستش را بخواید هیچ کس فکرشو نمی‌کرد امروز این جمعیت عظیم و تو مصلی ببینه تصوری که داشتند این بود که چند نفری بیشتر از سری های قبل می آیند . همه با تعجب به جمعیت نگاه میکردند . فوج جمعیت بود که از در های مصلی بیرون می آمد ۱۰دقیقه ، ۲۰دقیقه با سرعت گذشت ولی همچنان جمعیت زیادی داخل صحن مانده بودند . خیابان مملو از جمعیت شده بود آن طرف تر ورودی خانم ها هم همین وضعیت بود فکر میکردم همه خانم ها داخل ماندن و منتظر ولی جلو تر که رفتم جمعیت خانم ها در خیابان مشغول شعار بودند تعداد کثیری از خانم ها و آقایان لباس رنگ روشن پوشیده بودند معنی همان جملهٔ عزا بماند بعد از پیروزی صدای بچه ها بیشتر از هر موقع به گوش می‌رسید . داشتم فکر میکردم که چطور میشود مردم ما با خانواده و بچه بیان پای کار انقلاب اونوقت رژیل جعلی و اشغالگر توس پناه گاه ها باشن . این نشان از ایمان مردم ماست. ✍دانشکده علوم ته راهرو #قلم_ماندگار #جانم_فدای_ایران #بسیج‌دانشجویی‌دانشگاه‌زنجان @basijznu