_

تو همون خاطره‌ای هستی که هنوز نمی‌دونم باید نگهش دارم یا فراموشت کنم.

_

توی نهنگ عنبر  یه سکانس تلخ بود که رضا عطاران به مهناز افشار میگه میری خارج که اونجا درا خودشون باز میشن؟ تو بمون ایران پشت هر دری که موندی خودم برات بازش میکنم. :)

_

بعضی‌وقتا آدم وقتی ناراحته گریه نمی‌کنه. ولی کلید و وسایلش رو جا می‌ذاره، لیوان از دستش می‌افته، به یه نقطه خیره می‌شه، چاییش سرد می‌شه و وقتی باهاش حرف می‌زنی می‌گه: ببخشید نفهمیدم، می‌شه یه بار دیگه بگی؟

_

_

تارکوفسکی میگه: تنها یک چیز می‌دانم و آن اینست که وقتی می‌خوابم دیگر معنای ترس را نمی‌دانم، معنای رنج را، معنای سعادت را، خوشا آن کس که به خوابی عمیق فرو رفته است! خواب سکوتی‌ست که بهای هر چیز را می‌پردازد. ترازوئیست که وزن همه آدمیان در کفه‌هایش یکسان است؛ فقیر و غنی و دارا و ندار، همه به یک اندازه.

_

او هیچ‌وقت نگفت دلش گرفته. فقط آرام‌تر حرف می‌زد، کمتر می‌خندید و بیشتر به پنجره نگاه می‌کرد. بعضی غم‌ها اسم ندارند؛ فقط از طرز نگاه کردن آدم می‌شود فهمیدشان.