یکی بود یکی نبود. جز خدا هیچچی نبود زیر ِ این تاق ِ کبود، نه ستاره نه سرود. عموصحرا، تُپُلی با دو ت
پسرا، حیف!
که جز نعره و دلریسهی ِ باد،
هیچ صدای ِ دیگهیی
به گوشاشون نمیاد! ــ
غم ِشون سنگ ِ صبور
کجکلاشون نمدک
نگاشون خسته و دور
دل ِشون غصه تَرَک،
تو سیاهی، سوت و کور
گوش میدن به موج ِ سرد
مییریزن اشکای ِ شور
توی ِ دریای ِ نمور...
جُم جُمَک برق ِ بلا
طبل ِ آتیش تو هوا!
خیزخیزک موج ِ عبوس
تا دَم ِ عرش ِ خدا!
نه ستاره نه سرود
لب ِ دریای ِ حسود،
زیر ِ این تاق ِ کبود
جز خدا هیچچی نبود
جز خدا هیچچی نبود !
یکی بود یکی نبود. جز خدا هیچچی نبود زیر ِ این تاق ِ کبود، نه ستاره نه سرود. عموصحرا، تُپُلی با دو ت
هدیهی امشب لآویآ ‹ورژنعاشقشعر› به ستارهها🧎🏻♀🌟ـ
هرچقدرم طولانیه، هروقت وقت کردید بخونیدش. با اختلاف قشنگترین شعریه که تاحالا خوندم :)