🖇کهکشان وجودم ۱ https://eitaa.com/17731243/3943 🖇کهکشان وجودم ۲ https://eitaa.com/17731243/3981

ماها تازه به راه افتاده نیستیم که تازه بخوان بهمون تاتی تاتی راه بدن ! ماها همون طفل های کوچکی هستیم که راه رفتن رو یاد گرفتیم دست پدرانه امیرالمؤمنین رو شونه هامون و نگاه مادرانه حضرت زهرا دنبال تک تک قدم هامون بوده . ماها راه رفتن رو یاد گرفتیم اما زمین هم می خوریم! امشبی یکم از این زمین خوردن ها و دوباره بلند شدن ها بگیم برای هم ...

بچه آدمیزاد اول راه رفتن هی زمین می خوره ، هی بلند میشه شاید از هر ده تا قدمی که بر می داره دو تا پنج بار زمین بخوره بعد ذوق می کنه نگاه نمی کنه که پنج بار خورده زمین اون راه رفتن براش مهم این بچه بزرگ میشه پاهاش قوی تر میشن با بچه محل هاش بارها مسابقه دو میده میزنه و ناغافل یکبار زمین می خوره اینجا دیگه به خودش نمیگه عیبی نداره توقع نداره از خودش میگه آخه من این همه دویدم ماهیچه هام قوی شدن سرعتم زیاد این زمین خوردن چی بود این وسط؟

سال ها بعد دیگه بچه آدمیزاد نیست خود آدمیزاد تو راه و مسیر یومیه اش دوباره می خوره زمین خودش رو که وسط زمین ولو می بینه زود پا میشه ها خودش رو جمع و جور می کنه اما خجالت زده است! اینجا دیگه حس ناتوانیش اولین احساس نیست براش احساس خجالت داره که زن بالغ مرد بالغ زمین خوردنت چی بود؟ خجالت زده است این آدمیزاد ...

حکایت روح آدمیزاد هم همینه .. تو هر مرحله ای از سلوک خودش که باشه این زمین خوردن ها براش طعم متفاوتی داره دیگه هرکسی اینجا براش خودش کلاهش قاضی که تو کدوم مرحله است _از زمین خوردن هاش شاکی نیست چون تازه راه رفتن یاد گرفته _از خودش شاکی میشه چون سرعت زیاد خودش به مذاقش خوش اومده _احساس خجالت و شرمندگی داره که بابا این جدولِ ، این سر بلندی ، این چاله چوله خیلی کوچیک بود برای زمین زدنت .. بالاتر از این ها هم هست ها مثلا همین آدمیزاد پیر که میشه زمین که می خوره دیگه قوت جوانی خودش رو ندارن که سریع بلند بشه و دست به زانو بگیره افتادن برای اون یعنی خطر! یعنی شکستن مهره های کمر و پارگی مینیسک و ... آسیب جدی درد می کشه خیلی هم درد می کشه از زمین خوردنش زمین گیر میشه !

حالا اگر تو مرحله اولی دردت به دلم محب و شیعه امیرالمؤمنین خودشون دوا و درمونت میشن چون تازه راه رفتن رو یاد گرفتی! اگر تو مرحله دومی شده موقعیتی که ذوق خودت رو کردی سربلند بودی یکم از خودت یک ورژن خیلی بهتر رو دیدی حالا زمین خوردی با سَر هم زمین خوردی خوب دردت به جونم درد داره دیگه اما بار اولت که نبوده! تا اینجای مسیر تو زیاد زمین خوردی یعنی حالا نمیدونی دوا و درمون حالت چیه؟!

آدم های رشدی(یعنی اونی که به خود آگاهی رسیده می دونه چم و خم روحش چیه ، کجا آسیب پذیر تره ، کجا قوی تره ) از مرحله دوم به بعد دیگه خودشون رو می شناسن تقریبا .. زمین که می خوره چند روز بعد دوا و درمون خودش رو بلده

مثلا می‌دونه آقا من که نمازم قضا میشه از بابت این هست که مثلا ظهرم رو اول وقت خوندم بعد وسوسه شدم ، ترغیب شدم که حال ندارم ، گفتم بزار دیر تر بخونم که مثلا اول وقت نماز عصر باشه بعد رفته یا کلا نخوندم یا اگر خوندم آخر وقت خوندم این آدم میگه بابا خوب دوای من این هست که به هر ضرب و زوری هست نماز عصرم رو هم با ظهر اقامه کنم . یا مثلا نماز صبح بیداره ها میگه بزار تا اذان بیدار باشم اول وقت بخونم اصلا امشبی نماز شب بخونم نیم ساعت ، چهل دقیقه اصلا یک ربع قبل اذان همچین به خواب می‌ره که از وقت نماز می گذره کی بیدار میشه؟ یک دقیقه مونده مثلا به طلوع ... سه دقیقه گذشته از طلوع ...

حالا امشبی حرفم همین تو دیگه خودت رو بلد هستی ببین یک سری رذایل مثل حسد ، غرور ، تکبر و.. ممکن پنهان باشه و حالا حالا ها نفهمی اما یک سری چیز ها اصلا تو چشم ضایع است برات! اون ضایع ها چی هستن ؟ سوتی های وجودت چیه؟ سوتی یعنی همون چیزی که خودت خیلی خجالت می کشی ازش حتی ممکن بقیه هم با خبر نشن و نباشن ..

سوتی نماز نخوندن و قضا شدن نماز هست دروغ گفتن هست استمناء کردن هست وابستگی به غیبت کردن هست آرایش کردن از روی عادت هست شوخی و خنده ای که می‌دونی اشکال داره با نامحرم هست سوتی هزار تا چیز می تونه باشه که تو علم داری این خطاست! اما گاهی سر خودت رو شیره می مالی ..

مثلا یکی می دونه خیلی از ضعف ها و خطاها و از دست دادن فرصت ها به خاطر این هست که دقیقا همون مدت که اهل برنامه ریزی نبوده تو دفترچه اش ننوشته که فردا باید ها چیه نباید ها چیه ضربه خورده خوب این می دونه بابا من فعلا باید خودم رو با برنامه ریزی تو دفترچه آدم کنم تا درمون بشم!