هربار که #سینمایی (هِناٰس) رو نگاه میکنم که حدودا از وقتی اکران شده.
تا امروز صبح چهار بار دیدمش... با هر گریه ی شهره و سکانس آخر گریه ی آرمیتا من هم گریه میکنم.
وقت هایی که کار خونه رو انجام میدم
حتی اگه صداش رو بشنوم، باز همون حس و حالِ اولین بار دیدنش برام اتفاق میفته...
این روند رو با #سینمایی های دیگه ای
از جمله ( ویلایی ها، ماجرای نیمروز یک و دو، اروند، بادیگارد،نفس، روز صفر، شبی که ماه کامل شد، به وقت شام و...)
هر ژانر دیگه ای که میدونم نگاه کردن بهش #حب وطن و عرق ملی رو هزار برابر توی وجودم زنده میکنه...
تکرار و تکرار و تکرار کردم.
پ.ن: عرق/ ( واژه رگ یا شریان در زبان عربی « عرق » گفته می‌شود ، عرق ملی با اشاره به رگ و ریشه ، اصل ، خون ، نژاد ، غیرت و تعصب جهت ابراز حس وطن دوستی کاربرد دارد.)
هدایت شده از زِنُوبــــــاٰ|𓂆
دخترم، ماه برگشت....
با طَبق طَبق امید و هیجان و رویا...
با سبد سبد شاخه‌ی بهشتی نرگس و محمدی...
<چندمین دختر نبی آدم>