در مورد کلمه آخرالزمانی شیلوه در تورات عبری / قسمت دوم "عصا (سلطنت) از یهودا و شریعت گذاری از میان پاهایش جدا نخواهد شد تا وقتی שילה بیاید که همه امتها از او اطاعت خواهند کرد." (بخشی از وصیت حضرت یعقوب، مندرج در کتاب آفرینش، باب 49، فراز 10) در این یادداشت قصد داریم یک احتمال دیگر را در رمزگشایی از کلمه مبهم שילה در فراز فوق الذکر از تورات بیان کنیم. *** در نسخه های عبری موجود از عهد عتیق، نام یکی از پسران یهودا (فرزند حضرت یعقوب) שלה معرفی شده است. این کلمه در ترجمه های فارسی به شکل "شلاه"، "شله" و البته به شکل غلط "شالح" معادل نویسی شده است (حرف عبری ה در کلمه שלה معادل حرف "ه" است نه "ح"). با توجه به عبری-آرامی بودن زبان بنی اسرائیل در عصر پیامبرانشان، مشخص است که زبان اصلی و اولیه مجموعه کتابهاب عهد عتیق، نه یونانی که عبری و آرامی بوده است. اما بنا به هر دلیلی، قدیمی ترین نسخه موجود و مشهور به کامل از عهد عتیق، نه نسخه عبری آن که ترجمه یونانی این مجموعه کتاب (اسفار) است؛ نسخه ای که به نسخه هفتادگانی (هفتاد مترجم، سبعینه) مشهور است. ترجمه هفتادگانی عهد عتیق، تقریبا 1300 - 1200 سال از قدیمی ترین نسخه های عبری موجود از همین اسفار، قدیمی تر است. ترجمه یونانی مذکور، حدود سه قرن قبل از میلاد مسیح صورت گرفته است (2300 سال پیش) و قدیمی ترین نسخه های عبری ناقص و البته نسخه های (مشهور به) کامل عهد عتیق به ترتیب متعلق به حدود 1100 و 1000 سال پیش هستند (نسخه های کمبریج و لنینگراد). به عبارت دیگر، نسخه یونانی، قبل از اسلام تدوین شده است و نسخه عبری، متعلق به چند قرن بعد از اسلام است. همچنانکه گفته شد، در نسخه عبری زبان عهد عتیق (نسخه بعد از اسلام)، نام فرزند یهودا، به شکل שלה ثبت شده است. جالب است بدانیم که جستجو در نسخه یونانی (نسخه قبل از اسلام) عهد عتیق نشان می دهد که این اسم در نسخه مذکور به شکل Σηλωμ ثبت شده است. یعنی اگر نامی را که در نسخه یونانی ثبت شده با حروف عربی/فارسی بنویسیم، این نام به شکل "شلوم" یا "سلوم" ثبت شده است، نه شلاه! نباید تصور شود که این نام، فقط یکی دو بار در عهد عتیق آمده است تا چنین تفاوتی را تصادفی و ناشی از اشتباه و سهو در نسخه نویسی و کتابت به حساب بیاوریم. این نام به عنوان نام پسر یهودا حداقل در: - باب 38 کتاب آفرینش - باب 46 کتاب آفرینش - باب 26 کتاب اعداد - باب 2 کتاب تواریخ 1 - و باب 4 کتاب تواریخ 1 در مجموع حداقل 8 بار تکرار شده است و در همه این موارد، Σηλωμ (شلوم) و نه شلوه یا شلاه ثبت شده است. تنها استثناء، باب 26 کتاب اعداد است که البته در این یک مورد هم این اسم نه شلاه که شلون (Σηλων) ثبت شده است. چنین تغییری نیز البته می تواند موید "م" بودن حرف آخر این اسم باشد. چرا که در عهد عتیق و در زبان عبری، گاهی چنین تغییر و تبدیلهایی بین حروف "م" و "ن" صورت می گیرد (مثلا اسم گرشون / گرشوم). البته در تبدیلهای بین زبانی نیز تبدیل حرف ن به م و بالعکس متداول است (مثلا "عمرام" در زبان عبری و "عمران" در زبان عربی). ادامه در پست بعدی... @beshaaratha

در مورد کلمه آخرالزمانی شیلوه در تورات عبری / قسمت سوم و پایانی به جز نام پسر یهودا، در نسخه عبری عهد عتیق، مکررا از شهری مقدس با نام שלה یاد شده است. آن چنانکه می بینید، حروف الفبای نام این شهر، عینا همان حروف الفبای نام پسر یهودا در نسخه های عبری عهد عتیق است. نام این شهر تنها به دلیل تفاوت با نام پسر یهودا در اعراب گذاری، در نسخه های عبری، "شیلوه" تلفظ می شود. (باید توجه داشت که علامت گذاری و اعراب گذاری در خط عبری، امری متاخر است.) جالب اینجا است که جستجو در نسخه یونانی و قدیمی تر عهد عتیق، نشان می دهد که در این نسخه نیز نام این شهر همچون نام پسر یهودا غالبا با یک حرف "م" در انتها و به شکل "شلوم/Σηλωμ" (مثل کتاب اول سموئیل، بابهای 2، 3 و 4، کتاب اول پادشاهان، باب 2 و کتاب اشعیاء، باب 8) و در برخی موارد "شلو / Σηλω" (مثلا کتاب یوشع، باب ۱۰ و کتاب داوران، باب ۲۱) ثبت شده است. اما اینکه اسم دقیق پسر یهودا و نام آن شهر چیست، چه اهمیتی دارد؟ چنین تفاوتی به خودی خود اهمیت چندانی ندارد. اما وقتی توجه پیدا کنیم که کلمه שלה (نام پسر یهودا و نام شهری مقدس در نسخه عبری عهد عتیق) شبیه ترین کلمه به کلمه مبهم و بحث برانگیز שילה در وصیت نقل شده از یعقوب در تورات است این موضوع اهمیت می یابد. با توجه به ثلاثی بودن ریشه اکثر کلمات در زبان عبری (مثل زبان عربی) و صدادار بودن حرف "י" در کلمه שילה می توان گفت که دو کلمه שילה و שלה از یک ریشه هستند. همچنانکه در ابتدای این نوشته آمد در باب 49 کتاب آفرینش، از زبان حضرت یعقوب چنین می خوانیم: "عصا (سلطنت) از یهودا و شریعت گذاری از میان پاهایش جدا نخواهد شد تا وقتی شیلوه (שילה) بیاید که همه امتها از او اطاعت خواهند کرد." (کتاب آفرینش، باب 49، فراز 10) شباهت و همریشگی کلمات שילה و שלה از یکسو و "شلوم" نوشته شدن هر دو کلمه در نسخه یونانی و متقدم تورات از سوی دیگر وقتی اهمیت دو چندان می یابد که توجه کنیم، کلمه شلوم از ریشه سه حرفی "ش.ل.م" است که معادل ریشه "س.ل.م" در زبان عربی است. ریشه ای که کلمه های "سلام" و "اسلام" نیز از آن هستند. قرینه ای در تایید ادعای کسانی که کلمه مبهم "شیلوه" را در وصیت حضرت یعقوب، به حضرت محمد و اسلام تفسیر می کنند. در پایان متذکر می شوم که اسم فرزند یهودا و نام آن شهر مقدس، در نسخه موجود از دوره ماقبل اسلام، شلوم بوده و در نسخه های بعد از اسلام است که آن را به شکل شله یا شلاه می بینیم نه بالعکس. این نکته نیز می تواند به نفع همان تفسیر گفته شده تلقی شود. نگاشته حامد فتاحی ۳ تیر ۱۳۹۷ منابع: 1- LXX (نسخه هفتادگانی عهد عتیق) 2- BHS (نسخه لنینگراد عهد عتیق) @beshaaratha

تابلوی خیابان «شیلوه» شمالی در یکی از خیابان‌های گارلند دالاس در ایالت تگزاس / 20 شهریور 1403 @beshaaratha

وجه مغفولی از دستگاه سیاست خارجی آمریکا در مذاکرات جاری در سوابق زندگی سیاستمداران آمریکایی، برخی داده ها و اطلاعات علنی وجود دارد که در پرتو آگاهی از آن داده ها می‌توانیم رفتارهای آنها را تحلیل و پیش‌بینی کنیم. نکته عجیب اینجا است که علیرغم اهمیت این موضوع در چالش‌های بین ایران و آمریکا، در فضای رسانه ای ایران، گاهی اوقات در مورد این سوابق، مطلقا هیچگونه اطلاع رسانی نشده که نشان دهنده روزمرگی، انفعال و ضعف شدید ژورنالیسم و خبرنگاری در ایران است. در این یادداشت قصد دارم به تشکیلات کوفای (CUFI: مسیحیان متحد برای اسرائیل)، قدرتمندترین تشکیلات صهیونیسم مسیحی در آمریکای امروز اشاره کنم. با این شرط که بدانیم مارک روبیو، وزیر خارجه فعلی آمریکا از سمپاتهای کوفای است. کوفای ناشناخته در ایران، صرفنظر از لابیگریهای گسترده و فعالش، در آمریکا حدود 8 میلیون عضو دارد و در انتخابات گذشته، حامی ترامپ بوده است. توجه داشته باشیم که در سیستم انتخاباتی آمریکا، یک گروه 8 میلیون نفره که رای یکپارچه بدهند بسیار تاثیرگذار و برای رقابت کنندگان انتخابات بسیار وسوسه کننده و جذابند. در همین چهارچوب است که کاندیداهای انتخابات تلاش می کنند مثلا از اقلیت کم شمارتر یهودیان در آمریکا دلبری کنند. در ادامه به برخی مواضع کوفای اشاره می کنم تا متوجه شویم وقتی دستگاه دیپلماسی آمریکا در اختیار چنین جریانی قرار گرفته، چه انتظارات واقعی می توان از نتایج مذاکرات با آن دستگاه داشت: - کوفای از زمان تاسیس خود (سال 2006) بارها اعلام کرده که آمریکا باید به ایران حمله نظامی کند. - کشیش جان هگی (John Hagee)، رهبر و موسس این تشکیلات، جمهوری اسلامی را معادل با رژیم هیتلر میداند. -  کوفای، براندازی جمهوری اسلامی را تنها راه حل به اصطلاح مشکل ایران میداند. - کوفای شدیدا مخالف برجام بود، چون حتی در همان حدی که در برجام به ایران امتیاز داده شد را زیاد می دانست. این تشکیلات از خروج آمریکا از برجام در دولت قبلی ترامپ حمایت کرد. - این تشکیلات، طرفدار تشدید همه جانبه تحریم‌ها علیه ایران است. انتشار اولیه: ۱۷ مرداد ۱۴۰۴ #صهیونیسم_مسیحی @beshaaratha

چرا پرداختن به صهیونیسم مسیحی مهم است؟ نباید تصور کرد مسیحیان صهیونیست، اکثر جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند، اما سه نکته اثرگذاری آنها را قابل توجه می‌کند: ۱- تقریبا همگی آنها در انتخابات شرکت می‌کنند ۲- منسجم رای می‌دهند، بسیار منسجم‌تر از مثلا یهودیان (که نهایتا ۲ و نیم درصد از جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند) ۳- اختلاف رای کاندیدای پیروز و مغلوب در انتخابات آمریکا معمولا زیاد نیست و مسیحیان صهیونیست نیز در غالب ایالت‌های چرخشی که نقشی بسیار تعیین کننده در سرنوشت انتخابات دارند تمرکز جمعیتی دارند. بر این اساس می‌توان گفت با جمعیتی بین ۱۰ تا نهایتا ۲۰ درصد، تاثیرگذارترین گروه جمعیتی در انتخابات آمریکا، مسیحیان صهیونیست هستند. یک نمونه نظرسنجی‌ها و داده‌های آماری گوناگون در آستانه تاریخ حمله آمریکا به عراق نشان می‌دهند در آن زمان کم و بیش حدود 65 درصد از مردم آمریکا با این حمله موافق بوده‌اند. نکته جالب ماجرا این است که علیرغم اسرائیلی- صهیونیستی بودن پروژه تهاجم آمریکا به عراق، حدود 55 درصد یهودیان آمریکایی، موافق این تهاجم بوده اند (10 درصد کمتر از میانگین آمریکا). اما از سوی دیگر، حدود 75 درصد پروتستانهای انجیلی سفیدپوست (10 درصد بیشتر از میانگین آمریکا)، موافق این حمله بوده اند. توجه داشته باشیم که خاستگاه جمعیتی صهیونیستهای مسیحی آمریکا، جامعه پروتستانهای انجیلی سفیدپوست است. #صهیونیسم_مسیحی @beshaaratha

جلوه‌ای از صهیونیسم‌زدگی مسیحیت در آمریکا مدتی پیش خبری منتشر شد که هشت ایالت در آمریکا، پیش‌نویس قانونی را پیش خواهند برد که استفاده از نام «یهودا و شومرون» را به‌جای «کرانه باختری» در اسناد رسمی ایالتی الزامی می‌کند. این توافق حاصل دیدار میان قانون‌گذاران مجالس نمایندگان ایالت‌های یوتا، تنسی، آلاباما، لوئیزیانا، آیداهو، آیووا، اوکلاهما و آرکانزاس با یوسی داگان، رئیس شورای منطقه شومرون (سامره اسرائیل) بود که این قانون را در چارچوب تلاش برای جلب حمایت دولت ترامپ از حاکمیت اسرائیل بر این مناطق پیش برده است. از نظر ما اما نکته اینجا است که از این هشت ایالت، شش تای آنها جزو ده ایالت اول آمریکا از نظر مذهبی بودن و دو تای دیگر (آیداهو و آیووا) نیز در جدول رتبه بندی 50 ایالت آمریکا از نظر مذهبی بودن، در نیمه بالا قرار دارند. پس همگی جزو ایالات مذهبی هستند. اما اگر انجیلی بودن هم ملاک باشد، چهار ایالت تنسی، آلاباما، اوکلاهاما و آرکانزاس، در مجموعه پنج ایالت اول انجیلی (اونجلیکال) آمریکا قرار دارند. به وضوح اثر فاجعه بار صهیونیسم‌زدگی مسیحیت در آمریکا، مشخص است. #صهیونیسم_مسیحی @beshaaratha

وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ (سوره هود، آیه ۷۱) اگر بپذیریم فرزندی که به قربانگاه برده شد، اسحاق بوده، اینکه طبق این آیه، پیش از تولد او، تولد فرزند او (یعقوب) هم وعده داده شده، به این معنی است که در زمان قربانی، معلوم بوده که او قرار نیست کشته شود و طبعا از این قرار، تسليم شدن ابراهیم به اینکه فرزندش را قربانی کند، امری بزرگ نبوده و دستور به قربانی کردن او هم نقض غرض و بی معنی بوده است. مگر اینکه قائل باشیم این وعده به ساره در جایی داده شده که ابراهیم حضور نداشته، ابراهیم از آن مطلع نشده و بعدا هم ساره هیچگاه ابراهیم را از آن مطلع نکرده است. تکمیلی: ۳ آیه بعد از همین آیه، متوجه می‌شویم که ابراهیم نیز مستمع و منادای این بشارت (بشارت به تولد اسحاق و فرزند اسحاق) بوده است: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ ﴿۷۴﴾ #ذبیح @beshaaratha

در این مقاله https://p-l.journals.miu.ac.ir/article_9967_40abf9dba9650e85f56eeb4450fa8498.pdf در میان استدلال‌هایی که برای ذبیح بودن اسماعیل ارائه شده، استدلال جالبی آمده که برایم تازگی داشت: در تورات، وقتی ابراهیم از کوه قربانی به سمت محل زندگی خود بازمیگردد، دیگر فرزند قربانی همراه او نیست. تو گویی فرزند قربانی، فرزندی بوده که با او زندگی نمی‌کرده و پس از پایان این امتحان، پدر و پسر از یکدیگر خداحافظی کرده و هر یک به سمت محل زندگی متفاوت خود رفته اند. روشن است که کدام فرزند در جایی دور از محل زندگی پدر، زندگی می‌کرده است. پینوشت: نکته جالبی در مورد «آنتونی متیو جیکوب» نویسنده هندی مقاله: ایشان مسیحی متولد شده است و از کسانی است که با موضوع و استدلال بشارات (مشخصا ویدئوهای مرحوم احمد دیدات) جذب اسلام شده است. #ذبیح @beshaaratha

آذرماه 1403، در اوج دلگیری ممتد و هنوز بی پایانی که در آن زمان، غربت هم مضاعفش میکرد، این فتو_ویدئو_کلیپ ساده و غیرحرفه‌ای را برای دل خودم ساختم. البته برای برخی دوستان نزدیک هم ارسال کردم که در نتیجه حداقل از یک کانال تلگرامی پرممبر هم سردرآورد. تصاویر اولیه را اگر نشناختید به ترتیب همان چهار نفری هستند که در تصاویر بعدی، می شناسیدشان. البته برخی ویدئوها و عکسهای بعدی هم پر است از اسطوره های دیگری در کنار این چهار نفر @beshaaratha

صهیونیسم مسیحی در قرآن يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ (سوره مائده، آیه ۵۱) قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَىٰ لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ (سوره مائده، آیات ۷۷ و ۷۸) #صهیونیسم_مسیحی @beshaaratha

اشاره ظریف و غیر خودنمایانه قرآن به معنای نام برخی پیامبران- قسمت اول ۱- ابراهیم: مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ (حج، ۷۸) ۲- اسماعیل: وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَٰهِيمُ ٱلْقَوَاعِدَ مِنَ ٱلْبَيْتِ وَإِسْمَٰعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ (بقره، ۱۲۷) ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى وَهَبَ لِى عَلَى ٱلْكِبَرِ إِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ ۚ إِنَّ رَبِّى لَسَمِيع ٱلدُّعَآءِ (ابراهیم، ۳۹) نکته: توجه داشته باشیم در قرآن در موارد بسیار معدودی صفت سمیع خدا در آیاتی آمده که ذکر شخص یا اشخاصی خاص (همسر عمران، زکریا، ابراهیم، اسماعیل و اسحاق) در آن آیه هست ولی تنها شخصی که این صفت، دو بار با نام او همنشین شده، اسماعیل است. ۳- اسحاق: وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ (هود، ۷۱) ۴- یعقوب: فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ (هود، ۷۱) ۵- زکریا: ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا (مریم، ۲) وَاذْكُرْ رَبَّكَ كَثِيرًا (آل عمران، ۴۱) ۶- یحیی (یوحنا): وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَكَاةً ۖ وَكَانَ تَقِيًّا (مریم، ۱۳) ادامه دارد @beshaaratha

اشاره ظریف و غیر خودنمایانه قرآن به معنای نام برخی پیامبران-۲ ۷- شعیب در تورات، نام پدرزن موسی، ییترو است. برخی شعیب (همریشه با کلمات شعبه و شعوب)، پیامبر مدین در قرآن را همان پدرزن موسی تلقی میکنند. اگر اینطور باشد، نامگذاری متفاوت قرآن می‌تواند اشاره ای به ماجرایی در تورات باشد، ماجرایی که به نوعی کلیدیترین نقش پدرزن موسی در تورات است. در باب ۱۸ کتاب خروج، خدا بنی اسرائیل را نجات داده است. پس از این واقعه ییترو به ملاقات موسی می رود. روز بعد این ماجرا روی میدهد: 13)  بامدادان واقع شد که موسی برای داوری قوم بنشست و قوم به حضور موسی از صبح تا شام ایستاده بودند. 14)  و چون پدر زن موسی آنچه را که او به قوم میکرد دید گفت: “ای چه کار است که تو با قوم مینمایی؟ چرا تو تنها مینشینی و تمامی قوم نزد تو از صبح تا شام می ایستند؟” 15)  موسی به پدر زن خود گفت که “قوم نزد من میآیند تا از خدا مسألت نمایند. 16)  هر گاه ایشان را دعوی شود نزد من میآیند و میان هر کس و همسایه اش داوری میکنم و فرایض و شرایع خدا را بدیشان تعلیم میدهم.” 17)  پدر زن موسی به وی گفت: “کاری که تو میکنی خوب نیست. 18)  هر آینه تو و این قوم نیز که با تو هستند خسته خواهید شد زیرا که این امر برای تو سنگین است. تنها این را نمیتوانی کرد. 19)  اکنون سخن مرا بشنو. تو را پند میدهم و خدا با تو باد و تو برای قوم به حضور خدا باش و امور ایشان را نزد خدا عرضه دار. 20)  و فرایض و شرایع را بدیشان تعلیم ده و طریقی را که بدان میباید رفتار نمود و عملی را که میباید کرد بدیشان اعلام نما. 21)  و از میان تمامی قوم مردان قابل را که خدا ترس و مردان امین که از رشوت نفرت کنند جستجو کرده بر ایشان بگمار تا رؤسای هزاره و رؤسای صده و رؤسای پنجاه و رؤسای ده باشند. 22)  تا بر قوم پیوسته داوری نمایند و هر امر بزرگ را نزد تو بیاورند و هر امر کوچک را خود فیصل دهند. بدین طور بار خود را سبک خواهی کرد و ایشان با تو متحمل آن خواهند شد. 23)  اگر این کار را بکنی و خدا تو را چنین امر فرماید آنگاه یارای استقامت خواهی داشت و جمیع این قوم نیز به مکان خود به سلامتی خواهند رسید.” 24)  پس موسی سخن پدر زن خود را اجابت کرده آنچه او گفته بود بعمل آورد. 25)  و موسی مردان قابل از تمامی اسرائیل انتخاب کرده ایشان را رؤسای قوم ساخت، رؤسای هزاره و رؤسای صده و رؤسای پنجاه و رؤسای ده. 26)  و در داوری قوم پیوسته مشغول میبودند. هر امر مشکل را نزد موسی میآوردند و هر دعوی کوچک را خود فیصل میدادند. 27)  و موسی پدر زن خود را رخصت داد و او به ولایت خود رفت. (این نکته سنجی جالب را از جناب «مهدی صالح» نقل کردم.) @beshaaratha