الناجون من الحب لا يختلفون کثیراً عن الناجون من الحرب! «بازماندگانِ عشق، تفاوتِ چندانی با بازماندگانِ جنگ ندارند..!»

‌ ‌‌‌آخرش یه روز یه نخ از بین صدات رد میکنم، میندازم گردنم.

دراز شد سفرِ یارِ دورگشته‌ی ما .

زِ داغِ تو ، دلْ حزینْ است

بله امام رضا...

همچی داشت درست پیش می‌رفت تا اینکه فهمیدم بعضیا رو قرمه سبزی شکر میریزن .

ظرف دلتنگی من پر شده است پرم از دلتنگی کاش مشهد بودم...

حتی یک نفر مشکیه او را از تن من در نیاورد..

‏نصف عصبانیتم سر اینه که با آدم مورد علاقم حرف نمیزنم.

فهمیدین یا بیشتر توضیح بدم؟

هر روز..

من تماشای تو می کردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای منند گفته بودی که چرا محو تماشای منی و چنان محو که یکدم مژه بر هم نزنی مژه برهم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو بقدر مژه بر هم زدنی...