«و بعد، برای غریبیِ گریه‌هایم گریستم…»

وقتی برف ردپاها را بپوشاند، یا خاک استخوان‌ها را بپوساند، از ما جز آن بوسه‌ها چه می‌ماند؟

مکان‌ها هیچ ارزشی ندارند وقتی از وجود ‏کسانی که دوستشان داریم خالی‌اند...

هروقت چشمامو تو آینه میبینم:

عشق شما چنان کرد با من، که بهار با درختان.

گویند چرا تو دل بدیشان دادی والله که من ندادم ایشان بردند

گل چو خندید محال است دگر غنچه شود سر چو آشفته شد از عشق، به سامان نشود

هربار که نگاهت میکنم ، جمله‌ ای آشنا به ذهنم خطور میکند در اين سرزمين چيزی هست كه ارزش زندگی كردن دارد  

سال ها پرسیدم از خود کیستم؟ آتشم؟ شورم؟ شرارم؟ چیستم؟ دیدمش امروز و دانستم کنون او به جز من، من به جز او نیستم...

شادند جهانیان به نوروز و به عید عید من و نوروز من امروز تویی🌿🫀

به اذن عالی اعلی ، به احترام علی شروع می‌ کنم این سال را به نام علی..♥️ - #محمدجوادشیرازی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

وحين تفتقده، لا يكون الغياب مجرد مسافة بل يصبح فراغًا يبتلع كل من حولك، كأن لا أحد يكفي، كأن الحضور كله ناقص بدونه.