آواره دلی دارم، در حلقه‌ی گیسویت

در شخصِ مُرده‌ی من خود را بیار و جان کُن..

جایِ قلبم را نمی دانستم، تا اینکه عاشقت شدم!

خردادِ شوم..

آسمون هم ب‌حال ما گریه کرد

آيا كسى نشسته است پشت ابر؟ كه نی مى‌زند يا سه تار؟ نمى‌دانم… اما يک آواز از گوشه آسمان جمعه مى‌ريزد…

‏من تماشای تو می‌کردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای من‌اند..

میخواست صبر او را امتحان کند نمی‌دانست چینی ترک‌دار را لب طاقچه نمی‌گذارند.

جمله‌هایی که تو اول آهنگ می‌شنوید، . مربوط به آخرین لحظات زندگی هفت فضانورد فضاپیمای آمریکایی به اسم «شاتل فضایی کلمبیا»‌ست که موقع برگشت به جوّ، ناسا متوجه می‌شه که شاتل نقص‌فنی داره و اگه وارد جوّ بشه، منفجر می‌شه و اون هفت‌نفر می‌میرن؛ و اگه وارد جوّ نشه، اکسیژنِ کابین تموم می‌شه و اون هفت‌نفر به صورتِ دردناک‌تری می‌میرن. اگه ناسا گزارش خرابی سفینه و احتمالِ انفجارش رو به فضانوردها می‌داد، طبیعتاً اون‌ها به‌هیچ‌وجه وارد جوّ نمی‌شدن و بعد با به‌اتمام رسیدن اکسیژن و خفگیِ مطلق، زجرکش می‌شدن. پس... ناسا چشم‌هاش رو بست و چیزی به اون‌ها نگفت و شاتل فضایی کلمبیا، به محضِ ورود به جوّ زمین، منفجر شد..

حس میکنم الان دقیقا یه فضانوردم با همین شرایط..

‌ خروش آه محرومان و جوش اشك مظلومان ، به زودی می‌دهد بر باد اولاد یهودا را .